Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Eerst eens terugkomen op vorige week, op het jurkje dat ik maakte voor Lili. Ik kreeg wat foto’s toegestuurd, en kijk, daar doe je het toch voor, voor dat blije snoetje en het zwierende rokje.
Zaterdagochtend begon met lawaai buiten, ik dacht “hm, een luchtballon?”, ik keek naar buiten en riep Meneertje Mertens dat hij ook moest komen kijken. Deze vloog wel heel laag.
Op de foto hierboven zie je het niet zo, maar eens hij aan de andere kant van ons huis was, zie je dat hij toch héél erg laag vloog. Gelukkig begon hij een beetje verder weer te stijgen.
Verder waren er een paar dagen dat we weinig uitvraten, naar de start van de Tour de France keken, buiten aten, beetje vakantiegevoel hadden. Maar wel met een zwaar hart en met frisse tegenzin voor wat komen moest.
Dinsdagmorgen is het dan zo ver. Om 10u wordt Meneertje Mertens verwacht in het UZ Gent, op de verpleegafdeling Hematologie – Stamceltransplantatie. Janna, Pipa en Otto brengen ons naar het ziekenhuis. Over de stamceltransplantatie komt er morgen meer, ik probeer een beetje een dagboek bij de houden.
Natuurlijk ook nu weer de traditionele foto van Meneertje Mertens met het beertje. En kijk, er is een knuffeltje bijgekomen! Vrijgevige Lili denkt aan haar opa, het lieve kind.
In de vooravond word ik opgehaald door Janna en Pipa, ik ga in de Fotoschuur slapen en blijf er ook op woensdag.
Donderdag gaan we picknicken in het Westveldpark en spelen in het Spellekenspark.
Op vrijdag ga ik nog eens met Lili alleen naar de speeltuin, zij had zin in schommelen en de rest niet.
Cutie met de zonnebril van oma.
In de namiddag ga ik terug naar het ziekenhuis, alwaar Milan me komt ophalen.
Ik ga twee nachten bij Sara en Milan in Wetteren slapen, en op vrijdag blijf ik gewoon thuis bij hen. We hebben Alice weinig gezien de afgelopen tijd, vooral omdat de virussen en bacteriën de winter en lente beheersten bij hen, en we dus veiligheidshalve vaak uit elkaars buurt bleven. Alice en ik wennen rustig aan elkaar en Sara en ik hebben tijd om bij te praten.
Bruikbare foto’s heb ik niet, maar hey, deze kan ik wel smaken!
Zeg het eens?