Ik had een tekst klaar over het overlijden van mijn vader 25 jaar geleden, maar heb die daarna weer weggedaan. Beetje té. Maar goed. Het is vandaag 25 jaar geleden dat mijn vader stierf. Ik heb er de laatste dagen meer aan gedacht dan ik de vorige jaren deed. toen gleed die datum vaak voorbij…

Vandaag ben ik het punt van ontploffing wel dicht genaderd. We wilden ons niet zomaar neerleggen bij wat de madame van Cornelis zei, namelijk dat er voor mijn GSM geen datakabel bestond. Nic dus wat opgezocht op tinternet, en tuurlijk, dat bestaat. Even opgezocht waar er verdelers van Samsung zitten in de buurt. En vandaag…

Nog efkes en we verzuipen, geloof ik. Vandaag krijg je me niet meer buiten, ik zit in mijn zeteltje onder mijn dekentje en daar is het goed.

Morgen niet gaan werken! 😀

Een datakabel bestond niet voor mijn Samsung GSM, en ter troost heb ik me een draagtasje gekocht. Was ik al een tijdje over aan het denken, m’n GSM begon achteraan krassen te vertonen. Een plastic hoesje leek me maar niks (heb niet graag dat plastic over de toetsen), en dit handschoentje vind ik best wel…

Ik heb twee nachten te weinig geslapen. Echt veel te weinig geslapen. En dan ben ik moe, uiteraard. En als ik moe ben door gebrek aan slaap, word ik emotioneel. Zo emotioneel van: knuffel mij nekeer. En vragen of ie mij nog graag ziet. Fysiek dichtbij willen zijn. In één woord: plakkerig. Maar het voelt…

Vanavond en vannacht gaan we supporteren voor vrienden en bekenden die meedoen aan de Dodentocht. De moedigen. Of de zotten, ’t is maar hoe je ’t bekijkt 😉 Het supporteren gaat trouwens niet verder dan volgen via PC en SMS’jes sturen, we gaan niet zelf op stap. Hoewel Nic langs het traject van de Dodentocht…

Het was mooi om zien. Tia Hellebaut die boven alle verwachtingen goud haalde (haar gezicht alleen al toen ze 2m03 sprong was goud waard), en Kim Gevaert die 5 minuten later hetzelfde deed. Samen onder de vlag, mooi om te zien hoe ze hun vreugde deelden. Ook mooi om te zien hoe Tia Hellebaut voor…