Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Zaterdag start met een fietstochtje richting Vinderhoute. Dit neoclassicistisch herenhuis is er makkelijker te bewonderen dan het kasteel van Vinderhoute.
Een detail van het kasteel van Vinderhoute.
Op de terugweg zwaai ik eens naar de bewoners van dit schip, en we doen een klapke over het water. Volgende keer passeer ik eens voor een kop koffie. (de aandachtige toeschouwer zal zich dit schip nog herinneren van op de werf in Diksmuide).
In de namiddag mogen we de Fotoschuur eens gaan bekijken. Waarvan geen foto’s, uiteraard, de primeur is niet aan mij om hier uit de doeken te doen. Wel foto’s van de meisjes. Van een zeer welgezind Pipa’tje, dat als een elfje op blote voetjes door het gras dartelt en er al eens bij gaat liggen.
Familietafereeltje.
Zo zitten er veel in de tuin bij Janna en Florian.
Ze kijkt serieus omdat meikervers (molenaars, zegt Oma Oma) zich vasthaken in je vel, niet omdat ze bang is. Oh neen, bang is ze niet.
Ze is net als Oma Oma op dat vlak: geen vrees voor alles wat kruipt en krawietelt. Yup, op elke arm een meikever.
Pipa houdt niet van die beestjes, maar die is gewoon stoer op zich, ons klein wonderkind. Lollies eten, Lili wil niet in de lens kijken maar ik heb haar toch maar mooi te pakken!
Bang? Maar nee gij! Dat kind is niet bang!
Speelvogeltje met zwarte voetjes. Ze is gewoon van top tot teen zwart, maar op één of andere manier weet ze het kleedje toonbaar te houden.
Oma Oma in actie.
Zondag fiets ik richting Mendonk. De combinatie/tegenstelling landbouw/industrie, het blijft me fascineren.
Het kasteel van Zaffelare.
Een filmpje met kwaakkoor. Aan de fietssnelweg bij het Station van Beervelde. Het gekwaak komt uit de tuinen van het kasteel van Beervelde.
Ik profiteer van elke zonnige dag, maar maandag vergeet ik mijn drinkbus op de kast in de gang… flink doorgefietst en weinig foto’s gemaakt. Hier (Nazareth) was ik toch wel opgelucht dat ik niet lek gereden ben.
Woensdag is de laatste echt mooie dag, maar er wordt aan onze goot gewerkt en ik heb geen goesting om de stielmannen te trotseren in mijn fietstenue. Ik heb trouwens ook kleedjes te maken. Waarover later meer. Donderdag ga ik wel fietsen, maar dan is de zon niet van de partij. Ik rijd via de Leo Tertzweillaan in Gentbrugge, ik had op de social media gezien dat de street art in het voetgangerstunneltje onder de spoorweg bijgewerkt werd. En dan word ik natuurlijk nieuwsgierig.
De wolken dreigen met regen, maar het blijft bij dreigen. Het jaagpad langs de Schelde in Melle.
Met klaprozen en het college van Melle in de achtergrond.
Watch out for the aircraft, zeggen ze op Komoot. En ’t zal wel zijn, want dat spel staat zo stilaan toch op instorten. Maar het blijft een schitterend zicht, zo’n airliner in het groen naast de Schelde.
Ongeveer ter hoogte van het vliegtuig sla ik linksaf, en beland op heerlijke boerenbaantjes in het hol van pluto. (een klein holleke van pluto, bewoond gebied is hier natuurlijk nooit veraf).
Vrijdagochtend lig ik al vroeg wakker, en opeens valt het me in: waarom ga ik niet eens naar de zonsopgang kijken.
De kraan die in veel eerdere foto’s figureerde, is tijdens ons verlof verdwenen.
Ik heb niet gewacht tot de zon echt op was, het was me veel te druk op de weg op dat vroege uur. Op weg naar huis kom ik nog deze fijne Pol Cosmo tegen.
Laat een reactie achter bij Satur9Reactie annuleren