Commentaar #projectblogboek

Lees de comments van de afgelopen week, kies er een uit en schrijf er een post over (pagina 22 opdracht 10)

Ik speel een beetje vals, want het is geen comment van de afgelopen week, hij is al een beetje ouder. Maar hij is zo lief 🙂

Ik schreef een lichtjes nijdige blogpost over, ha, eigenlijk is het wel grappig, over reacties, dus. Over hoe de grootste mongool heden ten dage kan inloggen op zijn PC en de meest valse, kwetsende, irrelevante, achterlijke reactie kan plaatsen op gelijk welk bericht. Dat kan zelfs anoniem. Eigenlijk was ik in mijn bericht nog liefjes, ik ben nu iets scherper. (en niet zo politiek correct ook, maar voor één keer veeg ik daar mijn voeten aan)

Mijn blogpost kwam er na een conversatie met mijn dochter over een vriend die verongelukte. Ik probeer altijd te vermijden reacties te lezen op krantenartikels, en al helemaal als het artikels zijn van Het Laatste Nieuws of, erger nog, Het Nieuwsblad. Nu had ik ook geen reacties gelezen, maar Janna wel. Ik vraag me dan toch maar af: wie hééft daar nu iets aan, behalve degene die de reactie plaatst? Toch niet de ouders, de broers of zussen, de andere familie, de vrienden? De jongen is dood, moeten we dan nog zo persé ons gedacht posten, om te tonen dat we toch zoveel slimmer zijn?

Soit. De reactie van Janna op mijn blogpost warmde mijn hartje. Het geeft altijd een fijn gevoel, als je weet dat je kinderen je graag zien, en als ze dat nog eens laten merken ook.

Verwante Berichten:

2 reacties

  1. Het toppunt is dat ik me niet meer herinnerde wat ik toen gezegd had 😀 ik ga eens zoeken…

    ’t Is echt al lang geleden gelijk, ha!

    Gevonden 😀 hihi 🙂

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: