Verhalentrommel – aflevering 4

Zoals beloofd is het op zondag verhaaltjes-dag. Jij geeft mij 3 woorden of foto’s, ik geef je een verhaaltje terug. Fictie, non-fictie, magisch-realistisch, nihilistisch, defaitistisch, escapistisch, pointillistisch, stilistisch, helemaal niet statistiekistisch want daar ben ik niet goed in, leutig, uit de lucht gegrepen, identificatie met mezelf, geknipt voor mij en jou… zoveel mogelijkheden als er sterren in de Melkweg zijn.

Vandaag de 3 woorden die ik kreeg van Yo op Facebook. Zij wilde het wat meer dichterlijk en gaf me Zon achter de boom, ijs, reiger. ’t Gaat alleen niet echt lukken, een poëtisch verhaaltje, wegens tijdsgebrek. Maar ik wil wel iets vertellen hoor.

Wij wonen in de stad, in de 19e eeuwse gordel rond Gent. Dichtbebouwd dus, echt stadslandschap. Ik woon hier ondertussen al meer dan 25 jaar, maar ik vind het nog altijd even prachtig hoe je hier in no time op “den boerenbuiten” zit.

Je fietst bijvoorbeeld via de Rozebroeken en de Bijlokestraat richting Destelbergen/Oostakker, en je zit al meteen in minder dichtbebouwde woonwijken. Dan neem je de Prosper de Troyerlaan, en een beetje verder kom je meteen aan een paar van mijn favoriete straatjes. Je slaat linksaf de Admiraaldreef in, en dan meteen naar rechts in de Kwadenplasstraat. En daar waan je je al snel ergens in een dorpje, het heeft daar nog weinig vandoen met de stad, naar mijn idee.

Je rijdt er nog door een woonwijk, maar de straat voelt al aan als een dorpsstraat. Er is een gracht, en toen ik er jaren (euh, decennia) geleden vaak passeerde om naar mijn werk te fietsen, heb ik er zelfs een paar keer een reiger gezien. Die ik, toegegeven, toen ook keer gespot heb in onze eigen buurt, rondcirkelend boven de binnentuinen van ons blok.

Aan het kruispunt een beetje verder kan je de Kwadenplasstraat volgen richting Bergenkruis, en daar zit je gewoon meteen tussen de velden. Links weiland, rechts de velden van zelfoogstboerderij Wijveld.

Of je kan links de Ledestraat in, waar aan de ene kant huizen staan en de andere kant weiland is. En net dat is één van mijn favoriete plekjes van Gent. Wat een mooi zicht heb je er, met de zon achter de bomen. Al helemaal als het winters koud is en alles bedekt is met een ijslaagje.

Verwante Berichten:

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: