Over De Lijn. Het openbaar vervoer dus. Drie dingen.
Eén.
Eufemisme. Daar zou moeten staan: ! AFGESCHAFTE HALTES. Ze zijn daar goed in, die van De Lijn, in het strooien met eufemismen. Alles is aangepast, waar afgeschaft of wegbespaard beter zou zijn.
Twee.
Wat bezielt mensen om met luide stem op een volle bus te staan bellen over persoonlijke dingen? Zodat iedereen het hoort? Ik snap dat niet. Plaatsvervangende schaamte, voel ik dan. Of zo van die mensen die naar filmkes op hun telefoon zitten te kijken, met het geluid vollen bak. Meestal zo van die irritante “grappige” filmkes met een lachband eronder. Ik word daar ambetant van.
Drie.
De busperrons aan het station Gent-Sint-Pieters. Wasdajong. Helemaal op maat gemaakt… van de bussen/buschauffeurs. Die komen daar aangesjeesd gelijk idioten. Nergens iets gemarkeerd voor voetgangers, zodat je je op z’n minst een beetje beschermd voelt. Een betonvlakte. De bushokjes staan zo dicht tegen de rand van het perron, dat je er eigenlijk niet door kan als een bus komt aangereden. Idioot. Je zou toch verwachten dat zo’n groot busperron een beetje op maat gemaakt is van de reizigers. De klanten, namelijk. De mensen die betalen om vervoerd te worden. Niet dus. Geen beetje overzichtelijk ook.
Tot zover het gezaag van vandaag.
Laat een reactie achter bij willyfotoblogReactie annuleren