Maandag 19 april
Om 13u30 mogen we de mobilhome oppikken. We zijn wat te vroeg, drentelen wat rond, nemen een splinternieuwe mobilhome in ontvangst. We zijn de allerlaatsten die vanuit Heestert vertrekken met een mobilhome, want DD Mobilhomes verhuist in de komende week. Dat verdient een foto!
Met dit beestje gaan we de komende maand op pad. Een beetje voor 3 zijn we op de baan, met het geijkte contente smoeltje van Meneertje Mertens achter het stuur.
We gaan onze spullen laden, vertrekken via onze smalle straten en rijden nog rond langs Sara en Milan om wat diepvriesgerief op te halen (voor de eerste keer vertrekken we met koelkast en diepvriezer uitgeschakeld). En dan zijn we écht vertrokken. Autosnelwegen mijden we (na een kwartier op de E17 van Deerlijk naar Gent hadden we het er al mee gehad), we rijden over Lokeren en zo verder via de N70 naar Sint-Niklaas en van daar via de N16 naar Temse. Het ziet er erg dreigend en grijs uit, en na een tijdje krijgen we een ferme hagelbui over ons heen. Maar wij zitten hoog en droog! Op de camperplaats op de Zaat in Temse staan redelijk wat campers, maar er is nog plaats over. De plek om te lozen is niet bepaald strategisch geplaatst, en we staan vast achter een gigantische, luxueuze bus. Rich folks, doen alsof wij lucht zijn en lozen op hun dooie gemakken. Na 20 minuten kunnen we eindelijk een plaatsje opzoeken. Met dit uitzicht.
We eten soep met een boterham, proberen de juiste plek te vinden voor onze spullen, en gaan doodmoe slapen. Het is hier vrij rustig, behalve een vogel die de ganse nacht door fluit (één of andere exoot die last heeft van jetlag wellicht) en een heerschap dat bomen doorzaagt.
Maandag 19 april
De wekker staat niet, maar rond 5u zijn we allebei klaarwakker. Meneertje Mertens zoekt de koffiespullen bij elkaar en maakt old skool koffie (met fluitketel en filter), en ik krijg mijn eerste kop koffie op bed. Zaligheid. We wandelen eens tot aan de Schelde, het is behoorlijk mistig en mooi.
We hebben niet veel zin om nog in Temse te blijven staan, dus ontbijten we en rijden we door naar Wallonië. We willen het parcours van de Waalse Pijl een stukje verkennen en dan een camperplaats zoeken. In Vlaanderen is het nog behoorlijk druk, en rijden we eens verloren in Willebroek. Geen erg, we zijn ontspannen en hebben geen haast. Waarna we probleemloos koers zetten richting Mechelen, Leuven en dan de Waalse grens. Die steken we over in Beauvechain, en we voelen ons meteen een beetje in het buitenland. De GPS-dame brengt ons zoals wel vaker aan het lachen, deze keer met de Chaussée de Namur die klinkt als Chaussée d’Amour. We houden halt in Ramillies voor een kop koffie en de rest van het ontbijt (of beter: Meneertje Mertens zijn ontbijt, ik heb al ontbeten en eet een koekje), en dan rijden we door richting Hoei. Het landschap wordt steeds heuvelachtiger, fietsen ga ik hier niet doen, pfhuh.
Al voor Hoei belanden we opeens in “koersland†met allerlei teamwagens. In Hoei zelf komen we op het parcours, en spotten we regelmatig verkennende renners. We rijden naar onze voorziene plek (rue Tige de Strée), waar we kijken of we er morgen gaan kunnen staan. De geschikte plaatsjes zijn schaars, maar het zal wel lukken. Ook hier zien we regelmatig verkennende renners en ploegen passeren, onder andere Jumbo Visma (met meer machtsvertoon dan de anderen), Trek, Cofidis en Team Bike Exchange.
We zoeken een camperplaats en rijden naar Hogne (niet ver van Marche-en-Famenne), en installeren ons op camperplaats Aire del Foy, naast Camping Le Relais. Een beetje onderkomen, een beetje groezelig, maar zo hebben wij dat graag.
Een beetje gekuist ziet het er zo uit:
Maar eigenlijk is het meer dit:
In het groen, tussen bloemetjes en vogels, ook bij een grote weg maar ik vermoed dat die vanavond wel stil zal vallen. We eten Ardeense burgers om in de stemming te komen, met gebakken aardappelen en boontjes, en brengen de rest van de namiddag al prullend en prutsend door (foto’s maken, verslagje schrijven, WiFi-antenne opzetten, de uitbater van de camperplaats zoeken om te betalen… )
Ik maak wat meer of minder geslaagde foto’s met de Nikon en de telelens.
Tegen een uur of 5 maken we nog een wandelingetje naar de nabije visvijer.
Zo ziet een contente vakantiemens eruit.
We stappen nog naar het kerkje dat we in de verte zien, maar jammer genoeg is alles potdicht. Dus niet eens rondstruinen op het kerkhof.
Deze brievenbus had wel gepast in de foto challenge.
Terug in de camper is het tijd voor soep met een boterham. Daarna zoek ik nog uit hoe het zit met het tijdsschema van de koers morgen, waaruit blijkt dat de eerste passage op onze voorziene plaats al om 8u45 is. Dus, vroeg gaan slapen en vroeg opstaan morgen!
Laat een reactie achter bij Matroos BeekReactie annuleren