Stapelgedicht: Dit is alles

Bij Matroos Beek zag ik een blogpost met een mooie titel: Het oneindige plan. Het bleek een stapelgedicht te zijn. Definitie: Haal zoveel boeken uit de kast als je wilt en ga dan stapelen in een volgorde waarvan jij vindt dat de woorden elkaar mooi opvolgen, zoals in een gedicht. Ik vond het een erg leuk idee, en beloofde het ook eens te doen. Eén keer was niet genoeg, hier is nog een tweede gedicht. Vorige week met boeken die ik wilde buitenkuisen, deze week met boeken die na de grote boekenkuis in mijn boekenkast blijven staan.

Dit is alles

Trots en vooroordeel

Een zuil van zout

In het hart

Bezeten van mij

Paula

Op de rug van vuile zwanen

Kartonnen dozen

Sfeer

Houvast

High fidelity

De kleine vriend

20200821_072916

Verwante Berichten:

16 reacties

    1. Inderdaad! Maar ik vond het wel veel moeilijker hiermee een samenhangend gedicht te maken. Het minste van de 3 dus, wat mij betreft. Van het gedicht van volgende week (het laatste) ben ik het meest tevreden 🙂

    1. Ik heb ‘m gezien, heel goed gedaan! Het is inderdaad zoeken en proberen en opnieuw beginnen. Maar het is leuk om doen 🙂

  1. Hmm het gedicht gaat wat in alle richtingen maar nu zitten er wel wat boeken bij die ik gelezen heb. Paula is prachtig! (en dat terwijl Isabel Allende zowel gedrochten of turnpagers kan schrijven)

    1. Yep, het gedicht was ik zelf niet echt tevreden van. Het minste van de drie.
      Paula is inderdaad een prachtig boek, zo graag gelezen. Helemaal eens met je beoordeling van Allende 😀

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: