Skip navigation

Category Archives: Kroost

Sinterklaas

Ze zetten hun schoentje nog, gisteren, jaja. Allez ja, schoentje, een schoen maat 45 is geen schoentje meer. Maar toch, het is echt wel leuk. Ze weten het natuurlijk wel, dat de Sint hier nog langskomt, ook al geloven ze er al lang niet meer in. Het blijft een leuk moment, met wat extra verwennerijtjes. Het is niet omdat ze nu groot zijn, dat het niet meer mag. Toch?

Nieuw! Nieuw! Nieuw!

Janna heeft nieuwe lenzen (foto links, niet dat je daar iets van ziet maar zij voelt het wel), een nieuwe bril (foto midden, ze ziet er ineens nóg slimmer uit) en eindelijk een goeie zonnebril (foto rechts, mocht wel eens, na al die brillen van 5 euro of zo).

(klik voor groter)

Ja, we zijn in de kosten gevallen. Maar het is het waard!

Trots

Het is ondertussen al bijna twee weken geleden, maar ik ben nog steeds trots.

Al onze kinders zijn geslaagd, en dat maakt me zo blij. Zo blij dat ik nog af en toe een scheutje door mijn lijf voel gaan.

Na een aantal heel zware weken, vijf om precies te zijn, zijn we ervan af. Voor een tijdje. Een vakantie zonder zorgen, want er zijn geen herexamens.

Vooral Janna was in alle staten, want zij had het helemaal niet verwacht, dat ze er zo door zou zijn zonder meer. Zonder herexamens. Zonder vakken mee te nemen naar volgend jaar. Helemaal geslaagd. We hadden het wel verwacht, én gehoopt, maar durfden dat niet al te luid zeggen, want je weet maar nooit natuurlijk. Maar ze heeft zo keihard gewerkt, het zou erg geweest zijn moest het niet gelukt zijn. Dus voerden we een heel gelukkig kind en haar lief naar het station van Leuven voor een welverdiend dagje Werchter.

En de rest? Ook goed. Milan naar het 5e middelbaar met heel mooie cijfers (als 91% niet mooi is, dan weet ik het ook niet meer). Zijn leerkracht vertelde op het oudercontact dat hij een applausje gekregen had op de deliberaties. Haha. Lies naar het tweede middelbaar, ze heeft heel hard gewerkt (naar het voorbeeld van Janna), nog wat harder werken in het schooljaar en dan zijn we helemaal content. En Jens mag ook naar het tweede middelbaar.

Wij blij dus.

Scholenrapport

Ik keek er best wel naar uit, naar dat scholenrapport van De Morgen. Nieuwsgierig, hoe de scholen waar onze kinderen gaan/gingen het doen. De interpretaties moeten nog komen, maar er was alvast een feit waarvan ik steil achterover ging.

Van het aantal kansarmen op de middelbare school namelijk. En meer in detail, hoe die verdeeld zijn. Kijk, ik weet best hoe het in elkaar zit hè, en ik ben dan wel naïef soms, maar ook wel realistisch. Dus ik begrijp hoe en waarom. Maar toch, je wordt daar toch niet goed van?

De school waar Milan zit, het Hoger Technisch Instituut Sint-Antonius (de Holstraat – Dolstraat – in de volksmond) telt 80,93%  kansarmen. 80,93%. Tachtig komma drieënnegentig procent!  (en er zijn scholen waar er nog meer kansarmen schoollopen…)

En nu geef ik je eens te raden hoeveel procent kansarme jongeren school volgen in het Sint-Barbaracollege. Raad eens? Serieus? Neen? Wel, 8,19%.

Groot verschil, toch? Als je vergelijkt met de gemiddelden in de regio, zit het Sint-Barbara zo’n 25% onder het gemiddelde. Het Sint-Antonius zo’n 40% boven het gemiddelde.

(de scholen waar Janna ging en waar Lies gaat, zitten ongeveer op dat gemiddelde, terwijl de perceptie toch anders is… inderdaad, het zou goed zijn dat er een objectief meetinstrument komt voor scholen) (utopisch, I know)

Zoals gezegd, ik begrijp het hoe en het waarom, de ins en outs, maar toch, het staat me tegen. Het staat me vreselijk tegen.

En dan heb je zo’n hansworsten van het Vlaams Belang die de pogingen die scholen doen (en ze doen pogingen, geloof me vrij, ik zie dat op de school van mijn zoon) om de integratie te bevorderen, op walgelijke wijze die pogingen proberen te dwarsbomen. Triest. (dit een beetje terzijde, maar goed)

Fijn

Wat is het fijn, voor moederdag van je kroost van die kleine, handige cadeautjes te krijgen die je alle dagen zal gebruiken. Van je eigen kroost, maar ook van de plusdochter die zegt: “ik weet wel dat ze mijn mama niet is, maar ze doet zoveel voor mij”. Daar word ik blij van.

Sloop

Weinig berichten over de kinderen hier, maar vandaag toch eens een uitzondering. Milan mocht vorige week naar de orthodontist voor de “sloop” van zijn beugel. Vanaf vorige week is hij beugelloos, hij kan zijn blijdschap niet op. Twee fotootjes. Eentje tijdens, eentje na. De grijns op de foto’s is helemaal in functie van de beugel, uiteraard. Met dank aan Janna voor de foto’s.

Milan met beugel (obviously)

 

Milan zonder beugel

We zijn tevreden van het resultaat! En hij is blij dat hij weer broodjes, pita met een broodje, plakkerige snoepen en sjieken kan eten.

Oproep

Mijn dochter Janna studeert journalistiek, en heeft een eindwerk te maken. Ik deel hier even haar oproep, als je je geroepen voelt om te helpen, of iemand kent die in aanmerking komt, laat het gerust weten! Onze eeuwige dankbaarheid zal uw deel zijn.

Ik ben op zoek naar iemand die graag iets wil vertellen over zichzelf. Concreet: over zijn of haar geld of over zijn of haar job (handenarbeid). Maar ik zoek eigenlijk een verhaal dat een speciaal kantje heeft, iets apart. Kent u iemand of bent u geïnteresseerd en afkomstig uit Sint-Amandsberg of omstreken? Voel u vrij en laat het mij weten! (dit is voor mijn eindopdracht journalistiek)

School

Na een zalige, deugddoende, rustgevende zomervakantie, zijn we weer vertrokken voor een rit van 10 maanden op de school-rollercoaster. Met wisselende goesting.

De ouders hebben er niet zoveel zin in. De ochtenden gaan wel goed, maar de afterschool uren zijn nogal energieverslinders. Zeker die eerste week: stapels formulieren invullen. Elk jaar hetzelfde, élk jaar hetzelfde zeg ik u! Naam, adres en telefoonnummer van de huisarts. Honderdduust keer heb ik dat al ingevuld. Kunnen ze dat in godsnaam niet zelf bijhouden? Ieder jaar weer die discussie over die groene en rode kaart. Kunnen ze die grotere kinderen niet wat meer als grotere kinderen behandelen? Soit. Kaften, millions of boeken kaften, dat komt daar ook nog eens bij. Hoera voor die grotere kinderen, die doen dat zelf. Of die moeten dat zelfs niet eens doen.

Janna: geen goesting. Veel te veel vrienden en vriendinnen veranderd van school. Saai. Gaat een zwaar 5e middelbaar tegemoet. Heeft een vreselijk lessenrooster, alle dagen een achtste uur en de woensdag een vijfde uur. Met LO op dat moment. Fun.

Milan: had het meest goesting van de hoop. Vond de eerste dag ook leuk. Zal zijn favoriete leerkracht als klastitularis hebben, en zijn beste vrienden zouden bij hem zitten. Elektriciteit ziet er interessant uit. Zal nog steeds weinig moeten uitvreten, heeft nog steeds de leerstof van taal en wiskunde al gezien vroeger.

Jens en Lies: viel wel mee qua goesting, en kwamen zeer enthousiast thuis. Leuke juf. Joepie, Frans. Zitten in het 5e leerjaar, dus het zal werken worden, het 5e leerjaar is nu eenmaal niet van de poes. We zijn benieuwd.

We kunnen beginnen aftellen naar de volgende zomervakantie ;-)

Ortho

Vandaag hadden we tot ons groot jolijt (not, geen van de drie had goesting) een afspraak bij de orthodontist.

Janna voor een na-controle, alles staat nog naar behoren. Even gevraagd hoelang ze die controles nog moet hebben: tot ze 21 is. Duh.

Milan is ons volgende beugelbekje. Gelukkig start de behandeling niet tijdens de vakantie, daar heeft niemand zin in. Eerste afspraak op 2 september, voor foto’s en afdrukken en bekijken hoe de behandeling zal verlopen. En daarna wordt de beugel pas geïnstalleerd. Hij zal wel langer moeten dan Janna, er is niet alleen tandcorrectie, maar ook kaakcorrectie. Oh the joy.

Bij Janna was beugeldragen een evidentie, zowat iedereen in haar school had er op een bepaald moment wel eentje. Bij Milan is dat al wat minder, daar zie je nauwelijks jongens met beugels. Maar toch, zijn vriend zal toch ook binnenkort een beugel dragen, best wel een opluchting, vind ik.

Maar nu nog even beugelloos genieten van de vakantie.

En we moesten niks betalen vandaag. Hihi.

Aftellen

Het aftellen loopt zo stilletjes aan naar zijn einde toe. Nog één dag, en het is vakantie. Hiep hiep hoera!

De resultaten van Janna zijn al binnen, en die zien er heel goed uit. Geen enkele buis, en voor de hoofdvakken goede punten. Ze heeft ook superhard gewerkt, ze heeft echt goeie punten verdiend! Het ophalen van het rapport is enkel nog een formaliteit.

Zo meteen naar het oudercontact van Milan (ik, samen met Milan), en naar het oudercontact van Jens en Lies (Nic). We zijn benieuwd!

Switch to our mobile site