Ik erger me dood aan mezelf. Ik heb een week vakantie, en ik slaag er niet in te ontstressen. Die laatste week vakantie is er vaak eentje vol allerlei afspraken: oogarts, boeken halen op school, dat soort dingen. En dan zorg ik er zelf voor een berg stress bij: ik wil de diepvriezer uitkuisen, ik…
’t Is hier weer maar stillekes de laatste tijd. Tot mijn eigen grote frustratie. Ik heb een geraamte van een boekenbericht klaarstaan, maar ik heb de fut niet om eraan te beginnen. Moet trouwens ook nog wat mails en zo beantwoorden. Maar dat komt er niet van. Niet dat het is omdat ik me niet…
En toen viel de elektriciteit uit, voor heel eventjes. Een seconde, twee misschien? En dan weer aan. Net te kort om alle klokken weer goed te moeten gaan zetten. Maar wel lang genoeg om de PC’s abrupt te doen stoppen. Niet gezond, niet gezond. Dit was al de tweede keer op vrij korte tijd. Tja,…
Morgen niet: om 6u opstaan de kinderen uit hun nest halen de twee jongsten naar school brengen gaan werken opruimen, was, plas fruitsap maken eten maken judo-gedoe … Morgen gewoon niksen. Olé! Het enige wat moet, morgen, is regelmatig eens denken aan alles wat niet moet.
Ik begin zo stilletjesaan in vakantietempo te komen. De stress gaat er wat uit, het genieten kan beginnen. En het uitvoeren van mijn plannetjes. Zoals daar is vandaag: een aantal stapeltjes CD’s, DVD’s, CD-r’s, foto’s, software… wegwerken. En dat is al gelukt. De foto’s liggen boven, een deel van de stapeltjes is gedelegeerd naar Nic…
Of toch bijna. Nog 1 dag (een uurtje rapport afhalen, een halve dag, een hele dag, al naargelang), en dan zit het schooljaar erop. Eentje hyper wegens A-attest, eentje die niet weet of hij nu blij of verdrietig moet zijn omdat zijn lagere-school-carrière erop zit, en 2 die gewoon content zijn dat het vakantie is.…
Ik ben weer vollen bak aan het aftellen. En ik niet alleen, ook Janna telt af. Zij nog anderhalve week tot de examens gedaan zijn en dan is school voor haar ook zo goed als gedaan. Voor mij nog tweeëneenhalve week, dan is het vakantie. Een tijdje niets moet en alles mag, ik ga op…
Ik zou een blij bericht schrijven over hoe het bijna vakantie is. Bijna kwam het er niet van, door alle kleine en middelgrote en grote ergernissen aan opnieuw weer, werk, vaders, een avond met een visite aan de spoed van het UZ (niks ergs aan de hand uiteindelijk, gelukkig), maar hier gaan we dan toch…
Jongens toch, wat vliegt dat toch. Meer dan een week vakantie (laatste werkdag op 24 december, om precies te zijn), en dat is alweer voorbij. Morgen weer aan de slag. Het zijn heerlijke dagen geweest, met gezellige feesten, veel lekker eten, veel goeie compagnie, en ook veel rust, op de PC klooien, boeken lezen… De…
Weken heb ik ernaar uitgekeken, naar de vakantie. En ’t was al fijn. Ik heb al genoten, van niet naar school te moeten ’s morgens, van maandag en donderdag zonder judo-rush, van geen huiswerk, van niet vroeg hoeven opstaan… heerlijk. De kinderen genieten er ook met volle teugen van. Niets moeten, lekker lummelen, feesten… meer…
Hoera, ’t is vakantie! Examens gedaan, toetsen gedaan, rapporten ontvangen. En nu, boekentassen uit het zicht, en lekker niksdoen, spelen, computeren, tekenen, nieuwjaarsbrieven maken (tot het ons de strot uitkomt, eigenlijk), ruziemaken, zagen, vervelen, televisie kijken… Maar niet meer naar school, niet meer ’s morgens in de ijzige kou door weer en wind, geen huiswerk…
Ik ben weer bezig, met aftellen. Nog 3 weken, en het is kerstverlof. Nog drie weken en een dag werken, en ik heb ook verlof. Voor een dikke week. Nog 4 weken, en het is hier heerlijk rustig. Hoe dat komt? School. Alle dagen over en weer. Judo. En examens. Help, twee weken examens! Het…