Op reis: Riantec – Carnac – Quiberon

Zaterdag 4 juli

We staan wat later op, en vertrekken wat later dan gisteren: iets minder kilometers te doen. Boodschappen staan wel op de planning. Rond 7u30 zijn we weg. Eerst nog even naar de parking de la Plage de la Gande Côte, ik maak nog een paar afscheidsfoto’s van de oceaan hier.

20200704_070630

Eens een selfie waarmee ik kan leven.

20200704_070653

 

20200704_070850

De brug én de camper.

20200704_070905

 

20200704_070946

Daarna doen we wat we nog nooit eerder deden: we rijden met de camper de brug over. We fietsten er al vele malen over, en ook te voet deden we ze gisteren, en vandaag dus met de wagen. We houden van bruggen, en het is toch altijd een genieten om zo’n groot exemplaar over te rijden. Aan het eerste rond punt keren we terug, en doen we de brug dus ook in de andere richting.

20200704_071711

 

20200704_071735

 

20200704_071743

 

20200704_071756

We rijden nog een eindje door de velden waar oesters en zout gekweekt worden (euhm, je kweekt geen zout, maar ik kan even niet op het goede woord komen).

20200704_074022

Daarna zetten we koers naar Nantes en Saint-Nazaire. In Saint-Nazaire willen we nog zo’n groot exemplaar van een brug over, over de monding van de Loire. Maar: de GPS gaat dwars liggen en voor het eerst deze vakantie hebben we grote ruzie. (de GPS en wij, niet Meneertje Mertens en ik). We weten van onze vorige passage dat we moeten opletten met de bruggen over de Loire in Nantes, er zijn er 2 waar we met de camper niet over kunnen, en er is er 1 grote waar dat wel kan. Ik voel nattigheid en begin te mopperen tegen Meneertje Mertens dat “ze” ons erop aan het leggen is, en dat hij moet uitkijken voor de hoogte van de brug die eraan komt. Het kan die grote gewoonweg niet zijn. Blijkt het, moeha, een “bac”, een veer te zijn! Ik ben boos op de GPS en scheld haar welgemeend uit. Het is enorm moeilijk om de route verlegd te krijgen naar de brug bij Saint-Nazaire, waarom begrijp ik niet goed want uiteindelijk blijkt dat het zelfs geen tolbrug is! In ieder geval, na wat geploeter, bereiken we de gewenste brug, en rijden we ze zonder problemen over.

20200704_095055

 

20200704_095202

Het begint lichtjes te miezeren, gemiezer dat alras overgaat in welgemeende regen. En het blijft regenen. Waaien deed het al van gisteravond. Tja.

20200704_104845

We stoppen eens voor een tas koffie, we laten de regen niet aan ons hart komen.

20200704_110814

In Pluvigner rijden we naar een Lidl voor mondvoorraad voor de komende dagen. Ook daarna blijft het regenen.

20200704_121033

Daarna is het nog een dertigtal kilometer naar Riantec. De namen van de gemeenten worden bij momenten zeer vreemd, de dame van de GPS slaat wartaal uit. Doet ze in het Frans altijd (en daarom zetten we die dame ook altijd op, zorgt voor wat extra entertainment en hilariteit), maar nu is het nog erger. We vinden de camperplaats probleemloos, lozen, en zoeken een plaatsje. Daar hebben we alle vrijheid voor, er staan maar 2 andere campers.

20200704_150808

 

20200704_150814

 

20200704_150817

We installeren ons, eten ons middagmaal, en doen nog een korte wandeling. Ik meen dat het niet meer regent, maar meen dat verkeerd: het miezert nog steeds, en in de wind is het koud.

20200704_151152

 

20200704_151239

 

20200704_151315

 

20200704_151333

 

20200704_151520

 

20200704_151708

 

20200704_152054

 

20200704_152115

We zitten snel terug binnen. We maken de rest van de namiddag in alle rust en stilte zoek met rondlummelen, verslag schrijven, foto’s selecteren, nog een tasje koffie drinken. Een foto die ik gisteren of eergisteren maakte, maar toen vergat te delen: mijn home office. Ik zit hier heel comfortabel. En in goed gezelschap.

20200702_142302

Jammer van het slechte weer, maar wat rust kan geen kwaad. De voorspellingen zien er niet echt schitterend uit. Als het morgen niet goed is, doen we een uitstap met de camper. Genoeg te zien hier in de omgeving. In mijn herinneringen op Facebook zie ik dat het dag op dag 2 jaar geleden is dat we in La Barre de Monts, bij de Pont de Noirmoutier, arriveerden.

Zondag 5 juli

’s Morgens horen we hier de gewone volaille (duiven, een ekster, mussen en merels), maar ’s nachts hoorden we een uil. De weersvoorspelling ziet er niet goed uit: regen, en wind. De regen zou in de namiddag ophouden. We beslissen om vandaag onze uitstap te doen met de camper (iets wat we normaal tot de laatste dag houden als we ergens wat langer verblijven, omdat we dan toch moeten opruimen). We hebben nog even wat onenigheid over het uur van vertrek, ik wil wat later vertrekken maar Meneertje Mertens wordt depri bij het vooruitzicht hier nog een paar uur op zijn gat te moeten blijven zitten. hij heeft daar namelijk een probleempje mee, op zijn gat zitten in de mobilhome. Hij moet altijd iets DOEN. Dat is handig voor mij, want hij doet veel wat ik dan niet moet doen. De dingen buiten klaarzetten. Afwassen. De mobilhome proper houden. Echt, ik ben verwend. Goed, we hebben dus een klein meningsverschil maar vertrekken als ik uit mijn nest geraakt ben. Ik ben moe, namelijk. We gaan wat menhirs en dolmens en zo bekijken, en eens naar het schiereiland Quiberon. Onze eerste stop zijn de megalieten in Carnac, les Alignements de Ménec. Hier staan staan menhirs opgesteld in rijen. Het is 9u en er is geen mens te bekennen. Het waait dan ook hard en het regent, en het is dus ook niet echt ideaal om foto’s te maken. We lopen er wat rond, en kruipen dan weer lekker warm in de mobilhome.

DSC_0972

 

IMG_5651

 

20200705_091729

 

DSC_0992

 

20200705_093644

 

20200705_093912

 

20200705_093943

We rijden verder en doen nog wat bezienswaardigheden aan, maar kunnen niet altijd even makkelijk stoppen, of het is even wandelen tot aan het betreffende punt en daar hebben we bij dit weer niet veel zin in. Een volgend punt waar we stoppen is aan een Tumulus Saint Michel. De tumulus vinden we niet direct, maar wel een mooi strand (plage du Men Du) met in de verte een bult waar je bij laag water aan kan. Gelukkig is het uitgeklaard, dus gaan we daar eens heen en genieten van al het moois dat we zien.

DSC_0997

 

IMG_5666

 

DSC_0006

 

DSC_0011

 

DSC_0013

 

IMG_5687

 

DSC_0016

 

IMG_5695

 

DSC_0020

 

DSC_0027

 

DSC_0029

 

DSC_0034

 

DSC_0041

We trekken verder naar het schiereiland Quiberon, waar we naar een uitzichtpunt van de Côte Sauvage willen. Al doende passeren we langs een markt (in Carnac of Trinité-sur-Mer, ik weet het niet meer zeker) waar het druk is als in pre-corona tijden. Veel volk, waarvan misschien 1 op 10 of maximum 2 op 10 een mondmasker draagt. Van social distancing is geen sprake. Tot nog toe zijn we naar nog geen enkele markt geweest, en het staat nu wel vast dat we dat ook niet gaan doen, en gaan vasthouden aan onze camper-bubbel. Op een moment waarop een regio in lockdown gaat, en berichten over uitbraken van het virus elkaar opvolgen, lijkt op zo’n markt vol onverantwoordelijke mensen gaan rondlopen, euhm, onverantwoordelijk.

Foto onderweg aan het punt waar het schiereiland aan het vasteland hangt:

20200705_113029

Daar vinden we (zoals wel vaker) moeilijk plek voor de camper, en komen we uiteindelijk bij een camperplaats, waar we 7,5 euro betalen. Mjah. We maken het ons dan maar gemakkelijk, maken ons middageten klaar, eten, en wachten het betere weer af.

20200705_121826

 

20200705_130927

Af en toe is het zonnig, het waait nog altijd meer dan stevig (zeker hier) en er zijn nog steeds buien. Ik ben erg moe, en doe uiteindelijk een ferme tuk. Rond 15u30 lopen we eens naar de kustlijn, en zijn onder de indruk. De Côte Sauvage heeft haar naam niet gestolen, de golven zijn er hoog en onstuimig, daar wil je écht niet zwemmen!

IMG_5720

 

IMG_5725

 

IMG_5728

 

DSC_0056

 

20200705_154138

 

20200705_154145

 

IMG_5756

 

IMG_5763

 

DSC_0105

 

DSC_0109

We keren terug naar de camperplaats, eten een boterham, kijken wat Retro Tour. Tijd om mijn verslag te maken en blogbericht op te stellen (en te selecteren uit honderdduust foto’s, het worden er precies elke dag meer), want ik ben nog altijd moe, en als we niet opletten, wordt het laat. Morgen willen we een fietsritje maken. De wind baart me toch een beetje zorgen, hopelijk luwt die nog wat.

Verwante Berichten:

25 reacties

  1. Wat leuk om te kunnen blijven meevolgen met je reisverslagen! Wel jammer dat het zo’n miezerig weer is en dat je je wat meer moe voelt. Hopelijk wordt het snel uitgeklaard! Ik vind foto’s met zo’n onheilspellende lucht wel iets hebben.

    1. Het probleem met de vermoeidheid is uitgeklaard, en het weer is gelukkig ook weer flink beter. Maar het is waar: die onheilspellende wolken zijn prachtig.

  2. Jammer van het weer zeg. En net daar. Ik vind dat deel van Bretagne op zich al vrij deprimerend (vraag me niet waarom, het is een gevoel).
    Mooie selfie van jou!

    1. Ik kan je daarin volgen. De regio heeft goed weer nodig om niet te deprimerend te zijn. Maar het slechte weer heeft ook wel iets. Zeker aan de Côte Sauvage.
      Dankje!

    1. Frankrijk zit vol verrassingen, elke keer opnieuw. Dat is één van de dingen die me zo aantrekken aan het land.

    1. Ik kies vaak wel de meest verlaten foto’s, en ik doe mijn best om er zo weinig mogelijk mensen op te hebben. Maar, tegelijk: we kiezen heel bewust plekken waar het niet druk is. Dit jaar al helemaal, maar ook de voorgaande jaren. Onze favoriete plekjes zijn vaak die waar er weinig mensen waren.

    1. Zeker weten, het was adembenemend. En dat duistere weer hielp daar zeker bij. Met wat zon ziet alles er meteen veel vriendelijker uit hè.

  3. Jammer dat het weer even niet mee zit, Maar laat het je troosten, het was hier ook al een paar dagen troosteloos. Leuke Selfie, weten we meteen wie het woord tot ons richt;-) Eh… ff over je black-out bij het zout …. wordt zout niet “gewonnen?”

    1. Ik vond het heel mooi, vooral de Côte Sauvage. In Carnac was het weer echt té slecht, daar kan ik minder over zeggen. Maar het is een prachtige regio.

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: