Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfoto’s die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. De laatste tijd ook vaker foto’s met de Nikon. Maar vooral foto’s van mijn telefoon.
Het weekend brachten we door in Zeeland. Waar we veel fietsten. Zaterdag was teleurstellend koud en regenachtig. Waar ik er een ganse vakantie in geslaagd was het positieve te zien, er iets van te maken, en niet op te geven, was het emmertje ineens vol, en heb ik de eerste 20 kilometer gezaagd. Regen, koud, wind, verkleumde vingers, grijze zichten… om het op zijn Gents te zeggen: joengne, kèt gat!
Zo grijs was het dus. En het miezerde.

We fietsen Noord-Beveland ongeveer rond, en kwamen uit aan de voet van de Zeelandbrug.

Aan de Oosterscheldekant reden we langs en bijna door het water. We vonden het echt mooi en indrukwekkend.


Eenzaam, met af en toe eens een levende ziel. Dat is wel het voordeel van slecht weer, het is rustig.

Bloemenstruiken op vreemde plekken.

Het Veerse Meer zag er weer erg guur uit. We hadden op iets anders gehoopt. Maar het waaide toch niet aan 6 beaufort zoals de vorige keer dat we hier waren.

We zagen een roodborstje. Stadsmussen als wij worden daar blij van. Alle foto’s zijn gemaakt met mijn telefoon, dus ’t is maar een flauwe foto maar hey.

Maar! Lo and behold! Toen we de volgende ochtend opstonden, was er een blauwe lucht en een stralend zonnetje. Heerlijk! We hesen ons snel in onze fietskleren, en vertrokken voor een tochtje over Neeltje Jans en zo nog wat verder op Schouwen-Duiveland. En man man man, wat was het weer mooi. Met dreigende wolken is het indrukwekkend, maar al dit blauw vind ik toch wel fantastisch. Het viel mee van wind, ik had onze fietsrit goed bekeken en ervoor gezorgd dat we in het doorrijden tegenwind hadden. Zodat het terugkeren gezwind ging.



Het haventje van Burgh-Haamstede.

Echt wel genoten van de zon en de zee.

Al van in de verte was deze toren te zien. De kerktoren Plompe Toren van Koudekerke, enige restant van een dorp dat onder het water verdween.

Fietsen.

Af en toe maakten we eens een zijsprongetje. We zien ons hier wel al staan met een camper, ha.

Fietsen, dus.

In de namiddag deden we nog een kort wandelingetje, het Veerse Meer zag er al wat vrediger uit.


Wordt vervolgd, volgend weekend.
Meneertje Mertens fietst bij het ochtendgloren naar zijn werk.

Dinsdag moesten we in de Dampoortstraat zijn, en weken we even af naar Portus Ganda. Ook mooi bij overtrokken weer.

In een zijstraat van de Dampoortstraat vind je deze iconische Roa.

Recht over deze Roa: een mooie, oude brievenbus. Toen ik lang geleden in onze straat kwam wonen, stond er hier zo eentje. Op 15 meter van mijn deur. Wat een gemak. Op een goeie dag kwamen ze het ding weghalen, en werd het vervangen door zo’n lelijke doos op een paal. De mooie, oude brievenbussen gingen ze in het stadscentrum gebruiken. OK dan! Misschien is deze brievenbus wel die die ooit in onze straat stond. (en later verdween de lelijke doos op een paal roemloos, en hebben we geen brievenbus meer in onze straat).

Woensdag werden we rond de middag verwacht op Flanders Expo, voor ons tweede shot.

Het is toch echt wel schitterend georganiseerd, dat moet gezegd.
Donderdagochtend ging ik eindelijk nog eens een zonsopgang-ritje maken. Vroeg opstaan, en vertrekken bij dag en dauw. Ik was vergeten hoe heerlijk dat is, in het ochtendlicht, met weinig mensen. Het jaagpad aan de Schelde in Wetteren.

Aan de andere kant, zicht op Wetteren in het gouden licht.

Ik zag echt tientallen konijntjes. Meer dan tientallen, meer dan honderd, denk ik. Veel mini-mini-jongskes. Ik reed door naar de Kalkense Meersen en belandde op een gravelweg, maar die lag er netjes bij. Ik herkende de brug van toen ik in ons verlof op mijn eentje ging wandelen terwijl Meneertje Mertens fietste voor Kom op tegen Kanker.
De nevel was frisjes maar mooi.

Langs de andere kant, in het gouden ochtendlicht.

Aan de Berlindekapel fotografeerde ik nog wat klaprozen.


En daarna was de pijp uit. Het was krasselen om thuis te geraken, en eens thuis had ik KOU en voelde ik me mottig. De tweede vaccinatie heeft toegeslagen, en ik ben ziek. Op vrijdag is het al veel beter, gelukkig, maar veel fut zit er nog niet in.



Zeg het eens?