Afgelopen winter had ik hier een reeks van 37 vriendenboekjes, een reeks gastblogs waar ik enorm van genoten heb, en jullie ook.
Tijdens diezelfde winter vond ik op zolder mijn oude vriendenboekjes terug. Een poëzie, zoals we dat hier noem(d)en.
Het eerste is een heerlijk boekje met jaren 70 look en feel, met stoffen kaft. Geen boekje met vragenlijstjes voor vriendjes en klasgenootjes, maar gewoon een leeg boekje waarin tekeningen gemaakt konden worden, en wie wilde schreef er iets bij.
Er zijn er verschillende, maar eentje dat me het best in het geheugen ligt. Omdat ik het een mooi boekje vond, en omdat mijn zussen en ma er mooie tekeningen in maakten. Het gooit me helemaal terug in de tijd.
De eerste tekening was van mijn oudste zus, Christine. Die zichzelf indertijd Kristien noemde.
Jongere zus Hilde ging op hetzelfde elan verder.
Waarna mijn ma. Eenvoud siert. 3 januari 1975, ik kreeg mijn poëzie dus voor nieuwjaar.
Ik maakte nog wat foto’s van tekeningen van klasgenootjes. Mijn vriendinnetje Conny, maar ik herinner me haar maar heel vaag.
Katrien herinner ik me beter. Zij is het kleine meisje dat op deze klasfoto links naast mij zit. (foto van de tweede kleuterklas, vóór dit boekje dus)
En dit van Geertrui. Haar herinner ik me heel goed, jammer genoeg kan ik mijn verhaaltjes niet vertellen want het zou te herkenbaar worden.
Overgenomen uit een boekje met illustraties van Jaklien, dat toen duidelijk erg populair was, want ik zie de stijl nog terugkomen in andere poëzieboekjes, en ik heb het boekje zelf ook nog liggen.
Eentje van de juf van het eerste leerjaar, Juffrouw Margot. Vond ik één van de liefste juffen die ik ooit gehad heb.
Meer dan een jaar later, Juffrouw Fernanda (of Fernande, ik ben niet meer zeker), juf van het tweede leerjaar. Voor Anneke, zoals ik wel vaker genoemd werd. Zou dat over mij gegaan hebben, steeds blij?
De komende weken volgen nog wat andere poëzieboekjes, ze zijn te schattig om zo te laten liggen!
Laat een reactie achter bij ViefReactie annuleren