De coronacrisis is nog lang niet voorbij, we gaan ons nog lang in stilte moeten bezighouden. Dus leek een reeks gastblogs leuk om de boel wat op te vrolijken. Ik nodigde uit om een vriendenboekje in te vullen, en kreeg veel respons. Vandaag leren we één van mijn buren, Sabine, kennen. Veel leesplezier!

Naam: Sabine
Leeftijd: 48
Mijn hobby’s: lezen, bewegen, handwerken…
Hier vind je me op het internet (blog, instagram…): nergens
Dit ben ik in 3 woorden: behulpzaam, doorzetter, perfectionist volgens mijn jongste dochter.
Als kind wilde ik dit worden: juffrouw, leerkracht dus. Uren speelde ik schooltje, mijn poppen waren de leerlingen. Ook mijn grotere zus deed al eens mee, maar ik was de juf. En een hele strenge naar ’t schijnt.
Dit is/was mijn beroep: verpleegkundige. Jaren op geriatrie gewerkt in UZ Gent. Mooie herinneringen. Fysisch een zware afdeling, maar oh wat een fijne collega’s had ik daar. Toen we verhuisden naar Nederland, 5 jaar daar gewoond en thuis gebleven. Ik was wel veel op school te vinden, klassenmoeder heet dat daar. En overblijfmoeder. Nu werk ik sinds 9 jaar in een gynaecologische privépraktijk.
Ik ben goed in: organiseren en commanderen volgens mijn huisgenoten.
Ik ben slecht in: nee zeggen. Ik probeer en wil het graag oefenen en volharden, maar nee, het lukt me niet. Ik wil alles en iedereen tevreden stellen. Ik weet dat dit niet kan, maar toch…
Ik word blij van: veel. Lekker eten, mooi weer, een lief berichtje, een mooi boek…
Heb ik een hekel aan: ruzie. Ik kan er echt niet tegen. In onvrede leven is niets voor mij.
Mijn beste eigenschap: praktisch ingesteld.
Nutteloos talent: lenigheid.
Grootste blunder: met 8 personen een vlucht naar Marrakech missen. Ik ben nog nooit zo boos en verdrietig tegelijk geweest. Mijn man herkende me bijna niet. Ik was woest. De storm ging wel redelijk snel gaan liggen.
Ik ben bang voor: actueel… de covid crisis. Hoelang gaat dit nog duren? Wat met de economie ?
Mijn guilty pleasure: chocolade en oliebollen mmm
Mijn slechte gewoontes: naar Thuis kijken. Zoveel gebeurt er niet in een aflevering, maar toch kan ik het niet laten om elke dag te kijken. Ik kijk er zelfs naar uit, een genietmomentje. En tegelijk vind ik het zo erg dat ik naar een soap kijk…
Mijn grootste teleurstelling: nog vers in het geheugen. Mijn deelname aan Homo Universalis. Was een super ervaring, maar de exit kwam veel te vroeg (69). Wat een ontgoocheling. Ongeloof etc…
Het beste wat me overkomen is: clicheetje maar toch mijn man en kinderen. Door hen ben ik wie ik ben en sta ik waar ik sta.
Mijn lievelingseten: ik kan niet kiezen. Iets gezond, maar af en toe iets van vettige brol kan me ook smaken.
Dit lust ik niet: warme rode kool, ingewanden. Verder is er weinig dat ik niet lust.
Mijn lievelingskleur: als Sint Pietersmeisje antwoord ik toch blauw. 6 jaar blauw uniform en nog steeds vind ik blauw mooi. Steekt niet tegen.
Mijn favoriete boek: veel te veel om op te noemen. Momenteel lees ik ‘Wat het hart kan horen’… prachtig boek. Ik snoep van de mooie zinnen. De liefde spat van het papier. Ik voel het verdriet van de personages…
Mijn favoriete film: ik kijk weinig films. Aanrijding in Moscou vond ik wel super.
Mijn favoriete muziek: al naar gelang de stemming, ik kan zeker ontroerd worden door muziek. Maar vraag me er niets over, ik ken er niets van.
Mijn favoriete reisbestemming: ik wil nog zoveel reizen. Als ik moet kiezen, kies ik voor Marokko. Ik ben helemaal verliefd op dat prachtig land.
Favoriete plek om te wandelen/fietsen: natuur tout court.
Mijn ideale vrije dag: was steeds maandag. Na het weekend, iedereen weer terug naar school. Het huis voor mij alleen. Nu 3 van de kinderen niet meer naar school gaan en sommigen in shiften werken, is de maandag niet steeds meer van mij alleen.
Deze acteur/actrice mag de hoofdrol spelen in de film over mijn leven: Frances Lefebure. Haar mooie Gentse tongval kan me zeker bekoren.
Deze celebrity mag eens bij me langskomen: Koen Wauters, sorry 😀
Bovenaan op mijn bucketlist staat: naar het noorden gaan. Een tocht met de hondenslee, sneeuwscootertocht, rendieren, het noorderlicht…Lijkt me magisch. En we gaan het doen, na corona.
Mijn lievelingsquote: ‘all we have is now’. Ik ben nogal een planner, regelaar etc. Wat Covid me dan toch geleerd heeft, is dat ik meer in het NU moet leven. Plannen gaat nu even niet. Misschien kan ik het eindeloos ver vooruit plannen voor altijd laten varen.



Laat een reactie achter bij Mrs. BrubeckReactie annuleren