Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Veel foto’s deze week. Als in: véél foto’s.
We begonnen met een tweede weekend Zeeland. Kamperland, meer bepaald. Op zaterdag was het weer maar een flauwe dag qua zomerweer. Grijs, maar gelukkig minder koud dan de zaterdag voordien. Meneertje Mertens en ik maakten elk apart een fietstochtje. Hij vooral een fietstocht, zonder verkleinwoord: 107 kilometer. Hij kwam ook thuis met mooie foto’s.
Hij fietste over de Zeelandbrug. (met wind mee)
Vanuit de auto zagen we al vaker dat er een herdenkingsplek is. Meneertje Mertens stopte er eens, en ik vind het best wel beklemmend.
Mijn fietstochtje was wat korter. Langs het Veerse Meer, waar het weer erg grijs was. Maar toch mooi. Altijd mooi.
De wolken in de verte waren knap.
Ik zag de molen van Kortegene nog eens.
En maakte ook foto’s van bloemetjes langs de weg.
De molen van Wissenkerke.
Het scenario was eigenlijk identiek aan dat van vorige week. Want, op zondag stonden we op onder een stralend zonnetje. Deze keer fietsten we weer samen, en ook de andere kant uit.
In Oostkapelle stopten we eens voor een foto van de molen.
En ondertussen maakten we foto’s van elkaar. Vind ik altijd geestig.
Het mooie, groene park is een begraafplaats, trouwens.
Een volgende stop was aan het Domburg kasteel.
We fietsten naar de kust. Voor het eerst hier zagen we niet de Oosterschelde het Veerse Meer of ander binnenwater, maar de echte, onvervalste Noordzee. We zagen in Westkapelle enorm veel plaats waar je met een camper (overdag) mag staan, dat weten we dan ook weer voor de toekomst.
Westkapelle heeft een heel mooi vuurtorentje.
Zo gaat mijn vriendje Nikon mee op fietstocht.
Westkapelle in tegenlicht.
In het dorp zelf staat nog een prachtexemplaar van een vuurtoren.
On te eindigen nog een foto van de Aagtekerkse molen. Veel foto’s gemaakt van molens in het land van de molens!
Terug thuis maakte ik dinsdag een ritje met wat hoogtemeters. Niet al te veel, ik ben niet zot. Ik reed naar Merelbeke.
En van daaruit richting Oosterzele. What goes up, must come down, denk ik dan altijd. En gelukkig mocht ik hier naar beneden fietsen, want het werd nog behoorlijk steil. (het steile bergopje had ik dus eerder wel al gehad).
Ik vind dit zo’n heerlijk zomers beeld.
Woensdag ging ik eens tot bij het jonge volkje. Met een doel: foto’s maken voor de foto challenge. Die zijn dus voor later. Maar ik deel er hier toch al een paar. Twee meisjes tussen de bloemen. Met Pipa is het altijd dikke pret.
Maar ze kan ook serieus zijn hoor.
Eentje in De Schuur. Dikke pret met Pipa, zoals ik zei.
Ik ging Lili halen van school (dat was lang geleden), at een potje soep mee, en de meisjes kregen nog een ijsje toe.
Donderdag besloot ik een vroeg ritje te doen. Allez ja, ik besloot dat woensdag, want als ik nog moet beginnen plannen op het moment zelf, dan is dat vroeg ritje al wat later. Werd ik beloond voor het vroege opstaan en vertrek? Ow yes! Het was een kort tochtje, specifiek om foto’s te maken. Dus met de Nikon op de rug, en honderdduust keer gestopt. Komoot, waarmee ik mijn fietsritten plan, geeft dezer dagen ook veel street art plekjes weer, dus die kwam ik ook tegen.
Een panorama-foto van deze Dogshark van Cee Pil op de Kleindokkaai.
Fantastisch beeld toch. Wel de widescreen van mijn telefoon nodig om dit in één beeld te vatten.
Het ochtendlicht in het gebouw, dat vast wel een naam zal hebben maar ik ken die niet. Ik weet nooit goed op welke lijnen ik dit moet rechtzetten, en blijf met het gevoel van een scheef gebouw zitten. Omdat ik er te dicht bij sta. Maar het licht is mooi.
De Schipperskaai dus. Echt, foto’s kiezen is zo moeilijk.
De planten op het dak, zalig toch.
Nog eentje, om het af te leren. Foto’s gemaakt vanop de Bataviabrug.
De kraan aan het Houtdok.
Waar een troep ganzen rondliep.
Ik fietste door naar de Muide, het Voorhavenpark. Ik was er nog nooit geweest, en het is er ook enorm knap. Mooie vernieuwing van een stadsbuurt die dreigde helemaal te vervallen.
Bloemen staan er ook. Onder andere deze bonte wikke die ik overal op de social media zag voorbijkomen de afgelopen week. En dan wil ik ook hè, zo ben ik dan wel weer.
Vanuit de New Yorkstraat landde ik midden in deze muurschildering, ik vind niet direct terug hoe of wat. Meulesteedsesteenweg, met de Sint-Theresia van Avila kerk.
Een beeld van de haven van Gent.
Ik rijd via een zalig pad waar ik nooit eerder was, het Pakketbootpad. Ooit was er een Pakketbootstraat, waar mijn jongste zus nog gewoond heeft in lang vervlogen tijden. De straat en het huis zijn niet meer, maar nu is er wel een heerlijk fietspad.
Ik fiets via de Westerbegraafplaats. Denk niet dat ik er al eerder was, ooit wil ik hier toch eens zonder fiets komen.
Ik reed ook over het domein van het Guislain. Ik betwijfel of dit wel mag, maar Komoot stuurde me erover, en ik dacht: foert. Het was toch vroeg. En zo kwam ik uit waar de tram van een eigen bedding terug in de bewoonde wereld komt, en waar het traditioneel vol staat met graffiti. Google maakte een panorama van mijn foto’s.
Door de Bourgoyen (zalig) fietste ik het centrum in. De Papegaaistraat vind ik niet tof om te fietsen, hoewel het al beter is dan vroeger (tramsporen, vroeger met kasseien, nu beton). In de Johan Daisnestraat (een zijstraatje richting Casinoplein) zag ik deze van Bué the Warrior met Billy, Alex en MernyWernz
Ik had mijn uur goed uitgekozen, want het werd steeds donkerder. Het begon ook te waaien als prelude voor het onweer, dat echter uitbleef.
Laat een reactie achter bij mijnnikonenikReactie annuleren