Vandaag wordt Lili 5 jaar! Gelukkige verjaardag, lieve kleine meid!
Ze is de allerliefste grote zus!
Foto’s door Janna, aka Mevrouw de Fotoschuur.
Maandag 3 mei
Opnieuw is er geen goesting om de kou te trotseren om een timelapse van de zonsopgang te maken.
Plan voor vandaag: niet veel doen, op het gemakje blogbericht afwerken, eens een wandelingetje in de omgeving, rustig aan. Realiteit: de weersvoorspellingen zien er niet goed uit, deze voormiddag lijkt het enige moment te zijn dat we nog kunnen fietsen, dus laten we dat maar doen. Dus aan een hoger tempo blogbericht afwerken, en klaarmaken.
Rond een uur of 10 zijn we weg. Een rit in elkaar knutselen was ook al niet makkelijk: de wegen liggen er hier erbarmelijk bij en de grote wegen zien er “te vermijden†uit wegens slechte staat en druk. Een ritje richting Doornik en wat bezienswaardigheden in de omgeving sneuvelt daardoor, in de plaats daarvan zeggen we foert, en gaan we een stukje Frankrijk inrijden. We zitten in Parijs-Roubaix omgeving, en ik plan een ritje naar de Secteur Pavé Gilbert Duclos Lassalle. Ofte de kasseistrook van Cysoing naar Bourghelles. Niet dat we daarop gaan fietsen (vanzeleven niet, begot), maar gewoon, eens kijken.
Nog geen 100 meter na ons vertrek belanden we al op een onverharde strook. Damn you, Komoot. Enig gevloek en gezucht volgt, veel gebibber op de fiets want ik ben echt een kluns, maar we geraken er zonder ongelukken over. Ik wel een stukje te voet met de fiets aan de hand. Daarna gaat het gelukkig beter.
Er volgt naar mijn aanvoelen veel bergaf, en ik begin al te vrezen voor de terugtocht. Want het gaat bij mij absoluut niet vlot. Dat heb ik altijd, de eerste 10 kilometer (ik zou me beter op voorhand opwarmen) maar nu is het toch wel extreem. Wellicht doordat ik gisteren 40km fietste, eigenlijk wilde ik vandaag niet fietsen omdat het teveel zou zijn. Soit. Ik kachel door, veel bergaf en tegen de wind in. We stoppen regelmatig voor een foto van het mooie landschap.
De windmolens op deze foto zien we vanuit de camper, ’s avonds met lichtjes.
Uiteraard is een kapelletje ook een goed excuus om te stoppen.
We steken ongemerkt de grens over, in de zin van: geen borden gezien. Niks. Geen grenspaal ook. Helemaal niks. Meneertje Mertens doet teken, ik zie een kapelletje en we stoppen voor foto’s.
Tot ik zie dat hij teken deed voor iets anders: hier is ook een kasseistrook van Parijs-Roubaix. Mooi.
We rijden door tot het geplande punt, waar we stoppen voor wat foto’s en snel onze kar keren en terugkeren naar Belgisch grondgebied. Dan zijn we weer gerust. Onnozelaars. Het is niet gelijk we veel verkeerd deden, niewaar, geen levende ziel van dichtbij gezien of gekust of geknuffeld, en ook geen pint gedronken op een terras. (alsof we dat ooit zouden doen eigenlijk)
De rit terug valt best wel mee, ik zit ondertussen wat beter in mijn vel en op de fiets, en het vele bergop valt uiteindelijk behoorlijk mee. Een hellinkje dat ik vreesde werd omzeild, de laatste lange helling ging nog redelijk, en het onverharde stuk vervingen we door een omweg. Die serieus bergaf ging, ik reed 45 km/u met de fiets, wat ik nog nooit eerder deed. Eén keer iets in die trant samen met Leslie in de buurt van Oudenaarde. Maar nu reed ik sneller, denk ik. Nog een stuk langs de grote weg, een allerlaatste stukje bergop, en we zijn er. Oef!
We zitten nog even buiten, kleden ons om, en eten de traditionele soep met een boterham.
Waarna we een rustige namiddag houden, dat hebben we wel verdiend. In de late namiddag zijn we het stilzitten toch beu, en maken we nog een wandelingetje naar Orcq. Misschien moeten we maar hier komen wonen, Meneertje Mertens kan dan voor de rest van zijn leven flauwe mopjes maken over de naam van het dorp. Ork ork zwijgt over soep! Mijn eerste gedachte was eigenlijk iets met Mork en Mindy. Het klinkt in elk geval leuk, Orcq uitgesproken op zijn Vlaams. We kunnen er in ieder geval goed mee lachen.
Niet alleen veel paardenbloemen, ook veel madeliefjes.
We gaan eens op zoek naar de slager en de bakker, want morgen willen we toch wat boodschappen doen. En we lopen eens door tot het kerkje.
Waarna we terugkeren. We eten de rest van de vleesballetjes van gisteren met pastasalade en ook al een rest van de groenten van gisteren. Het is stilaan een beetje improviseren om maaltijden in elkaar te flansen, maar het lukt allemaal goed. Ook dat is kamperen.
Dinsdag 4 mei
Wat een nacht was dat zeg. De wind kwam zo stilaan opzetten, tot we moeite hadden met slapen van het lawaai. Geen problemen door de wind, geen schade, maar de camper wiebelt en het lawaai komt van alle kanten. We staan hier op een open vlakte, en de wind heeft vrij spel. Om 5u15 heeft Meneertje Mertens het ermee gehad, en staat hij op om koffie te maken. Buiten is alles OK, de satelliet staat vast verankerd in de grond, de zetels en tafel bougeren niet. Maar: we kunnen niks doen, echt niks. Onder de morgen begint het ook te regenen, en de wind wordt alleen maar krachtiger. Dus houden we ons in stilte bezig.
Foto’s beperken zich tot door het raam foto’s maken van de wolken. Langs de ene kant….
… langs de andere kant. Spannend. Not.
Lezen, laptoppen, een tukje, haken, een timelapse maken van de jagende wolken…
Meneertje Mertens gaat af en toe eens naar buiten om de satellietschotel toch maar op te ruimen, de stoelen plat te leggen enzovoort. De wind blijft aanwakkeren en soms is het echt wel eng, maar problemen hebben we niet. Het plan van bakker en slager wordt afgevoerd, het is te zot om nu op stap te gaan. Ik weet dat we nog genoeg in huis hebben om een maaltijd in elkaar te flansen. En Meneertje Mertens gaat in het schuurtje van de boer verse eitjes halen. Omelet met champignons en nog wat tomaatjes, dat smaakt.
In de namiddag gaan we lozen en de watertank bijvullen, en Meneertje Mertens ruimt de tafel en stoelen op. Morgen vertrekken we sowieso, en we willen vroeg vertrekken wegens een lange rit voor de boeg. Voor de rest meer van hetzelfde: laptoppen, lezen, tukken, haken… de satelliet is opgeruimd dus zelfs TV kijken zit er niet in. (ook met een satelliet op het dak had dat niet gegaan wegens de felle wind).
Meneertje Mertens maakt nog een tweede timelapse van de voorbijrazende wolken, deze keer met meer zon.
De weersvoorspellingen zeggen dat de wind gaat luwen in de late namiddag, maar de late namiddag wordt avond en de wind waait misschien wel iets minder fel, maar toch nog altijd stevig.
Met een laatste rest wortelen maak ik wortelsoep, en die is nog redelijk te vreten.
Uiteindelijk gaan we ’s avonds toch nog even de camper uit voor een kort wandelingetje in de avondzon. Met onze warme winterjassen aan. Vechtend tegen de wind. Maar mooi is het wel!
En voor de rest valt er over vandaag echt niet meer te vertellen. Hopelijk is het morgen weer wat beter!
Zeg het eens?