Laten we eens opnieuw opstarten met de week in beeld, het is een begin.
De eerste week thuis maakte ik nauwelijks foto’s. Ik speel een beetje vals en flikker er vrijdag 17 juli nog bij. Ik ging met dit kleine meisje wandelen.
We gingen naar “de bergenâ€. Daar kan je zo fijn lopen!
Maar je wordt er wel moe van.
Zaterdag zochten we bekend gebied op, en gingen we fietsen. Van Temse naar de schoonouders in Londerzeel.
Kasteel van Weert.
Sint-Amands. Het was een mooi ritje langs grotendeels aangename wegen.
Maandag gingen we naar een Super U in Camphain-en-Pévèle, en stopten onderweg eens boven aan de Vue Panaromique (euh, Panoramique, bedoelde ik) in Mont-Saint-Aubert (Doornik). Het was er uiteindelijk toch niet simpel om mooie foto’s te maken.
Dinsdag fietste ik een toerke in eigen côté. Faut profiter du bon temps, n’est-ce pas. Lochristi, langs de spoorweg.
De Berlindekapel, Laarne.
Onderweg kwam ik een gigantische stoet Vespa’s tegen. Stinkaards.
Gentbrugge.
Het was dinsdag ook tijd voor een bezoekje aan de kleine meisjes. En hun mama en papa, uiteraard. Pret met opa.
De twee zotte zusjes.
En zij, dames en heren, het kind met het guitige snoetje, zij kan stappen. Applaus! Ooit was ze een heel klein hoopje vechtlust van 1200 gram, vandaag is ze een flinke peuter die de laatste achterstand door de moeilijke start aan het inhalen is. Wat zijn we blij, en wat zijn we trots op Pipa, die toch altijd wel een beetje Pipa Wonderkind zal blijven.
Donderdag was het weer fietsweer. De wind zat anders, en ik kwam op het briljante idee eens de andere kant uit te fietsen. Slecht idee. Echt slecht idee. Na 3 kilometer had ik al twee werven omzeild, aan de Blaarmeersen reed ik fout zodat ik weer op dat ellendig stuk fietspad zat en dan een beetje moest ploeteren aan de brug (onnodig, zag ik achteraf, maar op het moment zelf was het me niet duidelijk). De ringvaart was wel mooi.
Vanop de Sneppebrug dus.
Na de passage door Sint-Denijs-Westrem vind ik dat ze alle aannemers die van die betonnen dallen mochten leggen (of hoe heet dat, Gentbrugge ligt er ook vol van trouwens, en Deinze ook) moeten vervolgen. Na het godsonmogelijk ellendig fietspad langs de Klossestraat had ik eigenlijk goesting om naar huis terug te keren. Maar daar ben ik te koppig voor. Gelukkig maar, want het beterde wel nadat ik de N60 overstak en in Zevergem belandde. Daar is het mooi, aan het Scheldekanaal.
Daarna ging het een eindje héél lekker langs het jaagpad aan de Schelde, met wind in de rug. Om uit te komen aan de Ghelamco arena en het Blauwe tweelinggebouw.
Na nog een vervelend stuk in Merelbeke belandde ik zo stilaan in mijn eigen côté, waar ik nog het liefste ben. Via Harry Malter naar Gentbrugge en zo naar huis. Het is daar ook mooi geworden, langs de Weverbosdreef.
Ik heb me in ieder geval voorgenomen me niet meer langs de andere kant van Gent te wagen, voorlopig. Langs mijne côté is het goed genoeg.
Eindigen doe ik met een foto van een bordje zomers eten. Crushed potatoes, citroen, gerookte zalm, rucola en een sausje met yoghurt, look, dille en citroenzeste. Lekker! Receptje van 15gram.
Laat een reactie achter bij LiesbethblogtReactie annuleren