Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Veel gefietst, ergo, veel foto’s.
Zondag maakte ik een lange rit van bijna 50 kilometer naar Assenede. En het was heerlijk. Ik fietste een kort stukje door Kaprijke naar Oosteeklo.
Door een stuk Oosteeklo dat ik niet goed ken. Geestig kapelletje.
Mijn bestemming was de Gezustersstraat in Assenede, waar 2 kreken liggen die als zussen zijn. De ene ontoegankelijk, maar de Grote Kilkreek is toegankelijk.
Er was heel weinig wind, dat zie je op de foto’s.
Ik ken het daar goed, in mijn kinderjaren ging mijn vader er vaak vissen. Daar bij de boerderij hadden we een oud caravannetje, verdoken in het groen.
Ik vind dit echt een heerlijke plek.
Een kort filmpje maakte ik er ook nog.
Wat verder, het Hollands Gat (dat zich nog in België bevindt, maar de grens is er op een zucht vandaan).
Een mens komt de vreemdste dingen tegen, gewoon in de berm langs de weg.
Boekhoute, het vissersdorp zonder haven.
Maandag zou ik lunchen met Dorothé (van de blog djaktief) en haar man, die op fietsvakantie zijn in België. Ze hadden een uitgebreide stop gepland in Gent. Dorothé werd jammer genoeg ziek, en we namen het risico niet om die ontmoeting te laten doorgaan. Het toeval wilde wel dat ze in een b&b verbleven op nog geen kilometer van mijn ma en Herman in Wondelgem. Dus fietste ik tot bij hen, en konden we elkaar toch 5 minuutjes ontmoeten op het terras, en wat dingen uitwisselen. We kijken al uit naar een latere, échte ontmoeting.
Het was weer een mooie ochtend.
Ik kreeg een naaiboek en een boek van Sylvia Witteman van Dorothé, heel attent ingepakt in een kaart van Gent. Mooi!
Onderweg naar huis kwam ik vreemde dingen tegen langs de Lieve, zoals een bad in de graskant.
En een compleet onzinnig bord.
Maar ook gewoon mooie dingen, zoals hier bij deze schrijnwerkerij in Evergem.
En voor de rest wordt er deze week ook veel gelezen in de tuin. Deze nazomer is zalig. Te warm? Misschien, maar de winter zal er zo snel weer zijn…
Dinsdag vertrok ik weer voor een lange rit, 52 kilometer deze keer, weer naar Assenede maar anders. Was het een mooie ochtend? Zeker weten.
Niet ver van het monument ter herinnering van het bombardement op de tram in Oosteeklo, deze herinnering aan nog meer burgerlijke slachtoffers tijdens W.O. II.
En toen werd het een beetje spannend. Door werken aan de brug over de Expressweg in Stoepe, moest ik een omleiding nemen. Na een tijdje belandde ik op een gravelweg, en opeens stond ik aan de kapel en kruisweg van Stoepe. Ha! Daar ken ik het wel.
Er volgde nog een gans eind over een boerenweg met twee repen beton gescheiden door gras, waar de zon in mijn ogen zat en ik geen hand voor mijn ogen zag. Het bleef dus spannend. Ik zag wel dit mooie kapelletje.
Uiteindelijk reed ik via Zelzate naar Sas van Gent, waar ik een eind op de grens fietste.
En dan ging het via het fietspad op de oude spoorbedding vanuit Assenede terug huiswaarts.
Woensdag was er een namiddag ten huize Fotoschuur. Janna had een shoot, Florian was thuis maar moest werken, en de drie musketiers waren thuis. Wel een gelukje dat Florian ook een oogje in het zeil kon houden, want ik vond drie kinderen toch wel chaotisch, zeker met een Ottootje dat katterap overal naartoe kruipt waar hij niet moet zijn. Dat gezegd zijnde, Otje is een zalig schattebolleke, een zachte knuffelbeer. En Pipa wordt later wellicht actrice.
Ik leerde Lili haken, ze doet het nog niet technisch correct maar het heeft resultaat en het gaat vooruit. Meer moet dat voorlopig niet zijn.
Oma en kleindochter samen aan de haak.
De lange fietsritten waren toch wel een beetje veel, dus hou ik het nu bij kortere ritten, zoals op donderdag richting Sleidinge. De ochtendlucht was schitterend. Ik had nog geen 2 kilometer gefietst, of ik stond al stil om foto’s te maken.
Aan de Lieve ontbijten paardjes in de zonsopgang.
Filmpje? Filmpje!
De lucht blijft betoverend mooi.
Een lief, speciaal bankje.
Vrijdag volgde er nog een kort ritje, het is mooi weer en we moeten ervan profiteren, niewaar. En zo ’s morgens vroeg is het nog koel. En mooi.
Ik zou echt wel eens op pad moeten met de camera, mijn telefoon doet het deze keer niet zo goed.
Ergens in Evergem, door de velden.
Ik word daar altijd zo blij van, als ik van dit moois mag genieten.
En met deze positieve noot sluit ik week 36 af.
Laat een reactie achter bij petergreyphotographyReactie annuleren