Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Zaterdag genoot ik van het mooie weer en maakte een fietstochtje. Bij het eerste het beste kapelletje stopte ik.
Dit baantje ligt op grondgebied Eeklo. Denk ik. Ik heb een foto gemaakt, ik heb er niets over gefietst.
De boeren zijn boos. Ik woon nu in een landbouwersgemeente, en ik moet daar begrip voor hebben. Eigenlijk héb ik er ook begrip voor. Ten eerste denk ik dat er vergeten wordt dat de boeren voor ons eten zorgen. Ten tweede denk ik dat men veel te veel denkt in sancties. Waarom denkt een overheid niet mee om oplossingen uit te werken, in plaats van sancties uit te delen? Ik begrijp dat echt niet.
De mooie kerk van Bassevelde.
Deze had in de foto challenge van vorige week gekunnen. Opnieuw: “woarweundegij?” “In de vent”. Ja hallo zeg.
Over dit monument(je) had ik het een tijdje geleden al. In de Stroomstraat in Oosteeklo staat het, om de slachtoffers van het bombardement aldaar op de tram te eren. 30 burgerslachtoffers. Ik vind dat veel.
Zondag waren we vroeg de deur uit om eens de zonsopgang te fotograferen. Ik had een plek op het oog, maar die bleek uiteindelijk niets te zijn. Ooit wil ik er wel eens een beeld zoals ik het deze winter zag. Maar goed, niet happy dus, niet noodzakelijk door die elektriciteitsmasten (ze stonden niet waar ik het wilde, maar ik vind dat ook niet lelijk op een foto), maar vooral vanwege de serre (of de stal, geen idee wat het is).
Meneertje Mertens was ook mee. (we waren met de auto, ha).
Uiteindelijk was er toch een mooi resultaat, vind ik.
Een landbouwersdorp, waar de kapelletjes omnipresent zijn. Deze winter stonden de aronskelken mooi afgedekt tegen de vorst.
Omdat de locatie me tegenviel, ging ik maandagvoormiddag een rondje verkennen om betere locaties te vinden. Ik denk dat dat wel gelukt is. Zo’n eenzaam boompje, dat zegt me wel iets. Vanuit een andere hoek wel.
Niet veel later kreeg ik een berichtje dat het in West-Vlaanderen aan het onweren was. Ik keek eens om me heen…
… en besloot om onmiddellijk naar huis te fietsen. Toen ik thuis kwam, was het al aan het rommelen, en een kwartier later was er hevige regen. Blij dat ik thuis was.
’s Avonds reden we nog naar Woubrechtegem (ooit al van gehoord? nee? troost u, ik ook niet) om fietswielen voor Meneertje Mertens op te pikken. Ik bleef in de auto zitten en maakte een foto van de landbouwgrond naast me. Waarna we nog door het mooie landschap in en rond Herzele reden, alwaar Meneertje Mertens de hellingen kon aanschouwen die hij volgende zondag zal moeten trotseren.
Woensdag fietste ik nog eens naar Wondelgem, voor een verjaardagsbezoekje deze keer. In het terugkeren vielen de mooie wolken me op.
Ik hou me vaak bezig met het fotograferen van de bloemen in de tuin. Ik leer daarvan. En de bloemen zijn mooi. Zo groeit er iets aan de voet van de stokrozen.
Een paar dagen geleden nog een roos in de knop onder de bladluizen, nu is het een mooie roos.
En zo is er weer een week voorbij. De komende weken worden drukker, met allerlei leuke plannen.
Laat een reactie achter bij Matroos BeekReactie annuleren