Op donderdag is het hier Throwback Thursday. In 2021 duik ik in mijn analoog fotoarchief en scan foto’s in. Elke week één foto, eens zien hoe lang ik dat volhou, ha! Van enige chronologische aanpak of logische volgorde is geen sprake, ik neem een willekeurig fotoalbum en scan een foto in.
Af en toe duik ik ook eens in mijn map “oudedoos” op onze server. Want daarin zit een schat aan ingescande foto’s. Veel foto’s ook die Herman inscande en me doorstuurde.
Onderstaande foto stuurde Herman me ook door. Hij gaat misschien eens fronsen omdat ik de ruwe, niet bijgewerkte versie gebruikte van die scan, want er is ook een versie die wat scherper is, en zonder vlekjes en krassen. Maar ik vind deze met de rand rond de foto zo mooi. Dus ja. Ik schat dat deze foto gemaakt werd in 1937 of 1938.
Dit soort conversaties voerden wij vóór corona al vaak via mail. Nu dus ook. Ik mailde naar Herman of hij eens wilde vragen aan mijn ma wie er allemaal op deze foto staat, want ik wist het zelf niet goed. Mijn ma (het kleine, boos kijkende prutske) en mijn grootmoeder (de vrouw rechts) herken ik, de andere vrouw en het meisje ken ik niet. Dit was het antwoord:
Je ma zit op de arm van een tante van Mee (Bertha) en die wou haar altijd op de arm nemen wat je ma niet graag had, wat haar duidelijk aan te zien is. Vooraan staat Simonne, die getrouwd is met een Tsjech en daar is gaan wonen. De foto is genomen in Bassevelde ter gelegenheid van de kermis waar ze elk jaar naartoe gingen bij Tante Clara, de zuster van Mee.
Mee is dus mijn grootmoeder. Zo noem(d)en wij haar: een verbastering van het eerdere mémé en pépé, die werden Mee en Pee. Net zoals mijn mama ma werd.
De verhalen over de kermis van Bassevelde herinner ik me nog. Net als de verhalen over de kermis van Watervliet. En ook Simonne, die in Tsjechië ging wonen, herinner ik me nog. Het Tsjechië van toen, communistisch. Eén keer per jaar kwamen ze terug. Er moest altijd iemand daar blijven, zodat zeker was dat ze hier niet zouden blijven. Ze brachten kristal mee uit Tsjechië, en keerden terug met appelsienen en Nesquick en nog spullen die ze ginder niet konden kopen. En genoeg drank om de douanebeambten om te kopen. Dat waren toch altijd spannende verhalen.
Ik kreeg deze foto doorgestuurd omdat er enige gelijkenis vastgesteld werd tussen mijn moeder en haar achterkleinkind Lili.
Ik vond het al ferm moeilijk kiezen, er staan nog zoveel mooie foto’s van mijn ma in die map op de server!
Laat een reactie achter bij MyriamCReactie annuleren