Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Het jaar is alweer halfweg. De dagen worden alweer korter. Hopelijk hebben we nog veel mooie zomerdagen tegoed.
Zaterdag trouwden schoonzus en schoonbroer. We konden er niet bij zijn, maar Jens streamde de plechtigheid zodat we er zo alvast konden bij zijn. Dat verliep goed, ook al konden we regelmatig een achterwerk bestuderen.
We wensen hen veel geluk toe samen. Ze zullen dat wel goed doen, zoals ze dat al twintig jaar goed doen. Het was de laatste echt loeiwarme dag, ze hebben gezweet op het feest. ’s Avonds kregen we nog een mooie lucht cadeau.
Maandag starten we een reeksje vroeg uit bed en vroeg het huis uit. De zonsopgangen roepen, de kreken ook. Dag één, Oostpolderkreek. Mét juiste lens en mét plaatje van mijn statief.
Filmpje. Ongelooflijk rustig is het daar.
Tot (nog een filmpje) de kikkers beginnen te kwaken.
Dinsdagochtend: zelfde kreek, zelfde uur, volledig andere zonsopgang.
Woensdagochtend trekken we naar de Blokkreek. En opnieuw is het een volledig verschillende zonsopgang.
Ook hier een filmpje.
Verder werkte ik deze week het kleedje voor Lili haar verjaardag (2 maand geleden) af. Haar lievelingskleedje (de Tinny dress van Straightgrain), ik maakte er zo al verschillende. Eigenlijk, eigenlijk had ik een naaipauze ingelast. Maar ja, als zo’n kind iets vraagt, zeg je dan neen? Plus: ik realiseerde me al snel dat dit wel het laatste zou zijn naar dit patroon, want de grootste maat is 11/12 jaar. Lili is 10, maar groot voor haar leeftijd. Dus ja, ik kon niet weigeren. Wel met de afspraak dat het pas in de zomervakantie zou af zijn. En ik heb het aan een heel traag tempo gemaakt. Elke dag dat het paste, een of twee stappen in de werkbeschrijving. Het is één van de beste versies die ik al maakte. Achteraan (de rits) is het niet perfect, maar wie ziet dat nu, haha. (de paspop is niet echt geschikt, ik heb nu eenmaal geen kinderpaspop)
De naaipauze die ik tot nog toe had, heeft deugd gedaan. In die mate dat ik er nu weer zin in heb. En dat ik nog wel wat dingen ga maken, aan hetzelfde trage tempo als Lili haar jurkje. En donderdag stak ik een waszak voor mezelf ineen.
Vrijdag kwam het er eindelijk van onze tafel en stoelen eens te verzetten, en aten we weer buiten. Dagen zoals deze, er mogen er nog veel komen.
Zeg het eens?