Zeswoordverhaal. Een tweewekelijkse zeswoordverhaal-met-beeld-schrijfuitdaging van Doldriest.
Het nieuwe woord: herinnering. Het eerste waar ik dan aan denk: het huis van mijn grootouders. Daar heb ik foto’s van, toen het leeggemaakt werd. En dat is mijn eerste idee voor deze schrijfopdracht. Ik zie de foto’s, en zie nog hoe het allemaal was, van jaren vóór de foto’s. Want op het moment dat de foto’s gemaakt werden, was het eigenlijk al allemaal voorbij, en was het huis nog een schim van hoe ik het me herinner. Ik zie het nog, maar ik voel het ook nog, ik ruik het nog, de foto’s zijn samengebalde herinneringen.
Maar, dan begin ik te twijfelen. Een foto op zich is een herinnering. Altijd. En dan weet ik even niet meer wat ik wil.
Maar dan denk ik terug aan die herinnering, waarnaar ik later nog teruggekeerd ben. Le Puy-en-Vélay, in 1980. Met mijn ma en Herman. De foto’s van toen brengen me ook altijd terug. De mooie binnenstad, de Maria, de lekkere grote “lekstokkenâ€, de kersen, de berg opklauteren om naar ons logement te geraken…
Herinnering. Kijken naar nu en vroeger.
In 2017 keerde ik er weer, samen met Meneertje Mertens. En we genoten van de schoonheid. Ik herkende in het nu de dingen van vroeger.
Zin in meer zonnig Frankrijk? Lees hier het reisverslag van 2017.
Ik zou er volgende week nog zo eentje kunnen maken, eigenlijk.
Laat een reactie achter bij Satur9Reactie annuleren