En ik die dacht dat hokjesdenken meer tot de katholieke signatuur toegerekend kon worden (op zich is dat al hokjesdenken, niewaar), maar het is blijkbaar ook des vrijzinnigen. Twee jaar geleden was het Janna’s lentefeest, en via de school vierde ze het Feest van de Vrijzinnige Jeugd. Dat vond ze een fantastische dag, met workshops…
Tijdens mijn ritje met de bus naar het werk (’t is veel te slecht weer voor deze mooi-weer-fietser om met de fiets te gaan) rijd ik langs dat nieuwe appartementsgebouw in de Jozef Kluyskensstraat. En daar zie ik mensen zitten in hun appartementje, op het gemak in de zetel hun gazet lezend. Of samen aan…
’t Is hier maar stillekes, niet? Ik heb gewoon teveel te doen. Gaan werken, thuis werken… curverbak na curverbak wordt hier leeggemaakt en verwerkt… sorteren, beslissen, plaatsjes zoeken… behoorlijk vermoeiend, maar wel leuk. En dan lees ik wat, maar om verder iets te doen, dat komt er gelijk niet van.
… zijn ondoorgrondelijk. Twee weken geleden waren Mararangi en haar liefste hier, om samen eens te gaan eten. Daarna bleven ze slapen, omdat ze de dag nadien nog verdergingen naar West-Vlaanderen, om onder andere liefste’s vader te bezoeken. ’s Avonds zaten ze nog vanalles te vertellen over hem, vol warme liefde. ’t Is een koppigaard,…
Deze ochtend vroeg opgestaan om naar Lippelo te rijden, en daar het huis leeg te maken. Dat was iets te optimistisch, woensdag zal Nic het echt allerlaatste moeten gaan ophalen. En de gang dweilen. Voor de rest zijn alle ruiten gekuist, de kasten uitgekuist, de kamers gedweild, alles wat je maar kan bedenken is gebeurd.…
Met de moed der wanhoop was ik deze namiddag begonnen met de tuin verder in orde te zetten: blaadjes rapen, al te enthousiaste planten intomen, en het terras fatsoeneren. Tegen half vier begon ik te repeteren hoe ik Milan zou verzoeken mij een beetje te helpen. Dat was niet nodig, hij kwam thuis, kwam buiten,…
Het zijn zo’n schatjes bij Partena: mijn lenzen worden volledig terugbetaald. Volledig. Helemaal. Van de eerste tot de laatste cent. *doet vreugdedansje*
Vandaag kreeg ik de kolder in de kop. Ik fietste naar huis, en op de hoek van de Coupure en de Bijlokekaai (heet dat daar nog zo? aan de Verlorenkost?) zag ik dat de gigantische, mooie, superdeluxe blauwe regen een snoeibeurt gekregen had. Oef! Help! Ik moet dringend snoeien, of het is te laat! Thuisgekomen…
Soms ben ik slim. Echt waar. Of verstandig. Of zo. Ik zou vandaag naar het dienstencentrum van Sint-Amandsberg rijden om stempeltjes te halen. Hm, dacht ik, laat ik eerst maar eens even op de website van de Stad Gent kijken of het wel open is. En ja hoor: donderdagnamiddag gesloten. Oef, toch een ritje uitgespaard.…
Milan was beter, en is naar school. Ik balanceer al de hele dag op het randje van hoofdpijn. Janna’s bril is klaar, en daar gaan we straks nog om. Nog 4 weken en ’t is paasvakantie. Ik zou eigenlijk ’t liefst van al eens een paar dagen op mijn gemak zitten en niets doen, maar…
Patrick De Spiegelaere is overleden, las ik bij De Morgen. Daar schrok ik toch even van, de man was nog jong. Zijn foto’s vond ik altijd heel mooi. Toch iets om even stil van te worden.