Week in beeld – week 14

Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.

Zaterdagochtend worden we wakker met regen. Vandaag passeert We Ride Flanders hier: de Ronde van Vlaanderen voor liefhebbers. Al veel vroeger dan we verwacht hadden, komen de eerste fietsers voorbij. Kop in kas, recht voor zich uitkijkend: het weer is verschrikkelijk, de fietsers zien af.

Wij blijven over het algemeen droog en warm binnen. Dit stickertje valt me ineens op, stating the obvious:

Euh ja, zeker, als uw voorruit verduisterd is, moet je zo niet gaan rijden natuurlijk.

Af en toe houden fietsers halt waar we staan, eentje wil zijn fiets tegen de bumper van onze mobilhome zetten, we zijn niet akkoord. Ja, uw fiets heeft misschien véél geld gekost, maar onze mobilhome ook. Kijk eens naar de nummerplaat, gloednieuw. Daar zet je géén fiets tegen. De man begrijpt het niet goed, en probeert nog eens zijn fiets tegen de zijkant van de mobilhome te zetten: nope, niet akkoord, ga weg jong. Er is genoeg omheining van de Farys site voorhanden om uwen velo tegen te zetten. Kalf. Soit.

De regen wordt stilletjesaan minder , en in de late namiddag, als de aanhoudende stroom fietsers gestopt is (man dat waren er véél, niet normaal. Blijkbaar waren er 15.000 inschrijvingen – waarvan 10.000 buitenlanders, trouwens – en een groot deel van hen defileerde voor onze neus), trekken we eens naar de uitkijktoren van Brakel vlakbij. Veel trappen, heel veel trappen, maar het uitzicht is prachtig. Als de omstandigheden goed zijn, keren we straks nog eens terug voor de zonsondergang.

Ik kan het niet laten foto’s te maken van ons eten, want ik vind dat ik flink kook in de camper. Wokgroenten, sojasaus, noedels en een gebakken eitje. Lekker maat.

En dan, hop hop, terug de pakweg 160 trappen omhoog naar het uitkijkpunt. Die kleuren!

Zicht op het waterbekken. Van hieruit gezien is onze camper een miniem stipje.

De zon is weg.

De tweede keer was al ietsje zelfzekerder dan de eerste keer, maar die toren is toch wel hoog hoor. Brrrrr.

Van dichtbij is ons beestje niet meer zo nietig.

De dag zelf van de Ronde van Vlaanderen maak ik weinig foto’s. De dag start schitterend, maar al gauw overtrekt het weer, en gaat het in de namiddag regenen. Brutale omstandigheden voor een lastige ronde.

TV kijken in de camper. De winnaar bij de mannen was een béétje voorspelbaar, bij de vrouwen werd het toch nog spannend.

Na de aankomst van de vrouwen vertrekken we richting Frankrijk. Franse Ardennen, net over de grens aan de Maas. We waren er rond de jaarwisseling ook al, maar werden weggejaagd door schrik voor overstroming. We keren er een dagje terug, mijn ma in Herman zitten aan de Belgische kant van de grens. De rit is mooi, en de uitzichten zijn soms echt indrukwekkend.

Het weer zet me niet echt aan tot het maken van foto’s, en zo gaan we direct al naar maandag. We worden opgehaald voor een bezoekje aan de verblijfplaats van mijn ma en Herman, en gaan daarna samen eten in een klein dorpje, Hierges. Grappig, ik besef gisteravond dat we door dit dorpje reden, en het rook er heerlijk naar gebraden vlees. Bleek dat dus van het restaurant te komen waar Herman voor vandaag gereserveerd had. Omnomnom.

La Causerie des Lilas, een gezellig, volks restaurant in dit mooie middeleeuwse dorpje.

Het is gezellig, en het eten is lekker.

Het dorp is echt mooi, met een kasteel dat ’s avonds verlicht wordt.

Na de maaltijd rijden we terug naar België, want Meneertje Mertens moet morgen werken. De zonsondergang is mooi, maar ik heb geen puf meer om buiten te gaan, dus een foto vanuit mijn bed. A room with a view, noem ik dat dan.

Dinsdag rijden we naar huis, gebeurt er niets noemenswaardigs, en op woensdag ook niet (bezoek aan huize Fotoschuur wordt afgeblazen wegens koorts en keelpijn daar), ik maakte geen foto’s. Blame the f&$@ing weather. Ik ben het beu, net als iedereen.

Donderdag. Avondeten. Bladerdeeg, pesto, tomaatjes, olijven, salami, mozzarella en gemalen kaas. Lekker!!

Vrijdag. Ik ga naar Gent, met Sara naar een wolwinkel, Knitkat in de Vlaanderenstraat. Gent is grijs en nat. De onzinnige verkeersborden zijn nooit veraf.

Grijs en nat.

Leuke winkel!

Terug thuis maken we ons klaar, en vertrekken we voor een weekend Paris/Roubaix. We rijden naar Sars et Rosière, en draaien daar het parcours op. We zijn lang niet de eersten, er staan al veel campers op post. Eerst mijden we de kasseien, maar na een tijdje vermannen we ons en rijden de secteur pavé de Hornaing à Wandignies (17). Goeie god, wat is dat zeg! Niet alleen de kasseien zijn horror, er zijn ook oneindig veel putten, er zijn plassen, er is modder… de camper rammelt langs alle kanten. We rijden nog een paar secteurs over. Meneertje Mertens voelt ons soms wegglijden naar de zijkant.

Een filmpje ter illustratie, alles wat los en vast zit, rammelt. (du secteur pavé de Tilloy à Sars-et-Rosières)

We vinden een geschikt plekje net achter secteur 13 (secteur pavé d’Orchies), maken ons eten klaar, en kruipen in ons bed. Klaar voor een weekend vol koers!