Skip navigation

Monthly Archives: juli 2012

Nog wat katoen over, dus nog 3 armbandjes erbij. Patroontje van dezelfde Karin aan de haak! Poepsimpel, snel, leuk om doen. Mijn garen begon wel duchtig te minderen, dus heb ik een beetje gevarieerd met de steekjes, de 3 armbandjes zijn steeds anders. En dat is eigenlijk gewoon leuk, nog goed dat mijn garen op raakte!

Tevreden met de buit, nu doe ik weer verder met de grote projecten. Maar tussendoor zoek ik nog andere armbandjes, want wat ik eigenlijk zocht, heb ik nog niet gevonden.

(klik op de collage voor groot)

Na de armbandjes had ik best wel zin in meer. En ik had nog wel wat katoen over. Dus zocht ik nog wat verder.

Op Karin aan de haak!, een blog die ik al eerder gezien had, vond ik patroontjes voor armbandjes, die ook als halsketting kunnen dienen. En dus ging ik aan de slag. Ik had nog katoen in verschillende kleurtjes, dus maakte ik er meteen 3. Als halsketting staan ze leuk, maar je kan ze als armband ook verschillende malen om je pols draaien. En er meer of minder gebruiken, al naargelang je graag smalle of brede armbanden hebt.

Dit vond ik heel leuk om maken, ging vooruit als een tiet, op een half uurtje heb je een armbandje/halsketting. Mijn garen was wel wat dikker dan dat gebruikt door Karin, dus mijn kettingen zijn wat grover. Maar ik vind het zo ook mooi.

(klik op de collage voor groot)

Ik was al langer aan het zoeken naar armbandjes om te haken. Vroeger droeg ik allerlei armbandjes samen, maar die zijn één na één gesneuveld, en erna vond ik nooit mijn goesting.

Nu ben ik bezig met twee grote projecten, het zal nog wel even duren voor er iets af is. Maar ik maak graag dingen af, dus was het tijd om eens iets snel tussendoor te maken. En wat is dan beter dan armbandjes haken, met overschotjes?

De eerste vond ik op vicarno’s mama‘s blog, en ik was meteen verkocht.

Dat was snel gepiept, het haken al wat minder. Nu ja, het ging wel snel, op een goeie namiddag had ik drie armbandjes. Maar ik vond het niet zo fijn om haken. Nogal een gepriegel, altijd oppassen om de 7 steken te behouden, ik vond het lastig. Maar goed, ik heb 3 armbanden! Gemaakt met een overschotje Drops Muskat Soft van de tas die ik eerst maakte, maar met een kleinere haaknaald om goed vast te haken. Ben best wel tevreden van het resultaat.

Ik haakte ondertussen nog meer juweeltjes, morgen en overmorgen meer.

 (klik op de collage voor groot)

Blogstilte. Daar moeten we eens iets aan doen. Wat valt er ook te vertellen, in zo’n luie zomervakantieperiode.

  • De dochter zit in Frankrijk. Of beter gezegd, als dit gepubliceerd wordt zit ze in de trein naar huis. Ze hebben daar over het algemeen heel mooi weer gehad, ze zal wel trots zijn op haar bruine velletje.
  • Nic bracht met de 3 anderen een bezoekje aan het openluchtmuseum Atlantikwall. Ik bleef thuis.
  • Ik bleef thuis want ik had weer eens migraine. Veel te veel migraine, 1x per week is not funny. Daarvoor ging het gelukkig een hele tijd goed.
  • Ik heb nogal gehaakt de laatste tijd. Maar grote projecten, dus het duurt nog wel even voor er iets af is. Een dekentje, en voor de afwisseling ook begonnen aan een vestje. Een sjaal en muts staan ook nog op het programma, maar dat lijkt wat vreemd nu het eindelijk eens mooi weer is.
  • We gingen niet naar de Gentste Feesten. Niet 1 keer. Flauwe Gentenaars, wij.
  • We keken heel veel naar de Tour. Meneertje Mertens is ondertussen ook fan. We maken plannen om ooit eens een Tour te volgen. We keken naar Vive le Vélo, zalige televisie.
  • Ik heb wilde plannen om iets nieuws te leren. Het zal wel nog wat voeten in de aarde hebben voor ik zover ben en ik weet niet of het ooit zal lukken, dus ik hou het hier maar bij u een beetje nieuwsgierig maken.
  • Ons kinders worden groot, jong. We hebben er al 2, twee, met een vakantiejob. Niet slecht. De oudste voor de tweede keer, den anderen voor de eerste keer. Vanaf woensdag normaal. Ben benieuwd. En hij ook, denk ik.
  • Ik ben nog altijd vreselijk blij dat er geen herexamens zijn in de vakantie. Echte vakantie.

 

Voila. U bent weer helemaal up to date.

Het is hier weer stillekes hè. Kweetet. Weekmenu met een dag vertraging. Kinderen weer thuis. Eentje gelijk weer weg, naar Frankrijk. 3 kinderen dus.

  • Maandag

Pangasiusschnitzel, spinaziepatatten

We beginnen simpel. Het weer leent er zich ook toe. Alleen: de bestelde pangasiusschnitzels waren er niet. Dan maar de kippenvinken die voor de dag erna voorzien waren. Was best wel ok.

  • Dinsdag

Kippenvinken, couscous, groentjes

De kippenvinken waren al op. Zoektocht naar vlees, want ja, de Gentse Feesten zijn bezig en dan is er niet veel open. Onze slager niet. De slager een beetje verder ook niet. Dan maar de Buurtslager bij de Lidl. De chipolata’s waren wel lekker. Met couscous, en een hoop gestoofde groenten (ajuin, look, wortel, courgette, paprika, tomaten).

  • Woensdag

Kip met tomaten en paprika’s, rijst

Kippenbouten in de oven met ajuin, look, paprika’s en tomaten. Daarbij rijst met een blikje fijne erwtjes onder gedraaid. Lekker.

  • Donderdag

Pita

Toen hadden we opeens maar 1 kind in huis, lieten we het wat hangen en haalde dat kind pita.

  • Vrijdag

Spaghetti

Spaghetti met gehakt van de Delhaize. Slecht idee. We zijn verwend door de slager bij ons. Ander gehakt vind ik niet lekker. Zal eens moeten zoeken naar een waardige vervanger.

  • Zaterdag

Lamsstoofpotje in de tajine met couscous

Lamsschouder van bij de Turkse slager. Ajuin, look, wortels, venkel. Passata om het wat vochtig te houden. Ras el hanout. Met couscous erbij. Lekker!

  • Zondag

Macaroni met hesp en kaassaaus

Wat zit er nog in de koelkast? Niet veel. Wat kunnen we daarmee maken? Macaroni met hesp en kaassaus. Ik maak dat niet echt graag klaar. Maar het was wel lekker.

 

Nog een week zonder kinderen. Waarin min of meer deftig gekookt werd (om de 2 dagen, genoeg om 2 dagen van te eten), en waarin meneertje Mertens er wel op stond toch eens frieten te halen.

Maandag en dinsdag: bij de Carrefour kochten we een flinke hoeveelheid fricandon, die we bakten in de halogeenoven. Er lagen nog krielaardappeltjes te wachten, die we bakten in de oven met grof zout, peper, rozemarijn en olijfolie. Op maandag aten we champignons erbij, op dinsdag appelmoes.

Woensdag gingen we frietjes halen.

Donderdag maakte ik gehaktballetjes in de tajine, heerlijk. Het receptje komt wel eens op onze receptensite, die ik dringend eens moet aanvullen.

Zaterdag haalden we spaghetti bij de slager, en we brachten meteen spaghettisaus mee om op zondag een zelfgemaakte pizza mee te maken.

Zou het niet de heetste zomer in 10 jaar worden? Hadden ze ons dat niet beloofd? Als we een hete zomer willen, zullen we die zelf moeten maken, denk ik zo.

En ja, ik word ervan verdacht dat ik niet wil dat het warm wordt, omdat ik me dan helemaal te pletter kan haken aan dekentjes en spreien en zo. Maar dat is geen waar! Ik wil wel dat het warm wordt! Dat het zo heet wordt, dat ik niet meer kán haken! Daar dient de zomer namelijk voor. Winter dient voor sneeuw, en die hebben we gehad. Zomer dient voor hitte, die hebben we nog niet gehad.

Gisteren had ik iets waar ik in de winter al een gruwelijke hekel aan heb, en ik de zomer al helemaal. Koude voeten. Van die ijskoude voeten waarvan ik me geheel en al slecht ga voelen. Tja, sokken? Sokken. Duh.

Ah, de zomer van 2003. Weken aan een stuk. Zon, zomer, hitte. Zalig. Meneertje Mertens en ik kenden elkaar nog niet zo lang, en ik herinner me uren dat we rondcruiseden in zijn auto, raampjes open, armen buiten, luidkeels meezingend met Coldplay. Hij had nog nooit met zoveel plezier in de file gestaan, zei hij, die keer dat we uren vastzaten op de E17.

Waar blijven ze nu toch, met die heetste zomer in 10 jaar?

Het enige voordeel is dat ik de planten in de tuin geen water moet geven. Nadeel: ze zijn dan ook helemaal plat en murw geregend.

Vroeger ging ik heel graag naar de Gentse Feesten. Vroeger, da’s nu toch al een heel pak jaren geleden. Met het velootje ernaartoe, soms met een vriendin, velootje ergens parkeren, en op stap. Iets drinken, optredentje meepikken, vanalles zien, vrienden tegenkomen, en laat terug weer naar huis. Met het velootje.

Maar nu, nu doe ik het niet meer graag. Het moet toch wel al een jaar of 5, of 6, of 7 geleden zijn dat ik nog geweest ben. Optredentje meegepikt. Beetje rondgelopen.

Ik vind er niet echt veel meer aan. En al zeker niet als het slecht weer is. Koud, nat, bweikes. Voor Gentse Feesten moet het voor mij mooi weer zijn. Warm tot in de vroege ochtenduren. Maar weer zoals nu? Neen.

En de massa volk zegt me al helemaal niets meer. Ik voel me er niet op mijn gemak in.

Dus kijk ik vanop de zijlijn naar de Gentse Feesten. Kijk ik foto’s op Facebook, lees ik wat hier en daar, hoor ik als de wind goed zit het lawaai vanuit de stad, en geniet ik van doodse straten ‘s morgens vroeg.

Eigenlijk vind ik de Gentse Feesten nog heel plezant, maar niet om er zelf naartoe te gaan.

We hebben een nieuwe keuken. Al een tijdje. Maar ik ben er nog steeds blij mee. En ze lijkt me nog steeds zo goed als nieuw. Ze is fantastisch.

En mijn favoriete kast? Deze. Ze ruikt zo lekker als je ze opentrekt. En je kan overal zo gemakkelijk aan.

Het vermaledijde vestje. Mensen mensen, wat heb ik hiermee afgezien. Maar het is klaar. Het is klaar! Het is klaar!! Ik heb het zelfs aan.

En waarmee heb ik zo allemaal afgezien? Wel. Houdt u vast.

  • de wol. die trok in aparte draadjes, en daar steek je dus constant tussen. Irritant.
  • zwart. Ik zie heel graag zwart, maar in het zwart haken is niet altijd even gemakkelijk.
  • het model. Ik heb heel lang zitten haken zonder dat ik wist waar ik mee bezig was. Na een tijd zat ik met een brede lap (een meter? een meter twintig?) waarvan ik niet wist wat ik ermee aan moest. Dat zou toch veel te groot zijn? Zou ik een stuk herbeginnen en kleiner gaan? Maar ik weet niet waar ik ga uitkomen, dus, ik zal maar voortdoen. Tot, helemaal op het laatst, het ineens duidelijk was en het er als een vestje uitzag. Een vestje dat nog klopte van maat ook. Mirakel! Wonder! De wereld nog niet uit! Hoera!
  • Bloemetjes. Er moesten bloemetjes aankomen. Heregod, wat waren die moeilijk. Vooral ook door die wol die in draadjes trok. Maar toen, ha, ja, toen was de wol opeens op en had ik er te weinig. Ik zag dat al langer, maar had mijn kop een beetje in het zand gestoken. Goed. Wat nu. Naar de Wibra, iets anders halen. Het lijkt erop, maar niet helemaal. Maar goed, het gaat wel. Oh, het gaat goed! Het gaat beter! Veel beter zelfs. Hm. Zou ik? Raad gevraagd. Ja, ik moet. Alle bloemetjes (ik had er toen 27 of zo) opnieuw gedaan. Moehahaha. Maar achteraf is een mens content, natuurlijk. 36 bloemetjes.
  • Dan moesten al die bloemetjes aan elkaar genaaid worden. Bad idea. Very bad idea. Ik heb er nog steeds spijt van, want die dingen komen weer los en ik ga dat dus moeten oplossen. Want je ziet dat draadje ook, waarmee die bloemetjes aan elkaar genaaid zijn.
  • Ik denk dat het dat zo ongeveer was.

Maar kijk, het is af, het vestje. En ik ben er zowaar blij mee.

(klik op de foto’s voor groot)

Ge zijt gewaarschuwd, als ge er toch aan wilt beginnen, het is een uitdaging. Een drama bijwijlen. Maar goed, als ge toch wilt, hier is het patroon.

Switch to our mobile site