Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Zaterdag komen we eindelijk nog eens allemaal samen, alle kinderen en kleinkinderen, dat was lang geleden. We maken er een heel eenvoudig feestje van, ieder brengt wat mee en zo is het voor ons niet al te vermoeiend.
Die koekjes, die lijken toch van een fancy bakker te komen hè?
Maar nee, Lies bakte ze voor ons. Ook Lili trekt er grote ogen bij.
We houden een soort koekjesworp, maar dan met snoepjes. Alice is nog wat klein om te begrijpen waarover het hier precies gaat.
Maar de groten gunnen haar helemaal haar deel.
Hoewel die zelfde groten zich volledig smijten natuurlijk!
En het was echt wel fijn, geen ruzie, alles mooi verdeeld onder elkaar, en elk gaat met een klein cadeautje naar huis. Al even fijn is het dat we de hele namiddag buiten kunnen zitten. Een beetje aan de frisse kant, maar met een extra trui en dekentje is dat allemaal op te lossen. En zo hoeven we geen gezondheidsrisico’s te nemen.
En Suzi? Dat is een flinke, chille baby!
Over die gezondheid gesproken: deze week staan er geen doktersbezoeken op het programma, hoera! De ribben van Meneertje Mertens zijn nog steeds een pijnlijke affaire na de tuimelperte van vorige week, maar verder gaat alles goed. Nog steeds: elke dag een stapje vooruit, een babystapje, maar dat deert niet. Als het maar de goede richting uitgaat!
Dinsdagochtend rijden we nog eens tot aan de Oostpolderkreek voor foto’s. Van de verhoopte rust is weinig te vinden, de maïs wordt geoogst.
En van een mooie zonsopgang is ook al geen sprake. Grijs, een beetje nevelig, en that’s it.
Gelukkig is hier nog een fleurig bloemetje te vinden.
Bij thuiskomst zie ik de druppels op de rozen aan de voordeur, en zo kan ik toch nog iets fleurigs fotograferen. En we zijn toch eens buiten geweest!
Vrijdag fiets ik eens naar een boerderij in Sleidinge waar ik een honingautomaat weet staan, bij imker Tim. Het is een heerlijk tochtje met prachtig lente… euh herfstweer.
De automaat staat er nog, en ik weet er na wat gepruts en gedoe een potje bloemenhoning uit te halen. Dat is al een overwinning op zich!
En zo zijn we weer een week doorgefietst. Hoe was jouw week?
Zeg het eens?