Het Corona-virus zorgt ervoor dat we wellicht nog wel wat tijd in ons kot zullen moeten doorbrengen. En daarna misschien nog behoorlijk wat tijd in eigen land. Geen reis en geen reisverslagen, dus dacht ik: ik vraag aan mijn lezers en medebloggers om een gastblog te schrijven over hun woonplaats, om zo virtueel te kunnen rondreizen in België en eventueel ook het buitenland. Een oproep die gretig aanvaard werd, ondertussen hebben zich al 20 gastbloggers aangemeld! Wie dit nu pas leest en ook nog wil aansluiten, laat maar weten hè. Iedereen is welkom.
Vandaag aan zet: Inge van Schrijfselsvanmij, een fijne vrouw in wiens leven Nederland, België en Duitsland nauw verweven zijn. Op haar blog schrijft ze mooie stukjes waarin de mooie regio waar ze woont vaak prominent naar voren komt.
**********
Mijn naam is Inge, ik schrijf al heel wat jaren een blog, http://schrijfselsvanmij.com. Ik ben een Nederlandse, een echte Limburgse met Belgische voorouders, en al heel wat jaren woonachtig in de meest westelijke gemeente van Duitsland, de Selfkant.
Het dorpje waar ik nu bijna dertig jaar woon heet Hillensberg. Behalve dat onze drie jongens er zijn opgegroeid en we er in principe nooit meer weg willen valt er volgens mij weinig over te vertellen ….
Wielerliefhebbers kennen ons dorpje vast vanwege die ene bergetappe, de Bergstrasse. Een aantal keren is ons Duitse dorpje al opgenomen in de een of andere etappe van de Nederlands/Belgische Eneco/BinckBank Tour.
Hillensberg ligt vrij uniek: in het zuiden tegen het plateau van Doenrade (Nederland) aan, de landweg naar het westen brengt je naar Sittard (Nederland), die in het oosten naar Bingelrade in, juist ja, Nederland. Hemelsbreed is dit stukje Duitsland iets van 1 kilometer breed. Alleen de weg naar het noorden komt uit in Deutschland.
Hoe we hier terecht zijn gekomen: ik ben, net als mijn man, opgegroeid in Sittard. We zijn er getrouwd, kregen zoon nummer een en vonden het tijd om ons eigen plekje te (laten) bouwen. Via via hoorden we dat er een flink stuk bouwgrond te koop stond in Hillensberg. We kochten het en lieten er ons droomhuis op bouwen. Net op tijd konden we verhuizen, zoon twee werd vijf dagen na de verhuizing geboren, en nog geen twee jaar later volgde zoon drie en was ons gezin compleet.
Het was voor onze jongens een droomplek om op te groeien: een grote tuin met veel plek om te ravotten, spelen, voetballen, hutten te bouwen, op avontuur te gaan, te fietsen, etc.
In een vloek en een zucht wandel je linksom of rechtsom rond ons dorp, en altijd steek je dan even de grens over. Gelukkig hier geen gesloten grenzen …..
Samenvatting: niet veel te beleven maar we willen hier erg oud worden 🙂
Laat een reactie achter bij Thomas PannenkoekReactie annuleren