Verpakkingen. Wat heb ik me daar al aan geërgerd. Vroeger kreeg ik dan al eens een blanco blik van Meneertje Mertens terug, zo van: allez, waar erger jij je nu aan? Maar de laatste tijd merk ik dat hij me vaak volgt in die ergernissen. Als ik aan het koken ben, dan moet het vooruit gaan. Als ik dan sta te klooien met een verpakking, dan heb ik al snel goesting om de boel door de keuken te gooien. En dan steek ik een rant af over bedrijven en mensen die verpakkingen ontwerpen. Ik stel me dan voor dat verpakkingen ontworpen worden door ingenieurs die daar jarenlang voor gestudeerd hebben, maar nog nooit zelf in de keuken gestaan hebben en de producten die ze verpakken, uit die verpakking peuteren. Mensen die geen greintje praktisch denkvermogen hebben.
Voorbeelden? Plenty!
- De hersluitbare verpakking, die je in de eerste plaats niet deftig open krijgt en kapot trekt, waardoor je het ingenieuze systeem om te hersluiten ook niet meer kan gebruiken.
- Het plastic waarin blikjes verpakt zijn. Je hebt altijd iets nodig om het kapot te trekken of je breekt je vingers.
- Het plastic rond brikken. Idem. En dan snij je natuurlijk met je keukenmesje of schaar in zo’n brik. Drup drup drup. Aaaargh.
- Komkommers in een plastic jasje. Dat je er met moeite afgepeuterd krijgt zonder de komkommer tot moes te pletten tussen je vingers.
- De zakjes waarin fruit en groenten gestoken worden. Gelukkig mag dat nu niet meer. Ik ergerde me te pletter aan al die zakjes, eentje voor een citroen, eentje voor 3 paprika’s, eentje voor 2 courgettes…
- Diezelfde zakjes, maar dichtgeknoopt. Stévig dichtgeknoopt. Aaaaargh!
- Een variant: de kooktijd van pasta. Waar staat die op de doos? Zoeken maar. Voorkant, achterkant, onderkant, bovenkant, zijkant…
- Idem voor de vervaldag. Onderaan, bovenaan, op het etiket, op de fles zelf, op een binnensluiting…
- De verpakking van broodbeleg, spek, hesp… een hard plastieken bakje met een dun plastic bovenlaagje. Daar is zo’n soort lipje aan om het open te trekken. Je trekt eraan het je scheurt alleen de rand eraf. Grmbl.
- Blikjes waarvan je het lipje lostrekt maar het blikje dicht blijft. Urgh.
- Groentenblikjes met zo’n lipje! Heb je het lipje kapotgetrokken, neem je een blikopener en blijkt die bovenkant dieper te zitten dan bij gewone blikjes, zodat je ze nauwelijks open krijgt. Aaarrgh!
- En, strikt genomen zijn het geen verpakkingen, maar die krengen van plakkertjes op appels en bananen & Co! Ze mogen niet in de GFT-bak, dus je moet ze eraf peuteren. Van élke banaan en élke appel! Waarom in godsnaam is dat nodig?
En? Erger jij je ook aan verpakkingen? Heb je nog aanvullingen op mijn lijstje? Spill the beans!
Disclaimer: first world problems en zever in pakskes en zo hè. Ik weet het wel, spaar u de moeite. Relativeren hoeft ook niet. Dat doe ik zelf al genoeg. Meer zever in pakskes verkopen daarentegen, mag altijd. Ga uw gang!
Laat een reactie achter bij VillasapphoReactie annuleren