Het Corona-virus zorgt ervoor dat we wellicht nog wel wat tijd in ons kot zullen moeten doorbrengen. En daarna misschien nog behoorlijk wat tijd in eigen land. Geen reis en geen reisverslagen, dus dacht ik: ik vraag aan mijn lezers en medebloggers om een gastblog te schrijven over hun woonplaats, om zo virtueel te kunnen rondreizen in België en eventueel ook het buitenland. Een oproep die gretig aanvaard werd, ondertussen hebben zich al 20 gastbloggers aangemeld! Wie dit nu pas leest en ook nog wil aansluiten, laat maar weten hè. Iedereen is welkom.
Vandaag aan zet: MyriamC van Myriam’s ditjes en datjes, een levensgenieter uit Kalmthout met een passie voor reizen en natuur. Ze fietst ook graag, en elke keer dat ik haar profielnaam op Strava zie (Myriam aka salonfietser), moet ik lachen.
**********
Allereerst wil ik Anne bedanken dat ik gastblogger mag zijn. Haar idee sprak me meteen aan en daarom neem ik je graag mee naar mijn plek onder de zon …
De mooie landelijke gemeente Kalmthout is mijn habitat, 20 km ten noorden van Antwerpen en op een boogscheut van de Nederlandse grens. Onze gemeente bestaat uit verschillende gehuchten en ons huis staat in het groenste gehucht Heide. Op twee minuten fietsen sta ik aan de ingang van het grootste natuurreservaat van België: Grenspark Kalmthoutse Heide, een grensoverschrijdend natuurgebied van 3.750 ha met heide, bossen, vennen, duinen en weilanden dat sinds 2016 officieel 3*-stiltegebied is. Goed voor eindeloze bewegwijzerde wandelingen, dwalen in de bossen, spelen in het mulle zand in de duinen, in de zomer genieten van de purp’ren hei en in de winter schaatsen op de bevroren vennen.
Heide, en zijn natuurreservaat, is al sinds het begin van de jaren 1900 een geliefd oord voor toeristen, waarschijnlijk dankzij de goede treinverbinding vanuit Antwerpen. De eerste toeristen waren mensen uit de Franstalige Antwerpse bourgeoisie die hier hun buitenverblijven bouwden – sommige villa’s zijn nog steeds bewoond – maar het grote toerisme kwam op gang rond 1920 toen massaal orthodoxe Joodse diamantairs hier hun zomervakantie kwamen doorbrengen en diverse hotels lieten bouwen en runnen onder rabbinaal toezicht. In 1927 lieten zij hier ook een synagoge bouwen (bestaat nog steeds als beschermd monument maar is helaas vervallen) en twee jaar later een Talmoedhogeschool. Heel af en toe zien we hier nog wel eens jongens met lange pijpenkrullen en een keppeltje lopen.
Eigenlijk mogen we stellen dat de Joden voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van het dorp want vóór 1900 was het hier puur heidelandschap.
De verschillende gehuchten van onze gemeente zijn heel divers en eigenlijk allemaal dorpjes op zich. Achterbroek en Nieuwmoer zijn zeer landelijk, met grote boerderijen, weilanden zo ver het oog reikt en veen- en moerasgebieden. Heerlijk om te fietsen langs de rustige landwegen.
Kalmthout Centrum, het ‘Dorp’ zoals wij zeggen, is de oude kern van de gemeente. Daar moet je zeker het Arboretum bezoeken als je in de buurt bent. Het is een prachtige botanische tuin met oude bomen en een gevarieerde plantenverzameling. Het Arboretum is in alle seizoenen een bezoek waard: in de lente geniet je er van een overdaad aan bloemen van de Japanse kerselaars, magnolia’s en rododendrons ; de zomer verrast met een bijna kakofonie aan zomerbloeiers en niet te vergeten het prachtig groen bladerdek van eeuwenoude bomen. In de herfst verkleurt alles rood, roestbruin en geel en zelfs in de winter is het een tuin vol kleur, zeker als de toverhazelaars (hamamelis) in bloei staan.
Kalmthout is ook het dorp van Suske en Wiske. Willy Vandersteen heeft hier tot zijn dood gewoond en gewerkt. Waar vroeger zijn woning stond is nu het interactieve provinciaal Suske en Wiske-Kindermuseum. Zeker een bezoek waard, ook voor volwassenen!
Heide is een meer residentiële woonwijk met veel groen, o.a. brede lanen omzoomd door oude beuken en tuinen vol met azalea’s en rododendrons. De laatste jaren echter hebben projectontwikkelaars hier veel oude villa’s opgekocht en op de gronden luxe appartementen neergepoot waardoor toch een deel van de charme van ons dorp verdwenen is. Het zij zo. De grote troef van Heide is en blijft toch het natuurreservaat.
Ik ben hier geboren en getogen en ik wil hier eigenlijk nooit meer weg. Het is goed wonen zo midden in de rust en de natuur. Geen lawaaierige disco’s of drukke cafés in de buurt. Wel een paar goede restaurants, lunchrooms, crèmeries, een klein maar fijn hotel en enkele bed & breakfasts. En wil je naar de stad? Op twintig minuten treinen sta je in het centrum van Antwerpen.
Nog een paar maanden geduld en onze heide kleurt weer prachtig paars.
Laat een reactie achter bij GoofballReactie annuleren