Gelukzak

Lang geleden dat ik het hier nog eens had over een creatief idee. Bij deze dus.

Onlangs dook in één van mijn blogberichten met reisherinneringen de gelukzak op.

Maakte deel uit van een pakketje dat ik kreeg, van de LINKSE RATTEN, ROL UW MATTEN! Euh wacht, van die links idealisten in hun ivoren toren die niet (willen) begrijpen waarom extreemrechts zo populair is. Euh, wacht, van die hooghartige linkse intellectuelen die iedereen willen inpakken met hun moeilijke woorden die niemand verstaat. Euh, wacht, van die partij waar ik vroeger heel erg in geloofde maar waarin ik nu compleet gedesillusioneerd ben. Gedesillusioneerd en gedegouteerd, zelfs, maar dat geldt voor de partij, niet voor de ideologie.

Wacht. Opnieuw.

Die gelukzak kreeg ik een jaar of tien geleden van de Gentse afdeling van de sp.a, nu Vooruit. De zak was een beetje dun, en scheurde al vrij snel. Zo jammer. Ik zou er zelf eentje kunnen maken, zo opperde iemand, maar ja, letters naaien, dat trok me niet zo aan.

Deze zomer dacht ik er weer eens aan, en ik was nog steeds niet echt te porren. Maar toen dacht ik: een beuzak. Laat ik een gelukzak en een beuzak maken! Dat was het moment dat ik er de inspiratie voor en goesting in kreeg.

Een gelukzak is een veeleer Vlaamse term voor iemand (m/v) die geheel toevalligerwijs veel geluk heeft. Zo nen gelukzak da gij zijt jong!

Een beuzak is daarvan het antoniem, maar het is wel een typisch Gents dialectwoord. Eej moatse, azo nen beuzak da gij zijt! En een beuzak, dat is een vervelend manneke. Wordt meestal gebruikt voor de mannelijke exemplaren der bevolking, maar het kan ook wel gebruikt worden voor vrouwen. (en ik moet dan altijd denken aan de Gentse PJDS, die zijn eigen platenlabel Beuzak Records oprichtte).

Ik ben een tijd gestopt met naaien omdat het me niet meer lukte, maar ik nam het al vrij snel terug op, aan een héél gezapig tempo. En dat gezapig tempo stoort me ook niet. Ik kan ermee om.

Dus begon ik een paar weken geleden aan de beuzak. Die moest eerst, haha. Zwarte stof, paarse letters. Ik zocht een patroontje voor de letters, verstevigde de stof, tekende, knipte en naaide. En ik was zowaar content van het resultaat. Ergens onderweg bedacht ik me nog om er een voering en binnenzakjes in te naaien. Mission accomplished.

Met mijn excuses voor de slechte foto’s, ik had geen goesting om er iets deftigs van te maken.

De letters zijn heel bewust niet perfect gemaakt. Dan moest ik me ook niet ergeren als het niet lukte.

En dan de gelukzak. Zwarte zak met knaloranje letters, de gelukzak mag wat uitbundiger zijn. “Geluk” paste niet op de eerste lijn, dus deed ik het naar een suggestie van Meneertje Mertens zo.

Ik was vergeten de letters verstevigen, en dat zie je wel een beetje, vind ik.

De twee samen. Misschien moeten Meneertje Mertens samen op pad met elk een zak. Want eigenlijk is het de gelukzak die de beuzak een beetje in perspectief zet. Op die beuzak gaan we (in Nederlandstalig gebied) toch wel commentaar krijgen denk ik.

Er staat nog een bredere gelukzak op de planning, zodat het woord “geluk” op één lijn kan. En ik wil eens een bloemetjesstofje uitproberen voor de letters van dat exemplaar.

Beide zakken werden gemaakt met overschotten stof.