Op donderdag is het hier Throwback Thursday. Dit jaar gaan we terug naar een nabij verleden. Het jaar 2020, het jaar dat we in onwetendheid begonnen, het jaar dat we een beetje lachten met dat virus in China, het jaar dat we dachten dat we er na een vijftal weken wel weer vanaf zouden zijn, het jaar van de lockdown, het jaar van de mondmaskers en de social distancing, het jaar van het voortschrijdend inzicht. Het jaar dat we kennismaakten met corona.
De pandemie maakte in België al meer 2000 doden, wereldwijd zijn meer dan anderhalf miljoen mensen besmet. In New York is de toestand zorgwekkend, in Italië is de daling van het aantal besmettingen hoopgevend. In de Vlaamse rusthuizen heerst chaos. De containerparken gaan opnieuw open, de rijen wachtenden zijn lang, blijkbaar wordt er tijdens de lockdown veel geklust. Stilaan wordt duidelijk dat de zomer er anders zal uitzien dan we gewoon zijn: zullen we mogen reizen? Naar welke landen gaan we mogen reizen? Komen er festivals? En over de belangrijkste bijzaak in het leven in België: er wordt een virtuele Ronde van Vlaanderen georganiseerd.
Meneertje Mertens ging fietsen, en maakte een foto van een lege R4 in Zelzate.
Ondertussen werkte ik naarstig verder aan het prinsessenkleedje voor Lili. Roze en bling bling, wat wil een (bijna) vierjarige meer?
Een tasje misschien? Ach ja, waarom niet, we zijn toch bezig.
Resultaat.
(sorry, het worden echt wel veel foto’s deze week).
Ik ging het kleedje op een voormiddag afgeven. Janna grabbelde meteen naar haar fototoestel, Florian had al snel het kroontje van Pipa op (dat was wat te groot, oeps), ik keek vanuit een hoekje van de tuin toe.
Resultaat? Heerlijke foto’s van Mevrouw de Fotoschuur (was ze toen nog niet, niet getrouwd en ook geen Fotoschuur) van een heerlijk content kind.
Klein Prinsesje Piepje met haar kroontje.
Later op de week fietste ik nog eens een eind door de stad. De bizarre beelden van lege wegen fascineerden me. Unieke momenten die wellicht nooit zouden terugkomen. Burggravenlaan, Gent.
De N9 op het kruispunt met de Eeklostraat. Leeg.
Deze muurschildering vond ik wel toepasselijk. Closed forever.
Nog een foto die ik later die week kreeg van Janna, van Pipa. Vind ik wel mooi passen bij het beeld dat ik nu in mijn hoofd heb van de lockdown. De foto’s van deze week zijn daarvoor exemplarisch. Prachtig weer, lege wegen, verstilling.
(dag 34 van 40 dagen bloggen)
Zeg het eens?