Ook dit jaar is ons weer het plezier gegund om wekenlang op reis te gaan met een camper. We kozen voor het hoogseizoen, want we wilden nog wel eens de Tour de France volgen. Het parcours is heel praktisch dit jaar (behalve de start in Denemarken), waardoor we veel ritten live kunnen meemaken.
Het geheel van deze reis vergt een uitgebreide planning, waar ik vele uren aan besteed heb. Dat ik dat graag doe, komt dus heel goed uit. Die planning staat in een excel-document. Ze is dus niet gebeiteld in steen, we kunnen ervan afwijken. Er zijn wel camperplaatsen gereserveerd, dus daarin moeten we sowieso wel mee, maar we hoeven niet elke geplande rit te gaan kijken.
We vertrekken op 2 juli, blijven nog een paar dagen plakken in Dentergem, en vertrekken dan naar het noorden van Frankrijk. Via de hel van het noorden (en nog een nachtje in België – Orcq Orcq Orcq soep eet je met een …), rijden we naar de Franse Ardennen. Vandaar gaat het in één ruk door naar de Alpen, waar we toch wel bijna een week bivakkeren, waarna we naar de Pyreneeën rijden.
Van daaruit gaat het via het centrum van Frankrijk terug richting noorden. Maar nog lang niet naar huis, haha, neenee! We blijven nog een week in de regio tussen Parijs en de Vogezen, voor de Tour des Femmes. We brengen ondertussen ook nog een nachtje door met Janna, Florian, de meisjes en het ongeboren ukje, die op terugreis zijn van Castellane.
Zij rijden daarna verder naar huis, wij rijden ook richting België. Mijn eerste idee was die laatste vakantieweek door te brengen in de Frans-Duitse grensstreek, omdat het daar aangenaam fietsen is. Maar gezien we al een hoop diesel verreden zullen hebben en die diesel pokkeduur is, heb ik dat zijstapje geschrapt, zijn we verstandig en rijden gewoon richting België. Eerst nog 2 nachten op een camping in Noord-Frankrijk, daarna naar een camperplaats in Stekene.
Ik besloot ook zelf mijn koersfiets niet mee te nemen. Veel bergen (weinig zee!) deze reis, en ik ga mezelf een hoop kopzorgen en piekeren of ik al dan niet zou fietsen besparen, en die fiets gewoon niet meenemen. Wel mijn gewone fiets om eens een boodschap te kunnen doen, om fotoritjes te maken, of ergens iets te gaan eten. Meneertje Mertens gaat wel fietsen in de Alpen en Pyreneeën. Grapje! Zijn fiets gaat mee, maar ik zie hem echt niet overal fietsen.
En ook dit jaar kunnen jullie mee met ons op reis. Virtueel dan. Meelezen. Verslagen op mijn blog, in de mate van het mogelijke zonder al te veel vertraging. Uitgebreide verslagen, sowieso. Ik schrijf en documenteer ook voor mezelf, omdat ik het achteraf fijn vind terug te kijken en te lezen en foto’s te kijken. En zo onthouden we tenminste wat we gedaan hebben en waar we geweest zijn.
Waarschijnlijk staat het gras kniehoog als we terug thuiskomen.
Zeg het eens?