Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Ik blogde er al over, maar ik heb nog een paar telefoonfoto’s. Zondag sleepte ik mezelf naar buiten, naar het arboretum van Eeklo en Het Leen. Deze foto’s tonen hoe de herfstkleuren nog op zich laten wachten. Voor meer foto’s, zie mijn blogpost van de afgelopen week.
Maandag ging ik naar de psychologe, maar vertrok wat vroeger om foto’s te maken op het kerkhof. De poort was nog gesloten, ik stond wat te morrelen en zag dat de poort eigenlijk al open moest zijn.
Een behulpzame buurvrouw vertelde dat het zijpoortje defect is, maar dat de grote poort open was, dus kon ik toch binnen. Dankjewel. Want zo door het hek kon ik zien dat het prachtig was. En ge moogt mij nu raar vinden, maar ik vond het prachtig, en heb lopen zingen op het kerkhof. Beautiful, you’re beautiful, as beautiful as the sun… ik vind dat niet raar, ik vind dat respectvol tegenover de doden, want ik ben daar en ik kijk rond en ik breng hen een bezoekje. En ik zing. (levende zielen waren toch niet aanwezig).
Ik had eigenlijk een plannetje voor een kort fotoprojectje, en misschien heb ik me daar een beetje van laten afleiden door de prachtige zonsopgang, dat kan. Daarna reed ik nog naar mijn boom, maar dat is voor later.
Dinsdag was ik jarig. Toen ik opstond, wachtte een grappige verrassing mij op.
Het duurde even tot ik lucifers gevonden had, maar kijk. Verder werd het een rustige dag, zoals ik het graag heb, met Chinees als traktatie.
Janna voorzag wat herinneringen aan lang vervlogen tijden en minder lang vervlogen tijden. Die foto’s wilde ik wel nog eens in het groot zien. Lili, mei 2016.
Pipa, oktober 2018. Om precies te zijn, 24 oktober 2018. Toen mocht ik haar voor het eerst vasthouden. Wat was ze toch klein en fijn!
En Otto, een jaar geleden.
Na een duistere en regenachtige woensdag, was er donderdagvoormiddag een droog moment, en reed ik nog eens naar het arboretum en Het Leen. Want ik heb me voorgenomen dat elke week eens te doen, en de weersvoorspellingen voor de rest van de week zien er niet je dat uit.
Ik maakte maar één foto met de telefoon, de rest is voor een komend blogbericht.
En gisteren werd lieve knuffelbeer Otto een jaar.
Of de zussen hem nog graag zien? ’t Zal wel zijn dat!
(foto’s door mama Fotoschuur)
Laat een reactie achter bij Matroos BeekReactie annuleren