Maandag 10 mei
‘s Nachts zijn we regelmatig eens wakker van de regen die luid op het dak klettert, én van de wind. Rond 4u staat Meneertje Mertens op om de hoes van de fiets die achterop hangt (en die we nog niet gebruikten, ahum) af te halen, die wappert te hard in de wind en hij is bang dat het hele zaakje gaat wegvliegen. Als de hoes weg is, is het opeens veel stiller in de camper ook.
Om 5u stond de wekker voor de zonsopgang… niet nodig. Wolken en regen. We blijven liggen tot rond 7u, drinken koffie, maken ons klaar, eten ontbijt, prutsen nog weg, en vertrekken dan. Heerlijke camping, hier komen we echt nog terug!
Meneertje Mertens wil Sygic nog eens uitproberen, wat bij mij op ooggerol onthaald wordt. En terecht: bij het afrijden van de camping wil dat kreng dat we naar rechts rijden, terwijl ik er pertinent van overtuigd ben dat we naar links moeten. Ze geeft ook 255km aan waar Google 200km aangaf, en de rit zou een uur langer duren. Veto. Spel langs de kant, Google Maps terug op en inderdaad: 198 kilometer. Tsss.
Wij weg dus. Het weer is meer dan wisselvallig, laat ons het maar zeggen gelijk het is: het is slecht. Dikke, zware wolken. Af en toe regen.
We rijden identiek dezelfde weg als in het doorrijden. Wat grappig is, we herkennen best wel veel. We rijden weer een stukje door Frankrijk en wat nog grappiger is: aan de grens begint het te gieten. Maar echt, gieten.
Als we de grens van België opnieuw over rijden, stopt het met regenen. Het is dus maar goed dat we niet naar Frankrijk konden, het weer is er veel slechter. Hehe. We rijden weer door prachtig gebied, zo vinden we de omgeving van Beauraing magnifiek. Moeten we onthouden. We zien ook veel velden met de “Waalse zonnebloemen”: koolzaad.
We stoppen aan de kerk van het gehucht Vodecée voor een plasje, een kop koffie en een koekje. Al snel wordt er op de deur geklopt, en ons beider reflex is: ze gaan ons hier wegjagen. Maar neen, niet waar. Het is een meneer wiens camper wat verder staat, die vraagt of wij interesse zouden hebben moest er een camperplaats komen in Vodecée. Hij heeft plaats achter zijn huis (een gîte) (Au cul de la sacristie) en zou er een camperplaats willen installeren. Als de gemeente akkoord gaat. En als er voldoende interesse is. Dus vraagt hij aan elke camperaar die hij tegenkomt, of die daar interesse in zou hebben Wij alvast wel! Een rustig dorpje in een mooie omgeving, laat maar komen. OK dan! Na een korte babbel keert de mens terug naar de kuis van zijn gîte, wij naar onze koffie en koekje, en daarna rijden we verder.
We rijden door de Borinage, wat we in het doorrijden blijkbaar compléét gemist hebben. We tanken in Givry, en rijden door naar Bernissart, waar we een camping gezien hebben die wel iets voor ons kan zijn. Het is even zoeken, maar met de hulp van Campercontact komt dat helemaal goed.
En jazeker, op Camping du Préau is nog plaats. We kunnen zelf een plaatsje uitzoeken bij de andere campers. We vinden de camping weer naar onze goesting. Oud en sjofel, en heel rustig. We installeren ons, bekomen even van de rit, en vertrekken dan voor een korte wandeling naar de Marais d’Harchies. Denk ik: ik heb me verkeken op Komoot, wat ik dacht dat een wandeling van 3,9km was, is er eigenlijk eentje van meer dan 8km. Oeps. Dat zien we toch niet helemaal zitten. We stappen toch naar de Marais, en doen daar dan twee stukjes tot aan een kijkhut.
We zien mooie bloemetjes, we zien vogels, we genieten van het toch wel warme weer.
Ooit komen we hier wel eens terug voor de volledige wandeling. Want terugkomen willen we zeker: deze camping is ideaal gelegen voor vanalles wat ons aanspreekt. Vlakbij de Franse grens en Condé sur l’Escaut, vlakbij allerlei water, van hieruit kunnen we ook wel eens naar Strépy & Co… mogelijkheden zat. Wel afwachten wat de nacht zal brengen.
We keren terug naar de camper, en maken ons avondeten klaar. Daarna doen we nog een kort wandelingetje, we willen weten wat het water vlakbij de camping is, en kijken eens waar er geloosd kan worden. Het ziet er hier eerlijk gezegd zo slecht onderhouden uit, dat het pijn doet aan de ogen. Sommige plekken zijn verwaarloosd, sommige stacaravans zien er rijp voor de sloop uit. Maar de plek waar de camper staat is in orde.
Milan de elektricien zou er een beetje misselijk van worden wellicht.
Maar we staan toch naast een hippe “pod”.
In het gouden avondlicht ziet het er bepaald idyllisch uit.
Dinsdag 11 mei
We hebben goed geslapen, op zijn minst toch door de rust die heerst op de camping. We hadden wat schrik van avondlawaai, maar het viel best wel mee. Onder de morgen ben ik wel wakker, maar niet door het lawaai. Voordeel is dat ik een uil hoor oehoeën.
Rustig ochtendgedoe in de camper.
Rond 8u gaan we betalen en trekken we weer verder. We rijden naar Gent, waar we thuis een gasfles gaan afzetten, en en passant nog een keukenrol en een fles product voor het toilet meenemen.
Meneertje Mertens wil nog eens met Sygic rijden, hij noemt het “proberen tot het goed werkt”, ik noem het koppig zijn. Nu we op bekend terrein zijn, zien we hoe ze ons vreemde toeren zou willen laten doen, en geen van ons beide is gelukkig met het resultaat. Back to Google Maps. Benieuwd of er nog een Sygic-vervolg komt? Ik ook. Let’s wait and see.
Daarna rijden we naar Janna waar een nieuwe fietsband werd geleverd, en ik neem ook haar oude fototoestel mee. Wat nu mijn nieuwe fototoestel is. Daarna gaat het naar Kruishoutem, om een andere gasfles te halen bij de gewoonlijke leverancier van DD. Kruisem, dicht bij Gent maar toch een blanco vlek in onze wandel- en fietshistorie, daar moeten we toch eens iets aan doen, want het is er prachtig.
Daarna gaat het naar Dentergem, camperplaats ’t Meikensbos, waar we eerder deze vakantie al stonden. Daar hebben we voor twee nachten gereserveerd. We hebben wat schrik van de drukte in Vlaanderen, vandaar de reservaties, maar eigenlijk hadden we toch liever een extra nachtje in Bernissart doorgebracht. Maar goed. Uiteindelijk hebben we toch een plek met elektriciteit, en zijn we tevreden.
Er wordt nu pasta aangeboden op de camperplaats, iets waar we gretig gebruik van maken. Makkelijk: potje opwarmen in de ter plaatse voorziene microgolfoven, meenemen naar de camper en smullen maar. En dat de pasta heerlijk is, lang geleden dat een “meeneempasta” me zo gesmaakt heeft. (wordt geleverd door Eetkaffee Carlito in Tielt)
Het weer is wisselvallig en onweerachtig. Meneertje Mertens herstelt de kapotte band van zijn fiets (lek gereden tijdens ons laatste fietstochtje), ik kijk Giro en haak. Meneertje Mertens haalde ook ijsjes uit de diepvriezer. Sinaasappel met chocola, wat was dat lekker zeg!
We krijgen een gigantische hagelbui over onze kop. Met donder en bliksem en al. Zicht vanuit de camper zonder neerslag.
En zicht vanuit de camper met regen en hagel.
Daarna klaart het toch weer uit, en ga ik even tot aan het bos om wat foto’s te maken met het nieuwe fototoestel.
Waarna we croque monsieurs maken, nog eens rondlopen op de camperplaats, ik dit verslag schrijf en Meneertje Mertens als vanouds de opruim doet.
Later op de avond zie ik mooie kleuren in de lucht, en doe ik nog eens een fototoerke.
De nieuwe Sint-Annakapel. De elektriciteitsdraden hangen lelijk te zijn, jammer genoeg. Thuis ga ik me eens wat verdiepen in Photoshop.
Een stukje regenboog.
Ik vind het soms wat Lord of the Rings allures hebben.
Laat een reactie achter bij Jan K. alias AfanjaReactie annuleren