- Ik fiets op een heel stille middag door Gent. Het is de tweede keer dat het me opvalt: Perfect Day van Lou Reed klinkt vanop de beiaard, en ik vind dat behoorlijk vreemd nu. De dagen lijken me toch niet zó perfect.
- Elke dag speelt Neil Finn een half uur tot een uur live via zijn Fangradio op Mixlr. Heel fijn, ter vervanging van de tour van Crowded House die wellicht niet zal doorgaan. Met veel positiviteit, solidariteit en een mix aan muziek die mijn gemoed toch wel af en toe doet vollopen. Wat is het een voorrecht, deze mens in mijn leven hebben. (ik weet niet hoe ik dit moet verwoorden zonder uitermate melig te gaan klinken, maar dat moet dan maar, voor een keer).
- Als er terwijl ik fiets een steentje van onder mijn voorband wegschiet, moet ik altijd denken aan José De Cauwer en een stelling die hij al vaker poneerde: dat een wielertoerist op elk steentje en bultje zal rijden dat hij tegenkomt. Dat is waar. Ik ben een gewone fietser op een koersfiets, niet eens een wielertoerist. Hoe ik erin slaag elke put en bult en steen en oneffenheid mee te hebben, je snapt dat niet.
- Dinsdagochtend, 6u05. Er wordt een container opgehaald en vervangen in de buurt. Met véél lawaai. Beetje sneu voor de ouders van jonge kinderen die hoopten dat hun bloedjes lang gingen slapen in deze dagen van corona-opsluiting-verveling. Nope, hier alvast niet.
- Love this Life. Levensmotto van 3 jaar geleden, foto ook van 3 jaar geleden, nog steeds van toepassing.
- We mogen nog fietsen! Wat ben ik daar blij om. Binnen een straal van een kilometer rond onze woonst blijven, dat zou bij ons niet veel opgeleverd hebben. Nu fiets ik zo snel mogelijk de stad uit, en fiets ik over verlaten landwegen. Ik doe dat in de week, ik heb daar de mogelijkheid toe. In het weekend blijf ik thuis, dan zijn de straten voor de mensen die in de week niet de mogelijkheid hebben te gaan stappen of fietsen.
- Bij gebrek aan koers, worden door Sporza herhalingen van legendarische koersen uitgezonden. Verbazend veel mensen kijken daarnaar, aan de reacties op Twitter te zien. Wij ook, trouwens, haha. “Weet jij wie er wint?” vroeg de jongste. “Natuurlijk.” “Waarom kijk je dan?” “Omdat het koers is.” De blik van het kind verraadde dat hij de moeder een vreemd schepsel vond, een gedachte die hij wijselijk inslikte. Bieke Purnelle schrijft elke dag een stukje, en regelmatig lig ik in een deuk. Wat lees ik haar graag!
Vind ik leuk:
Vind-ik-leuk Aan het laden…
Laat een reactie achter bij joke_devReactie annuleren