Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
De Tour de France is al even bezig, hoog tijd dus om mijn seizoensbomen nog eens uit te halen. Allez ja, bomen, één boom waar ik al een paar jaar aan bezig ben. Maar traag of niet, ooit kom ik er wel.
Fietsen komt er niet al te hard van, maar Meneertje Mertens ging zondagochtend fietsen, en kwam thuis met de mooiste foto’s. Ik was een beetje jaloers. Maar dan moet ik zelf ook maar gaan fietsen.
Maandag was er een opvangprobleempje voor Pipa, en ging ik een paar uurtjes babysitten bij Juffrouwtje De Vrolijkheid Zelve.
Waarom ik niet veel fiets? Hierom zo.
Dinsdag: stormachtig. Maar ik had een plan, en voerde het uit. Niet te fiets dan, maar te voet. Naar de Zuid en terug, om foto’s te maken van wat dingen die hier later gaan langskomen.
Eén van de mooiste plekken in Gent dus.
Muurschildering in het zonlicht.
In het terugkeren struikelde ik zowat over de street art. Zoals hier in de Tweebruggenstraat.
Een eindje verder in dezelfde straat. Stokrozen en street art, daar word ik blij van.
En een fiets-muurschildering, ook daar word ik blij van.
Woensdag maakte ik ’s morgens vroeg een kort ritje. Scouten op een plek waar ik later nog foto’s wil maken, en dan naar de Oude Dokken. Waar ik dit koppeltje tegenkwam.
Een favoriete dame in het ochtendlicht.
De lucht was intrigerend.
Met een laatste blik op het Houtdok ging het weer huiswaarts.
Ik startte weer een coöperatieve met de Fotoschuur, zij kocht materiaal aan, ik doe het breiwerk.
En ondertussen kijk ik naar de koers. (ja, de lenteboom ligt weer opzij). De rit van woensdag naar de Mont-Ventoux (Mont Ventwo?) was schitterend. Een Aertje naar één van onze beste Belgische renners. Onderweg zag ik Saint-Saturnin-les-Apt, en weet nu ook dat het de moeite waard is om er eens langs te gaan. Als het eens past zo.
En wat deed ik vrijdag? Fietsen, tiens. In de ochtendlijke vroegte. Mijn hoop op een mooie zonsopgang was een beetje tevergeefs, maar dat werd ruimschoots gecompenseerd door nevel. Veel nevel. Langs de Schelde.
Aan het college van Melle.
Kalkense Meersen. De konijntjes waren trouwens naar hier verhuisd, nadat de bermen aan de Schelde gemaaid werden.
De lucht werd steeds grijzer, en ik spoedde me naar huis, zin in een regenbui op mezelve en mijn fototoestel had ik echt niet.
En zo zit de eerste week van de tweede helft van het jaar er alweer op.
Laat een reactie achter bij ViefReactie annuleren