Een reeksje met “zou je liever†vragen, elke donderdag eentje. Zo van die moeilijke en/of onmogelijke dingen waar je eigenlijk geen zinnig antwoord op kan formuleren. Maar ik ga het toch eens proberen.
Zou je liever nieuwsgierige of luidruchtige buren hebben?
Doe mij maar de nieuwsgierige buren. Die kan je nog enigszins ontlopen, luidruchtige buren niet.
Ken je die meme van die mens die zijn buren probeert te vermijden? Ik vond die supergrappig, want ik herken mezelf er enorm in.
In Gent, toen onze overbuurvrouw er nog woonde, heb ik vele keren staan wachten tot ik haar poort zag dichtgaan. Ze kwam buiten aan de poort van hun huis een sigaret roken, en ondertussen stond een deel van de poort open. Dat zag ik van binnen bij ons. Als die poort open was, dan wachtte ik tot ze weer sloot, en ze weer binnen was, en dan pas vertrok ik.
Want dat is wel eens geestig, een babbeltje doen met de buren, maar als je naar het werk gaat, heb je niet altijd evenveel goesting in “schuun were vandoag éé!!” of andere smalltalk. Op het laatst werd ze dement ook, en we probeerden haar wel wat te helpen, maar de goesting was er lang niet altijd om verwikkeld te geraken in paranoïde toestanden waar haar licht ontvlambare kleinzoon en zijn vrouw bij betrokken waren.
Soit. We hebben wel vaker eens een blokje rond gereden ook om buren te mijden, of achter het hoekje staan wachten. Haha. We woonden dan wel in Gent, maar de buurt waar we woonden was als een klein, volks dorp. Men kende elkaar, en er werd ook al eens van achter gordijnen gegluurd.
Lawaai van de buren of lawaaierige buren kan je niet vermijden. Dat is er gewoon altijd. Nu hadden wij nog niet eens de meest lawaaierige buren, het kan veel en veel en veel erger, maar toch was ik het lawaai moe. Het repetitieve eraan, het steeds terugkerende. Het gevoel van: moet ik hier nu de rest van mijn leven naar zitten luisteren?
En dat was dus één van de redenen om te verhuizen. Naast nog een aantal andere hoor. Zoals dat huis dat veel te groot was voor ons twee. En al die trappen. Bij onze bejaarde buren zagen we dat de helft van hun huis niet meer gebruikt werd en dat ze er ook nog zelden kwamen. Zonde toch.
En nu zijn we content in de rust van het Meetjesland.
En jullie? Liever lawaaierige, of liever nieuwsgierige buren?
Laat een reactie achter bij choices, changes, chancesReactie annuleren