Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfotoβs die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker fotoβs met de Nikon. Maar vooral fotoβs van mijn telefoon.
Ik begin de week pas op dinsdag, met een vreemde foto van de zonsondergang. Maar ik vind dat ie iets heeft.

Woensdag maakte ik een fietsritje richting Ertvelde. Ik reed door Oosteeklo dorp.

Een kapelletje op de Ertveldesteenweg. Broodnodig, voor een schietgebedje dat je je niet verongelukt op het gruwelijk slechte fietspad. (er zijn er zo nog een paar, hallucinant slecht, o.a. in de Eeklostraat in Lembeke).

Om bij de molen van Ertvelde te geraken, moest ik een gravelpaadje op, dat na een bocht heel smal werd. Ik kan dat niet goed, over smalle paadjes rijden. Na een tijdje werd het een beetje claustrofobisch met hagen dichtbij langs beide kanten.


De paardenbloemen zijn weer alomtegenwoordig, I love it.

Kapelletjes in alle soorten, maten, vormen, en van alle leeftijden.

Lente. Zalig.


Bijna thuis, bijna aan de Bevende Hazelaar.

In de namiddag zou ik met Janna en de meisjes naar Het Leen gaan. Janna voor een fotoshoot, ik zou een wandelingske maken met de meisjes. Bleek dat de meisjes liever bij oma en opa thuis bleven. Ach, waarom niet.
Opa heeft zijn boterhammen net op, en mag een chocolade-eitje.

Ook al zie je niet veel, ik vind dit toch een mooie foto. (voor onderstaande foto’s gebruikte ik de presets van de Fotoschuur).

Wat is ze toch schattig, ons poppenmoedertje. Bij gebreke aan pop, een beertje dan maar. Ze kan zo goed spelen, dit kleine ding.

“In welke kant moet je spreken oma?”. Die oude telefoons, da’s een beetje een moeilijk concept.

Nog een foto van de toren van de kerk van Waarschoot (zie foto challenge van deze week).

Donderdag maakte ik nog een fietsritje, deze keer richting Balgerhoeke. Ik vind dit gewoonweg heerlijke landschappen, al helemaal in de lente.

Balgerhoeke, bij de spoorwegbrug. Dit weekend is het stoomtreinfestival in Maldegem, altijd de moeite, denk ik.

Heerlijke landschappen, zei ik dat al?

De expresweg oversteken via een fietsbrug. Die heel hard staat te wiegen als er vrachtwagens onderdoor rijden. Lichtjes creepy.

Windmolenballet.

De brem in volle bloei aan de Lembeekse bossen. Prachtig vind ik dat.

En toen was mijn energievaatje leeg.



Laat een reactie achter bij ViefReactie annuleren