Satur9 en de ergernis der verpakkingen

Verpakkingen. Wat heb ik me daar al aan geërgerd. Vroeger kreeg ik dan al eens een blanco blik van Meneertje Mertens terug, zo van: allez, waar erger jij je nu aan? Maar de laatste tijd merk ik dat hij me vaak volgt in die ergernissen. Als ik aan het koken ben, dan moet het vooruit gaan. Als ik dan sta te klooien met een verpakking, dan heb ik al snel goesting om de boel door de keuken te gooien. En dan steek ik een rant af over bedrijven en mensen die verpakkingen ontwerpen. Ik stel me dan voor dat verpakkingen ontworpen worden door ingenieurs die daar jarenlang voor gestudeerd hebben, maar nog nooit zelf in de keuken gestaan hebben en de producten die ze verpakken, uit die verpakking peuteren. Mensen die geen greintje praktisch denkvermogen hebben.

Voorbeelden? Plenty!

  • De hersluitbare verpakking, die je in de eerste plaats niet deftig open krijgt en kapot trekt, waardoor je het ingenieuze systeem om te hersluiten ook niet meer kan gebruiken.

 

20200516_073941

 

  • Het plastic waarin blikjes verpakt zijn. Je hebt altijd iets nodig om het kapot te trekken of je breekt je vingers.
  • Het plastic rond brikken. Idem. En dan snij je natuurlijk met je keukenmesje of schaar in zo’n brik. Drup drup drup. Aaaargh.

 

20200516_073937

 

  • Komkommers in een plastic jasje. Dat je er met moeite afgepeuterd krijgt zonder de komkommer tot moes te pletten tussen je vingers.
  • De zakjes waarin fruit en groenten gestoken worden. Gelukkig mag dat nu niet meer. Ik ergerde me te pletter aan al die zakjes, eentje voor een citroen, eentje voor 3 paprika’s, eentje voor 2 courgettes…
  • Diezelfde zakjes, maar dichtgeknoopt. Stévig dichtgeknoopt. Aaaaargh!
  • Een variant: de kooktijd van pasta. Waar staat die op de doos? Zoeken maar. Voorkant, achterkant, onderkant, bovenkant, zijkant…
  • Idem voor de vervaldag. Onderaan, bovenaan, op het etiket, op de fles zelf, op een binnensluiting…
  • De verpakking van broodbeleg, spek, hesp… een hard plastieken bakje met een dun plastic bovenlaagje. Daar is zo’n soort lipje aan om het open te trekken. Je trekt eraan het je scheurt alleen de rand eraf. Grmbl.
  • Blikjes waarvan je het lipje lostrekt maar het blikje dicht blijft. Urgh.
  • Groentenblikjes met zo’n lipje! Heb je het lipje kapotgetrokken, neem je een blikopener en blijkt die bovenkant dieper te zitten dan bij gewone blikjes, zodat je ze nauwelijks open krijgt. Aaarrgh!
  • En, strikt genomen zijn het geen verpakkingen, maar die krengen van plakkertjes op appels en bananen & Co! Ze mogen niet in de GFT-bak, dus je moet ze eraf peuteren. Van élke banaan en élke appel! Waarom in godsnaam is dat nodig?

20200516_070649

En? Erger jij je ook aan verpakkingen? Heb je nog aanvullingen op mijn lijstje? Spill the beans!

Disclaimer: first world problems en zever in pakskes en zo hè. Ik weet het wel, spaar u de moeite. Relativeren hoeft ook niet. Dat doe ik zelf al genoeg. Meer zever in pakskes verkopen daarentegen, mag altijd. Ga uw gang!

Verwante Berichten:

80 reacties

  1. Ik koop zoveel mogelijk groente en fruit los bij de groenteboer, tegenwoordig gaat dat ook steeds vaker bij de supermarkt. Ik erger me dan aan mensen die bananen in een zakje doen …..

    1. Onze boodschappen doen we met Collect & Go, en daar ergerde ik me heel vaak aan de overvloed aan verpakkingen. Maar er komt toch wel verbetering in. Paprika’s, courgettes, citroenen, enzovoort… komen toch al niet meer in zakjes. Er komt zo stilaan aandacht voor.

      1. Mijn grootste ergernis is ook het teveel aan verpakkingen. Waarom alles dubbel verpakken? En bananen horen inderdaad ook niet verpakt, net zoals zovele andere zaken. Als ik die vuilzakken van ons zie… veel teveel verpakkingen…

  2. Je bezorgde mij wel m’n eerste lach van de dag! Maar al het ongelijk heb je niet…, het kan vééééél beter!
    k’ Zal je de rest van m’n ‘ zever in pakskes’ besparen want ook die moeten misschien verpakt, hahaaa…!
    Lie(f)s.

  3. De verpakking van scheermesjes of tandenborstels. Dat zijn mijn grootste ergernissen. Naast veel van die van jou, want ik ondervind dezelfde ‘problemen’.

  4. Hahaha, dat is zo herkenbaar. Om dan nog te zwijgen over het gesakker met deksels op glazen potten. Losschroeven zit er meestal niet in, je slaat er een gat in, je probeert de rand omhoog te wrikken, je houdt de pot ondersteboven en slaat een paar van je handwortelbeentjes tot puin… je zal maar reuma hebben, zeg.

    1. Voor de deksels op glazen potten heb ik een oplossing. Ik steek een koffielepeltje onder dat deksel (het is even zoeken tot je een opening vindt waar het lepeltje tussen kan), en dan kan ik het vacuum lostrekken. En het deksel gaat vlot open. Truuken van de foor en al! 🙂

    2. Een oplossing is ook een paar keer met een harder voorwerp (lepel of mes) op het deksel kloppen, schuin, dan gaan ze gewoon vanzelf open. En dat werkt altijd!

          1. Papier wordt hier ook 1x per maand opgehaald. Het verbaast mij altijd hoeveel papier wij hebben. Wij hebben nochtans een sticker op de brievenbus en krijgen nog nauwelijks post. Ook maar 1x per week de krant en geen tijdschriften.

            1. Het is inderdaad onwaarschijnlijk hoeveel papier je verzamelt. Hier ook geen reclame en geen krant. Maar vooral: veel karton.

    1. O maar ik verzeker je, ik pak cadeautjes zo in dat het ook lichtjes frustrerend wordt om die open te krijgen 😀

      1. Toch niet als ik Satur9 mag geloven – en ik citeer haar: “O maar ik verzeker je, ik pak cadeautjes zo in dat het ook lichtjes frustrerend wordt om die open te krijgen. 😀”

    1. Misschien moet ik er nog een vervolg op maken met alle suggesties in de commentaren en op Facebook, er is dus nog véél 🙂

  5. Ik kan mij aan veel van dezelfde dingen ergeren, en ik heb er nog ééntje : het velletje dat er op een chocopot zit, nog nooit heb ik dat er zomaar afgekregen, na veel prutsen ja…

  6. Bij de ‘opentrekconserven’ moet je altijd eerst het lipje naar rechts overplooien en dan pas over de pot open trekken, normaal breekt dat dan niet af. Hier zelden problemen met verpakkingen omdat ik heel weinig verpakte dingen koop.
    De grootste ergernis: toen ik nog Nutella choco at, die vorm van de pot, die kon je zelfs met een pottenlikker nooit mooi leegmaken toch?
    En inderdaad, plakkers op fruit, why?

    1. Ha, merci voor de tip. Eens proberen of dat helpt. Want ik ben wel zo lomp dus.
      Lies had een oplossing voor die pot Nutella: melk erin, en in de migrogolfoven. Heb je chocomelk.

      1. Dat doe ik nu ook met andere chocopotten. Trouwens met een bijna lege pot speculaaspasta maak ik een lekker dessert door daar melk en vanillepudding bij te voegen. Mijn kinders verklaren mij zot, maar dat gaat bijna even snel als zo’n pot afwassen.

  7. Er was een tijd dat ik me daar een stuk minder bewust van was: onnodige (plastic) verpakkingen. Tegenwoordig ga ik bij een andere groenteboer omdat de mijne zelfs 1 kg wortelen in plastic verkoopt. Een krop sla moet van hem in een plastic tas en niet gewoon in mijn boodschappentas, want de buitenste blaren zouden kunnen breken. Hallo! De buitenste blaren verwijder ik sowieso. Er is al ontzettend veel verbetering, maar toch is het nog altijd een beetje vechten.
    Daarnaast: ik erger me al tientallen jaren aan pakjes gemalen koffie. Wie slaagt er in hemelsnaam in om die te openen zonder morsen? Ik heb het alvast opgegeven. Ik gebruik Senseo pads (en dus geen Nespresso in metalen verpakking). Het feit dat ik nu nog de enige koffiedrinker ben ik huis helpt ook wel, natuurlijk.
    By the way: komkommers met condoompje aan zijn niet Belgisch. Dat zijn komkommers buiten het seizoen. Sowieso het eten niet waard…

    1. De pakjes gemalen koffie van Mildou (die oranje) gaan wel makkelijk open, daarom gebruiken wij enkel die nog…. 🙂 Neen hoor, we vinden dat gewoon de beste koffie 🙂

    2. Ik gebruik wel de Nespresso metalen cupjes. Ik bewaar ze in een recyclagezak en geef ze mee als er nieuwe cupjes geleverd worden. Ze worden door Nespresso gerecycled.

    3. Ik wil ooit toch ook wel eens overschakelen op een andere manier van boodschappen doen, maar dat is nu nog te tijdrovend.
      We kopen dus beter geen komkommers met condoompjes 🙂

  8. Ik volg je helemaal! Momenteel erger ik me veel meer dan gewoonlijk aan die onvindbare data. Door corona wil ik niet dingen vastpakken en weer wegleggen in de winkel. Maar ik winkel altijd voor een hele week en wil dus ook zeker weten dat de dingen die ik koop lang genoeg goed blijven. Maar die zijn dus niet zichtbaar. Zo heb ik dus toch al dingen gekocht die ik snelsnel moest opeten omdat de datum veel te kort bleek.

  9. Ik kan – op restaurant- geen cupje melk openen voor bij de koffie zonder dat er een klets naar buiten zwiept.
    Thuis gebruik ik dat niet.
    En de strakke plastiek rond de komkommer ergeren me MATELOOS!
    verder kon ik vandaag een goed glimlachen.

    1. Hahahaha ja, dat heb ik dus ook. Voorzichtig voorzichtig voorzichtig en dan toch… plets.
      Was de bedoeling dat er wel eens gelachen kon worden 🙂

    2. Het ergste is dan nog dat er nauwelijks inhoud in zo’n cupje zit. Ik moet er altijd minstens twee openen. Ben er ondertussen best wel bedreven in. 😅

          1. Ik ook, maar ik apprecieer die grote kuipen ook wel. Zoals de koffie verkeerd in Frankrijk vroeger, dat waren ook altijd zo’n grote koppen.

  10. Vooral de kei en kei harde plastic verpakkingen van kleine computer hardware , bijv een muis,. zelfs met een schaar vaak nauwelijks een begin in te krijgen. Nee zeker geen wereldleed maar gewoon fijn om ons ook eens druk te maken over iets anders dan coronagedoe;-)

  11. Een komkommer blijft ingepakt beter. En winkels hebben diverse soorten appels en bananen die sticker verteld welke het is. Voor de rest erg herkenbaar, hersluitbaar is alleen maar duurder. De meeste mensen zetten er gewoon een knijper op.

  12. Hoe irritant inderdaad…. die hetsluitbare verpakkingen knip ik meestal open omdat ik geen geduld heb in gepeuter. Verder erger ik me aan de enorme hoeveelheden plastic als de weekboodschappen zijn uitgepakt en in de kasten gestopt. Zoveel onnodig plastic!

  13. tandpasta in een tube en met een kartonnen doosje errond en bij uitbreiding alle tubes en flesjes in kartonnekes

    Ik heb gelukkig de ohne om de hoek maar het vraagt wat voorbereiding. Bij BeO kan je nu ook een collect&go doen en hoewel ik dacht dat nooit te doen als eenpersoonshuishouden heb ik het al twee keer gedaan. Corona zorgt voor een regelmatiger koken patroon en dan kan ik wel van die luxe genieten dat ik op de site kan kiezen

  14. Oooh echt herkenbare ergernissen! Ik heb laatst ook een lipje van een blik tomatenblokjes los getrokken en wij hebben geen blikopener. Mijn vriend heeft het vandaag met een scherp mes open gepeuterd – bijna zijn duim geamputeerd. Bij de hesp die wij soms kopen staat in een van de hoeken precies een omgeslagen lipje zo ter verduidelijking van langs hier moet je het open trekken. Maar dat is dus helemaal niet. Dat lipje zit aan de andere kant :p ik vind dat zo idioot.

  15. Ha, ik heb mij eergisteren nog doodgeërgerd op een verpakking van platte batterijen (waarbij het plastic zo hard vastkleeft aan het karton dat je ze niet kan scheiden en dat je met een schaar superdicht tegen de batterij moet knippen om die er uit te krijgen), dus dit bericht heeft echt een perfecte timing 🙂 Zéér herkenbaar, sommige dingen!

  16. Ik zit duidelijk heel wat achter met blogs lezen, maar alsnog heel erg ‘genoten’ van dit stukje. Zo herkenbaar allemaal.

    Voor de gecondoomde komkommers gebruik ik inmiddels de volgende procedure: het dikste uiteinde van de komkommer zoeken, langs die kant bovenaan met de punt van een aardappelmesje wat opensnijden en daarbij een stuk van de naad volgen (wel opletten dat je ondertussen de komkommer niet schilt), en dan kan je vrij vlot die plastic met beide handen naar beneden trekken.

    Blikken met lipjes zijn inderdaad – althans in theorie – handig omdat je geen blikopener nodig hebt (in de keuken is dat geen probleem, het is vooral handig als je blikjes meeneemt voor onderweg of zo). Maar, naast het probleem van de afbrekende lipjes, stel ik nog de volgende ergernissen vast:
    – zo’n blik opentrekken kan verdomd pijn doen, want die lipjes kunnen behoorlijk in je vel snijden/duwen
    – dan breekt het lipje niet af, dan trek je voorzichtig en komt dat deksel goed mee … tot op het laatste. Dan resteren er nog luttele millimeters, maar moet je er plots zo’n grote kracht op zetten om het los te trekken, dat je gegarandeerd spetters (of meer) alom hebt, want dat blik zit natuurlijk boordevol.
    In dit verband trouwens nog een tip als het lipje afbreekt: blik omdraaien (mocht er al een gaatje inzitten, dan best in een kommetje zetten uiteraard) en de onderkant openen met de blikopener (die kant is minder diep).

    1. Ik herinner me dat jij dat ook een ergernis vond, die komkommers met een condoom. Nu moet ik jouw procedure proberen te onthouden 🙂

      Dat van dat blikje omdraaien ook, goeie tip 🙂

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: