Vaste rubriek op zaterdag: week in beeld. Een greep uit de telefoonfotoโs die ik maakte van zaterdagochtend tot vrijdagavond. Soms eens een foto door Meneertje Mertens. Soms eens een foto met de Nikon of Canon. Maar vooral fotoโs van mijn telefoon.
Beetje veel fotoโs deze week, but you donโt mind, do you?
Zaterdag hadden we een verjaardag te vieren, van ons klein Piepke. We deden dat geheel corona-proof in de tuin bij Janna en Florian. In het begin was het een beetje fris, maar dat beterde. Of het gezellig was? Dat was het zeker.
Er werden cadeautjes opengemaakt. (fotoโs gemaakt door Sara)
Pipa was een beetje geschrokken van nonkel Milan (grote, donkere beer) toen die aankwam, waardoor ze wat bang was van hem. Hier steekt hij de kaarsjes op de taart aan, en zij begluurt hem ondertussen hรฉรฉl wantrouwig. (taartfotoโs ook door Sara)
Kaarsjes uitblazen. Lili neemt de honneurs vaak met veel liefde waar.
Er werd veel gespeeld.
Na een tijdje was ze haar schrik toch wel vergeten. De jufferd met het prinsessenkleed.
Feestvarken (foto door Janna)
Zondagochtend ging ik bij zonsopgang een kort fietsritje maken, door de haven. Ik werd niet teleurgesteld.
Haven wil bij mij zeggen: veer van Langerbrugge. De oude elektriciteitscentrale ziet er prachtig uit in het ochtendlicht.
Schitterend vind ik dit.
Om terug te keren naar huis, reed ik langs het Houtdok en zo via de Schipperskaai naar de Dampoort. Met een smile van oor tot oor. Wat is het daar fantastisch aan het worden. Je rijdt onder de kranen door, de verbinding tussen het Houtdok en de Dampoort is zo goed als af en eindelijk fiets je dat eind comfortabel en door een prachtig decor van industrieel erfgoed. En dan weet ik weer waarom ik Gent zo graag zie.
Profiteren van het mooie weer, noemen ze dit. Maandag alweer een fietstochtje, wat langer, richting Merendree. In Lievegem kom ik een eenvoudig kapelletje tegen, de Sint-Annakapel.
De Van Vlaenderensmolen in Vinderhoute. Op mijn Instagram account staat een foto van dichterbij.
Ook maandag stuurde Sara mij deze foto door. Een babysit-dagje bij Pipa, en de schrik voor nonkel Milan is helemaal vergeten.
Dinsdag deed ik een toerke Wetteren. Op de Nieuwe Brug over de Schelde.
In de Vlaamsche Velden komt men vanalles tegen. Vorige week kamelen, deze week een vliegtuig. Wat zal het volgende week zijn?
Misschien voor alle duidelijkheid nog een uitsnede:
Mist op woensdagochtend. De kerktoren is bijna helemaal verdwenen.
Donderdag was zoโn dag van twee uur stierlijke verveling en een lijf volgegoten met viezigheid. Pet scan. Resultaten pas op 1 oktober.
Vrijdag volgde een fietsrit van meer dan 50 kilometer. Ja, ik wil mijn doel bereiken. Maar vooral: wat was het mooi. Eerst een dikke 8 kilometer om Gent uit te geraken, en dan hup naar de Lieve. Daar ligt een heel mooi fietspad.
Dan Waarschoot door, om naar het fietspad aan de spoorweg te rijden. Daar belandde ik eerst in het containerpark, oeps. Maar het personeel was erg vriendelijk en wees me netjes de juiste weg.
Ik passeerde aan de Priorij Onze-Lieve-Vrouw-ten-Hove, waar ik een ommetje maakte om deze foto te maken.
In Lembeke rook het heerlijk naar speculoosjes. Wat verder reed ik voorbij de Westermolen.
Een kapelletje in Kaprijke, of Oosteeklo, het is me niet helemaal duidelijk. Google Maps zegt Kaprijke, Instagram zegt Oosteeklo.
Bruggetje over een naamloos water op de grens van Oosteeklo en Sleidinge, Volpenswege.
Ik moet zeggen, na die bijna 55 kilometer was ik toch redelijk choco toen ik thuis kwam. Maar in de brievenbus wachtte een pakje uit Amerika met deze mooie goodies, waardoor de smile van oor tot oor nog eens terugkwam.
Laat een reactie achter bij rietepietzReactie annuleren