Dinsdag muziekdag. En een samenwerking met Goofballsworld. We spelen muzikale pingpong, we draaien samen door. Elke week borduren we voort op elkaars muzikale keuze, en die keuze kan alle mogelijke kanten uitschieten. Zo wordt het extra spannend! De ondertussen zeer respectabele en vooral leuke playlist kan je vinden op Spotify én op Youtube. Abonneren kan, uiteraard.
Vorige week had ik Get Rhythm van Ry Cooder, waarop Goofball doordraaide met Folsom Prison Blues van Johnny Cash.
Zeer waardige opvolger. Ik bleef het verder zoeken in de Blues richting, en de mogelijkheden waren eindeloos. Inner City Blues, Roadhouse Blues, Still Got the Blues, Bluesette… noem maar op.
Ik bleef hangen bij Blues van Pieter-Jan De Smet. Mijn favoriete beuzak, haha. PJDS is een rasechte Gentenaar, woont op de Muide, is een klasbak van een muzikant, vormt ook samen met Sioen en Roland de heerlijke Piepkes (Operaar Poephaar, een verpiepte opera, waar hálen ze het). Ergens circuleert een foto van hen met Roland in een granny square zwembroek (of badjas, wat was het), nog zo’n heerlijke foto.
Soit, ik had het over Pieter-Jan De Smet. Die van PJDS dus, en August. Nog op het label Play That Beat!, later zou hij zijn eigen platenlabel opstarten, onder de naam Beuzak! Beuzak is een heerlijk plastisch Gents woord voor een ambetanterik, een vervelende mens. Je kan dat zo heerlijk kort en luid uitspreken. Beuzak! Alleen al daarom vind ik Pieter-Jan De Smet een crème van een mens. Een geëngageerde mens van de Muide ook.
Goed, waar zaten we. Blues van Pieter-Jan De Smet dus, om in het blues thema te blijven.
Goofball, ’t is weer aan u!
Zeg het eens?