Bij Matroos Beek zag ik een blogpost met een mooie titel: Het oneindige plan. Het bleek een stapelgedicht te zijn. Definitie: Haal zoveel boeken uit de kast als je wilt en ga dan stapelen in een volgorde waarvan jij vindt dat de woorden elkaar mooi opvolgen, zoals in een gedicht. Ik vond het een erg leuk idee, en beloofde het ook eens te doen. EΓ©n keer was niet genoeg, hier is nog een tweede gedicht. Vorige week met boeken die ik wilde buitenkuisen, deze week met boeken die na de grote boekenkuis in mijn boekenkast blijven staan.
Dit is alles
Trots en vooroordeel
Een zuil van zout
In het hart
Bezeten van mij
Paula
Op de rug van vuile zwanen
Kartonnen dozen
Sfeer
Houvast
High fidelity
De kleine vriend
Laat een reactie achter bij mijnnikonenikReactie annuleren