Op reis: Riantec – Le Vivier-sur-Mer

Maandag 6 juli

Gisteren waren we erin geslaagd om op een quasi lege camperplaats toch vlak naast een andere camper te gaan staan. Om 2u worden we wakker van het lawaai daar, binnen- en buitenlopen, een televisie… meh. Het is ook ferm koud. ’s Ochtends zegt de telefoon: 10 graden, voelt aan als 9u. Seg jong. Het is wel zomer hè. Mijn enthousiasme om te gaan fietsen is niet erg groot. Maar anderzijds wíl ik wel fietsen. Moeilijk mens. De wind is wel minder sterk en de zon schijnt. Ik voel me niet al te schitterend, mijn hartslag is ook veel te hoog. Na een tijdje begint het me te dagen dat het iets met medicatie te maken heeft die ik aan het afbouwen ben. Ik neem dus een pil, en we vertrekken rond 8u. En de temperatuur valt best wel mee. We moeten even zoeken om weg te geraken, maar dat duurt niet lang. Al meteen na een kilometer of 3 stoppen we aan de kerk van Riantec, waar we getrakteerd worden op een mooi uitzicht.

20200706_082255

 

20200706_082245

Woont hier zeg, denken wij dan.

20200706_082306

 

20200706_082325

Een eindje verder krijgen we een veldwegeltje voorgeschoteld, wat niet echt plezant is met onze koersfietsen.

20200706_083417

 

20200706_083515

Ik voel me nog steeds niet lekker, en het gaat ook niet goed. Na een tijd stap ik af en ga ik te voet, na een tijdje doet Meneertje Mertens met me mee want het gaat serieus bergop, en dat lukt niet met een koersfiets. Ik voel me zo slecht dat Meneertje Mertens mijn fiets een tijdje overneemt, zodat ik zonder ballast naar boven kan. Onderweg verlies ik nog eens mijn zonnebril ook. Pfhah. Maar goed. Na het veldwegje volgt nog een stuk gravel, en daarna zitten we weer op deftige wegen. Na een tijdje voel ik dat de medicatie begint te werken, en kalmeert mijn hartslag weer netjes. Oef.

Net als Meneertje Mertens vraagt of wij niet langs water gingen rijden, rijden we het schiereiland van Gâvres op, en rijden we al snel met zicht op water, vaak langs beide kanten. Het is mooi, het is ook wel lastig want tegenwind. Maar het gaat vrij vlot.

20200706_090029

 

20200706_090035

Meneertje Mertens heeft gekend volk mee op zijn rug.

20200706_090112

Het vissersdorp Gâvres is zalig mooi.

20200706_092348

We houden halt in het haventje zelf. Je kan er zo het water inrijden.

20200706_092804

 

20200706_092807

 

20200706_092931

 

20200706_093048

Het weer is nu wel goed, en het is er heerlijk toeven. Ik ben normaal niet zo’n fan van zo’n pier zonder reling, maar nu durf ik toch wel eens tot het eind te gaan. Wat is het hier mooi.

20200706_093148

 

20200706_093434

Aan de overkant van het water zie je het havenstadje Port Louis op het vasteland.

20200706_093442

 

20200706_093451

 

20200706_093455

 

20200706_093510

 

20200706_093610

Nadat Meneertje Mertens de stenen en grasklodden van tussen zijn schoenplaatjes gepeuterd heeft, vertrekken we weer. We rijden het dorp nog eens door en genieten van de smalle straatjes. Het is hier erg rustig. We stoppen nog eens aan een mooi zicht op het water.

20200706_094900

 

20200706_094902

 

20200706_094905

We rijden terug via dezelfde weg, nu met wind in de rug en sjezen er lustig op los. We stoppen nog even op een parking, maar daar is niet veel te zien van de zee.

20200706_100947

We rijden een stukje om, zodat we het stuk gravel en veldweg kunnen vermijden, moeten in Riantec een beetje zoeken naar de juiste weg, maar zo zien we nog eens iets moois.

20200706_104935

Uiteindelijk vinden we de camperplaats terug, ze ligt links achter dit cultureel centrum (waar het nu ook muisstil is).

20200706_105450

We klokken af op 35km. Net goed voor mij om niet té pompaf te zijn. Op de camperplaats zijn onze buren vertrokken, en we zetten ons nog op hun plekje. Een snoepje heb ik wel verdiend na zo’n fietsritje, vind ik.

20200706_120240

Veel luieren, middageten maken, nog veel luieren, fruit klaarmaken, Meneertje Mertens gaat nog een eindje fietsen en rijdt zo ook eens rond in Port Louis, de plannen voor morgen eens bekijken en vooral genieten van de rust en stilte die hier heerst. In de loop van de avond arriveren er nog campers en uiteindelijk staan we hier met een tiental. Nog steeds niet druk en erg rustig.

Dinsdag 7 juli

De wekker loopt af om 4u30, en Meneertje Mertens springt gezwind uit bed. Ik doe niet (of zelden) aan smileys op mijn blog, denk er hier zo maar eentje bij met grote ogen. Bij mij gaat het iets minder vlot. Maar op zich gaat het niet slecht, we maken ons als vanouds klaar en ruimen op, en om 5u50 zijn we weg. Flink. Redelijke rit voor de boeg, met wat geplande uitstapjes. We genieten eerst van de zonsopgang. Geniet vooral mee. De foto’s zijn niet schitterend, maar je krijgt een idee. De eerste door een bedampte voorruit.

20200707_055306

Daarna gaat het beter, maar onze ramen zijn niet al te netjes.

20200707_062621

 

20200707_062801

Beetje nevel erbij…

20200707_063311

En daarna wordt het vooral lastig rijden tot de zon hoger zit. We rijden namelijk vooral naar het oosten en noordoosten…

20200707_064055

Heerlijke ochtendlandschappen.

20200707_065850

We rijden weer door lege stukken Frankrijk. In geen kilometers een huis te bekennen. Wel bewerkte velden. Maar de boeren slapen nog, denk ik. Net als de camperaars, trouwens. Op één dag na (toen we wegreden van Île de Noirmoutier), zien we zelden campers voor 9u30 ‘s ochtends. Dan komen ze ineens van alle kanten. Maar daarvoor liggen ze gewoon allemaal nog te stinken in hun nest. Tssss.

20200707_082706

In Noyal-Pontivy stoppen we om te tanken, en ontbijten we. In Médréac stoppen we bij een apotheker voor een middel tegen allergie, bij een zeer vriendelijke apotheekster die zich uitslooft om een paar woorden Engels te spreken als ik haar uitleg over de douche niet begrijp, wat een verschil met de pedante *$%^ van vorige keer. Daarna volgt onze eerste tussenstop, in Hédé-Bazouges, aan het Canal d’Ille et Rance. Ik verwacht er niet veel van, maar wat is dit een schot in de roos. Een kanaal dat doet denken aan een paar kanalen die we eerder zagen (Canal du Midi tussen Trèbes en Carcassonne, en ook het kanaal waar we wandelden in Antoing deze winter). Het is er rustig, het is er mooi, het is er vrij vlak, er valt volgens ons heerlijk te fietsen daar. Ook dit gaan we onthouden voor later.

20200707_093609

 

20200707_094204

Er liggen allerlei vreemde vaartuigen aangemeerd, die verhuurd worden.

20200707_094034

Hier willen we nog eens komen!

20200707_093731

We rijden door naar Combourg, waar we in de Lidl boodschappen doen. Wat later onderweg passeren we een camionette van Umut Kebab. Meneertje Mertens maakt véél flauwe moppen waarbij ik met mijn ogen rol, maar nu is hij gevat: Umut Kebab? Ga nekeer naar Gent om te vragen u da mut! Dan gaat het verder naar Cancale, en zo naar la Pointe du Grouin. Wat is het hier mooi! We kijken onze ogen uit. De kleur van de zee is prachtig. Ook de Côte Emeraude heeft haar naam niet gestolen. Op de parking aan het punt kunnen we niet staan, achteraf gezien vinden we dat niet erg. We rijden een stukje verder, zien daar een nest campers langs de weg geparkeerd, en zetten ons erbij.

20200707_115309

Eerst eten we gelijk de Fransen du pain et du boursin, maar dan zonder vin. Met het meest fantastische uitzicht bij de lunch dat je je kan voorstellen.

20200707_115516

Janna is jaloers en stuurt me een foto van haar uitzicht bij de lunch.

107598438_734449843792882_7317204323223279670_n

Daarna maken we een wandeling naar la Pointe du Grouin. Dat gaat niet zonder slag of stoot, op een smal wegeltje naar het wandelpad stap ik op een steen en verlies ik mijn evenwicht, en tuimel in de struiken. Nogal doornige struiken. Meneertje Mertens is zo verwoed aan het stappen dat hij geeneens gemerkt heeft dat ik niet meer volg. Na een brul om help kijkt hij verbouwereerd om en helpt me recht. Ik kom er vanaf met wat schrammen en een deuk in mijn ego. Het is al de tweede keer dat ik val deze vakantie. In de Gorges de l’Ardeche wilde ik een vlinder fotograferen maar kukelde ik voorover in mijn enthousiasme. Daar hield ik een geschaafde knie aan over, dat bleef toch wel een hele tijd te zien. Hopelijk blijft het daar nu bij. We stappen verder naar de Pointe, en genieten van de mooie uitzichten onderweg.

20200707_125726

Spectaculair, toch?

DSC_0128

 

DSC_0129

 

20200707_130552

 

DSC_0145

Onderweg komen we deze cuties tegen.

DSC_0161

 

DSC_0173

Op de Pointe du Grouin is het wat drukker, maar eigenlijk valt het nog best mee. We lopen er eens tot de punt maar helemaal niet tot het einde, want daar is ons echt wel teveel volk.

DSC_0177

 

20200707_132334

 

20200707_132356

Ik had hem mijn telefoon gegeven…

20200707_132417

 

DSC_0182

Daar in het water, rechts van het verste eilandje, staat een kleine vuurtoren.

20200707_132926

 

20200707_132956

Eenvoud is ook mooi.

20200707_133817

 

20200707_134544

We keren terug naar de camper, dáár staat ie.

DSC_0207

A camper with a view.

20200707_135226

We rijden verder de kustweg af richting Saint-Malo. Na le Havre de Rothéneuf (waar we 2 jaar geleden waren, en wat ik een betoverend mooie plek vond) keren we terug en rijden we naar de camperplaats van Le Vivier-sur-Mer. Het landschap verandert volledig, maar het blijft mooi. De camperplaats twijfelt tussen veredelde parking en iets beter, met plekken in het gras en in de schaduw van bomen. We zoeken een plekje in de schaduw, maar eigenlijk is het best wel fris. Het weer is véél beter, maar er waait een killige wind. Maar het is perfect om vanalles te kunnen doen zonder dood te vallen van de hitte. We installeren ons, en trekken eens naar de zee.

Op de camperplaats staat een gigantische Amerikaanse camper, het blijken Belgen te zijn.

20200707_151606

 

20200707_154856

Ook hier vinden we het prachtig, de zee is ver en de vlakte is weids. In de verte zien we een schim van de Mont-Saint-Michel, die op een twintigtal kilometer van hier ligt.

Stinkiewinkie.

20200707_155347

 

20200707_155613

Op deze foto zie je dus de Mont-Saint-Michel. Van héél ver.

20200707_155746

 

20200707_160039

Schitterend toch. Leeg. Verre einders. Wat een mens nodig heeft.

20200707_160219

 

20200707_160801

 

20200707_161140

We keren terug naar de camper, ik zoek de uren van de getijden eens op, vanavond om 21u40 keren we eens terug voor het hoogwater. Ik selecteer en bewerk foto’s, en maak daarna ons avondeten. Daarna is het tijd voor verslag en blogbericht, en een beetje rusten, want we zullen toch vrij laat gaan slapen, en morgen willen we vroeg weer door. De foto’s van het hoogtij volgen in het volgend blogbericht. Het wordt vanavond te laat om die hier nog bij te zetten.

Verwante Berichten:

35 reacties

  1. Oei, niet te veel hooi op je vork nemen hoor. Aan je gezondheid denken!
    Die val … ik zie het zo voor me want het zou mij ook kunnen overkomen. Mijn man stapt (of fietst) maar door alsof ik er niet bij ben. Maar ik kan gelukkig heel hard roepen!!
    En voor mij zo’n groen beertje alsjeblieft. 😉

    1. Het ging beter, maar gisteren was toch ook weer maar zo-zo. Rustdag vandaag!
      Grappig, die overeenkomsten 😀 Heel hard kunnen roepen is een goede eigenschap!
      We hebben nog een hele pot vol snoepjes. Groene beertjes in overvloed (ik eet die ook heel graag).

      1. Verstandig dat je een rustdag neemt. Al zit dat er bij jullie ook niet echt in heb ik de indruk.
        Haha, die snoepjes. De lichtste bleven hier altijd als laatste in de zak.

        1. Meneertje Mertens is nu gaan fietsen, ik zit op mijn bed met de laptop 🙂 Misschien deze namiddag nog wat slenteren in het stadje waar we nu staan. We hebben gisteren in de vooravond onze plannen nog omgegooid: het weer was aan de kust echt te gortig, en een honderdtal kilometer verder was het al een pak beter. Conclusies getrokken en biezen gepakt!
          Eigenlijk lust ik alle kleurtjes graag. De oranje het minst. Maar ik eet het allemaal met (te veel) plezier op 😀

            1. Inderdaad. En dat voordeel hebben we gisteren ten volle benut. Ben er echt blij om. Als de camper staat te wiebelen in de wind, dan heb ik het snel gehad.

    1. Meestal zijn er wel wat mensen in de buurt, maar ik heb ze liever niet op de foto.
      Ik doe mijn best! Rustdag vandaag voor mij.

  2. Wat een schitterende uitzichten en foto’s alweer. Prachtige streek.
    Pas goed op jezelf met de hartkloppingen en valpartijen. Niet leuk, maar ook op reis kan het weleens wat minder gaan.

    1. Dankjewel! De westkust van Frankrijk is prachtig.
      Inderdaad, ook op reis gaat het al eens wat minder. Het ging beter, gisteren weer iets minder, vandaag hou ik rustdag.

  3. Van een actieve vakantie gesproken, en wat zijn jullie vroege vogels! Las ik daar 4.30h? Dan draai ik mij nog eens om in bed, hoor. Ik geef het toe, op zo’n uitzonderlijk mooie streek raakt een mens niet uitgekeken, maar in alle rust ervan genieten maakt het nog indringender.

      1. Vergis je niet, onze dagen zijn over het algemeen niet veel langer dan die van jullie hoor, want normaal gezien gaan wij echt vroeg slapen. Op een paar uitzonderingen na deze vakantie.
        Meneertje Mertens werkt al 10 jaar van 5u tot 13u, en in de vakantie houden we dat ritme wat aan. Het is niet gezond en lastig om dat in de vakantie helemaal om te draaien.
        Voor ons als camperaars levert het een groot voordeel op: als we echt vroeg vertrekken, hebben we een paar heel rustige uren op de weg, en dat rijdt heerlijk. Wel vertrekken we zelden als het nog donker is, want dan hebben we er ook niet veel aan.
        Maar we zijn het vroege opstaan gewoon, en voor ons is het geen last, het is een gewoonte als een andere.
        Ik weet dat veel mensen het vreemd vinden, maar wij vinden het fijn.
        (en vandaag hebben we geslapen tot 7u!)

        1. Ieder moet doen waarbij hij/zich goed voelt. En inderdaad zou het een beetje dom zijn om je normale ritme helemaal om te gooien. Voor mij, als avondmens, klinkt dit als pure torture.
          Het is ook fijn dat jullie daar in overeenkomen. Mijn man is ook een vroege vogel (6u30-7u). Die doet dan al een wandeling, of gaat zwemmen waar er een zwembad is want als ik zo vroeg moet opstaan ben ik gegarandeerd een halve dag slechtgezind.

          1. Lijkt me dat jullie ook wel overeenkomen in die verschillen. Als hij die tijd gebruikt en er niet over loopt te mopperen, is alles OK.
            Ik ben ochtendmens geworden toen de kinderen er waren. Heb het altijd heerlijk gevonden een uurtje vroeger dan hen op te staan en nog wat van de stilte te genieten.

            1. Ja, wij komen daarin overeen. En dat is puur omdat ik een heel gemakkelijke man heb. Dat die het al 44 jaar met mij uithoudt verwondert me ook nog heel dikwijls!

  4. zeg zeg geen kritiek op wie om 9u30 in zijn bed ligt te stinken eh. (ikke wel niet meer sinds ik kinderen heb, tot mijn spijt in feite)

    haha die beertjes. Wel niet tof dat je fysiek eerst zo’n offdag(deel) had

    1. Ach nee geen kritiek hoor, blijven jullie allemaal maar lekker liggen, het is jullie gegund. Moest iedereen vroeg opstaan, dan zou het afgelopen zijn met onze rustige vroege uurtjes 🙂
      Gelukkig besefte ik na een tijdje hoe het kwam, dat slechte fysieke gevoel. Anders had ik toch wel wat gepanikeerd.

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: