Verhalentrommel – aflevering 1

Zoals beloofd is het op zondag verhaaltjes-dag. Jij geeft mij 3 woorden of foto’s, ik geef je een verhaaltje terug. Fictie, non-fictie, magisch-realistisch, nihilistisch, defaitistisch, escapistisch, pointillistisch, stilistisch, helemaal niet statistiekistisch want daar ben ik niet goed in, leutig, uit de lucht gegrepen, op het lijf geschreven, geknipt voor mij en jou… zoveel mogelijkheden als er sterren in de Melkweg zijn.

Vandaag doe ik iets met de woorden Oudenaarde, zon en drinken die ik van Leslie kreeg. Het wordt een fietsverhaaltje over iets dat ik volgend jaar eens hoop te doen.

Er hangt (ja, er hangt) een mooie koersfiets voor mij in de gang, waarop ik de komende 3 maanden toch af en toe een ritje hoop te maken. Ik ben een goed-weer-fietser, en ik weet dat de maanden december, januari en februari niet de maanden zijn waarin ik graag fiets. Maar vanaf begin maart wordt het weer in die mate beter, dat ik hoop een eerste schema te starten: een schema om op 3 maanden 50 km te fietsen. Waarvan ik weet dat het niet bijzonder ambitieus is, maar maart en april zijn nog koud en dan boek ik sowieso niet veel vooruitgang. Daarna wil ik het volgende schema tackelen, om 100km te fietsen. Dat is al wat ambitieuzer. Ik weet niet of ik daar in 2019 ga in slagen, maar ik ga toch mijn best doen. In de loop van het voorjaar ga ik kijken hoe het gaat, en dan een doel stellen.

Eén van de dingen die ik wil doen, is eens naar Oudenaarde fietsen. Dat is een mooie rit langs het water van een 30-tal kilometer, dus goed te doen tijdens mijn eerste trainingsschema. Maar dan moet ik natuurlijk nog terug naar huis, dus misschien wacht dit toch beter tot ik begonnen ben aan mijn tweede schema! Meneertje Mertens is alvast kandidaat om dit eens samen met mij te doen.

Onderweg passeren we interessante dingen, zoals de Ghelamco Arena als we Gent uitrijden. Het pad is een jaagpad langs de Schelde, waar veel professionele wielrenners trainen. Je kan nog een uitstapje maken naar de Molen van Mullem, alhoewel die nogal ver van de route ligt. Dichter bij de route is de archeologische site van Ename, daarvoor moet je het water over maar de omweg is wat minder groot.

Als ik het zo bekijk, zou je eigenlijk een echt ommetje kunnen maken en via het Lozerbos in Kruishoutem kunnen rijden, en dan aan een aantal molens in de buurt passeren (de Schietsjampettermolen,  de Huisekoutermolen, de hierboven vermelde molen van Mullem…), dat ziet er ook leuk uit.

Wat in ieder geval het eindpunt in Oudenaarde zal zijn, is het Centrum van de Ronde van Vlaanderen, waar we op hun gezellige terras in de zon een koffietje gaan drinken! En iets lekkers eten. Dat is wel zeker! Wordt vervolgd dus, ergens volgend jaar.

De Koppenberg, hoe mooi die ook is, ga ik voorlopig links laten liggen. Die is me te steil. Maar of het daar mooi is!

De mooie foto’s bij dit bericht werden allemaal gemaakt door Leslie Mathys.