Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met Goofballsworld. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend!
Vorige week had ik Street Spirit (Fade Out) van Radiohead, waarna Goofball doordraaide met Dust in the Wind van Kansas. Met alweer een zeer aangename redenering hoe die keuze tot stand kwam. Ik luisterde naar de intro van Dust in the Wind, en moest meteen denken aan Landslide van Fleetwood Mac (wat ik eigenlijk leerde kennen in een versie van de Smashing Pumpkins). Lindsey Buckingham is een meester in picking.
Maar, vorige week had ik geen goesting om mensen te bekeren, en deze week heb ik goesting om mensen op stang te jagen. Dus koos ik iets helemaal anders. Ik zocht het in de Amerikaanse staten, en kwam uit bij Montana van Frank Zappa. Staat op het live album A Token of His Extreme, en euh ja, awel, zoiets ja. Het begint al bij de schoenen. En voor de rest: genialiteit over een compleet banaal onderwerp. In de stijl van Joe’s Garage en Sheik Yerbouti, en met fantastische muzikanten. Laverend tussen idiote humor en avant garde.
I don’t care if you think it’s silly, folks, zingt Zappa, and I couldn’t agree more.
Goofball, ’t is weer aan u!
Laat een reactie achter bij Matroos BeekReactie annuleren