Woensdag 19 mei
Gisteren bestelden we één en ander voor het ontbijt, wat we rond 8u mogen ophalen in het infolokaaltje. Geen volledige ontbijtmand, we stelden het zelf een beetje samen. Een pistolet en een croissant, fruitsla (heerlijk vers, gevarieerd en niet duur), zalm, eitjes, fruitsap, chocomelk… en of het smaakt.
Het weerbericht ziet er opnieuw niet al te veelbelovend uit, dus plannen we een uitstap met de camper. Wat gaan we doen. Eens naar de kust? Naar Doel? Naar Neeltje Jans? We opteren voor dat laatste, en dan nog wat verder. Het is wat knoeien om de route in orde te krijgen, want we willen absoluut niet over Antwerpen.
Dus gaat het via de Westerscheldetunnel naar Neeltje Jans. Een eerste stop op een parking voor we de stormkering oprijden. Alwaar Meneertje Mertens gefascineerd is door dit brutale creatuur.
De stormvloedkering. We zijn onder de indruk, zoals altijd hier.
We stoppen op de parking van het Deltapark, wat nu niet open is. Deze foto toont hoe gigantisch groot de windturbines zijn.
Een reservepilaar. Gigantisch ding. Ze maakten er dus een paar extra.
Er is ook een mosselkwekerij en restaurant.
Daarna gaat het verder via de Brouwersdam en het Grevelingenmeer richting Hellevoetsluis. We rijden de Haringvlietdam over, waar Meneertje Mertens verwacht een grote sluis te zien, maar neen, Hellevoetsluis is gewoon een gemeente.
We gaan er op zoek naar een plek om te staan, en belanden op de parking bij het Quackstrand.
Daar eten we onze boterhammetjes (of overschot van het ontbijt) op met zicht op de duinen en het water. We maken er een kort ommetje en veel foto’s.
We rijden opnieuw via de Haringvlietdam en de Brouwersdam, maar slaan dan af richting Zierikzee, zodat we de Zeelandbrug over de Oosterschelde nog eens kunnen overrijden.
Mooi detail: het zeilschip.
Ik blijf foto’s maken van die wolkenformaties.
Waarna we koers zetten naar Stekene, waar we iets na 4u terug op ons plekje zijn. Koers kijken (gravel, sukkelende Evenepoel en flitsend Ineos), avondmaal uit de foodomat (lekker!), foto’s bekijken,
geen verslag schrijven (oeps), en naar het uitzicht kijken.
Donderdag 20 mei
Dit keer zien de weersvoorspellingen er treffelijk uit, dus gaan we fietsen. We zijn vroeg wakker, ik maak foto’s van de zonsopgang (ik moet ervan profiteren, nu het nog kan).
Een eerste impressie.
Ik ontdek het paard, maar de belichting is niet goed.
Dat is beter, maar wat doet dat paard nu.
Ja zeg, het paard had duidelijk geen goesting om te poseren.
en Meneertje Mertens vertrekt voor een eerste vroeg ritje, alleen. Ik doe het wat op het gemak tot hij terug is. Als de temperaturen wat redelijk zijn, vertrekken we samen voor een fietsritje richting Nederlandse kreken. Eerst een vreselijk stuk op de weg van Stekene richting Hulst, moordstrookjes op een erg drukke weg.
Eens we de grens over zijn, gaat het beter, daar zijn afgescheiden fietspaden. Het is nog redelijk druk tot aan Hulst, waarvan de een zijkant aantikken. Meer dan dat doen we niet, we rijden door naar het krekengebied. Eerst nog langs grote wegen (met mooie fietspaden),
daarna gaat het via kleine wegen. De kreken zijn prachtig.
Aan de Vlaamsche kreek stoppen we om wat rond te kijken.
Op deze kleine wegen is het verkeer iets minder fietsvriendelijk, er rijden ook grote trucks, waarvan er eentje ons bijna van de weg af rijdt. Iets van David en Goliath. Rekening houden met andere weggebruikers zit er blijkbaar niet in.
We steken de grens terug over en voelen dat meteen aan de wegen. Maar in Sint-Gillis-Waas krijgen we toch nog een kreek en een mooi fietspad op een dijk cadeau.
Reinaart de Vos was er ook.
Het weer is ondertussen al gekeerd: de zon verdwijnt, en de wind waait steeds harder. De laatste kilometers zijn be-hoor-lijk lastig. Terug in de camper rusten we een beetje (of vooral: ik), eten we onze boterhammetjes (de goesting in soep is wat voorbij precies), en kijken we op het gemakje naar de koers. Waarna het tijd is om op te ruimen.
We pakken het dit jaar anders aan dan vorige jaren: toen vertrokken we de voorlaatste dag al naar huis om de camper leeg te maken en te poetsen, waarna we met het hoogstnodige aan spullen nog een plek voor de nacht zochten en dan de camper gingen inleveren. Deze keer hebben we besloten het anders aan te pakken: we blijven hier ook voor de laatste nacht en zorgen dat de camper proper is, en morgenochtend vertrekken we vroeg naar huis om al ons gerief daar af te smijten, het laatste te poetsen en dan naar DD Mobilhomes te rijden. Dus: poetsen. We verdelen de taken, en het verloopt allemaal vlot. We hadden het sowieso al netjes gehouden, dus het is niet zo dat we er uren werk in moeten steken.
We veranderen nog van stekje, naar een plek helemaal vooraan, zodat we morgenochtend onze buren niet lastigvallen. Voor onze laatste avond krijgen we niet eens een mooie zonsondergang cadeau, pfhah.
Vrijdag 21 mei
We wilden vroeg opstaan, maar we zijn wakker nog vóór de wekker door de regen en wind. Drup, drup, drup. En wiebel, wiebel, wiebel. Meneertje Mertens staat al snel op voor koffie. We maken ons klaar, ik eet mijn ontbijt, we doen voor de laatste keer de vertrek-routine (Meneertje Mertens koppelt buiten alles af en checkt of alles dicht is, ik doe binnen mijn ronde: alles opgeborgen? alle kasten dicht? alle ramen dicht? alle luiken dicht?).
Bij het ochtendgloren vertrekken we naar Gent. De rit gaat vlot via Moerbeke en Wachtebeke, en dan nog een stukje Kennedylaan naar onze côté van Gent. Samen met de kranten-postbode komen we aan in onze straat, waar gelukkig vlakbij ons huis plaats is om te staan. Meneertje Mertens maakt de garage leeg, ik steek binnen alles in een grote valies en in curver-boxen. Waarna Meneertje Mertens dat alles naar binnen sleept. Normaal zou ik zelf curver-boxen naar binnen dragen, maar veel over en weer en binnen en buiten doen we nu niet: buiten ligt het nat en vies, de camper is proper, en dat willen we zo houden.
Meneertje Mertens stofzuigt nog, we hebben nog tijd om eventjes op ons gemak te zitten, en daarna vertrekken we richting… Beveren aan de Leie. Niet meer Heestert, want DD Mobilhomes is verhuisd.
Het vertrek gaat traag, Gent uitrijden gaat traag, we zitten achter de traagst mogelijke zondagschauffeurs, dus vlotten doet het echt niet. We rijden eerst nog naar Vroman Truckwash in Waregem waar de camper netjes gewassen wordt,
en dan door naar het nieuwe hoofdkwartier van DD Mobilhomes. Herman staat er al te wachten. Jacques inspecteert de camper (alles in orde!), we doen nog een klapke met Nikis, waarna Herman ons naar huis brengt.
Binnenkort volgt hier nog een afsluitend reisbericht met eindconclusies.
Zeg het eens?