Monday Musings IV

  • Ik fiets op een heel stille middag door Gent. Het is de tweede keer dat het me opvalt: Perfect Day van Lou Reed klinkt vanop de beiaard, en ik vind dat behoorlijk vreemd nu. De dagen lijken me toch niet zó perfect.

 

  • Elke dag speelt Neil Finn een half uur tot een uur live via zijn Fangradio op Mixlr. Heel fijn, ter vervanging van de tour van Crowded House die wellicht niet zal doorgaan. Met veel positiviteit, solidariteit en een mix aan muziek die mijn gemoed toch wel af en toe doet vollopen. Wat is het een voorrecht, deze mens in mijn leven hebben. (ik weet niet hoe ik dit moet verwoorden zonder uitermate melig te gaan klinken, maar dat moet dan maar, voor een keer).

 

  • Als er terwijl ik fiets een steentje van onder mijn voorband wegschiet, moet ik altijd denken aan  José De Cauwer en een stelling die hij al vaker poneerde: dat een wielertoerist op elk steentje en bultje zal rijden dat hij tegenkomt. Dat is waar. Ik ben een gewone fietser op een koersfiets, niet eens een wielertoerist. Hoe ik erin slaag elke put en bult en steen en oneffenheid mee te hebben, je snapt dat niet.

 

  • Dinsdagochtend, 6u05. Er wordt een container opgehaald en vervangen in de buurt. Met véél lawaai. Beetje sneu voor de ouders van jonge kinderen die hoopten dat hun bloedjes lang gingen slapen in deze dagen van corona-opsluiting-verveling. Nope, hier alvast niet.

 

  • Love this Life. Levensmotto van 3 jaar geleden, foto ook van 3 jaar geleden, nog steeds van toepassing.

 

20170206_115240

 

  • We mogen nog fietsen! Wat ben ik daar blij om. Binnen een straal van een kilometer rond onze woonst blijven, dat zou bij ons niet veel opgeleverd hebben. Nu fiets ik zo snel mogelijk de stad uit, en fiets ik over verlaten landwegen. Ik doe dat in de week, ik heb daar de mogelijkheid toe. In het weekend blijf ik thuis, dan zijn de straten voor de mensen die in de week niet de mogelijkheid hebben te gaan stappen of fietsen.

 

  • Bij gebrek aan koers, worden door Sporza herhalingen van legendarische koersen uitgezonden. Verbazend veel mensen kijken daarnaar, aan de reacties op Twitter te zien. Wij ook, trouwens, haha. “Weet jij wie er wint?” vroeg de jongste. “Natuurlijk.” “Waarom kijk je dan?” “Omdat het koers is.” De blik van het kind verraadde dat hij de moeder een vreemd schepsel vond, een gedachte die hij wijselijk inslikte. Bieke Purnelle schrijft elke dag een stukje, en regelmatig lig ik in een deuk. Wat lees ik haar graag!

Verwante Berichten:

17 reacties

  1. Ook wij zijn vreselijk blij dat fietsen buiten de 1/1/1 nog mag en kan!! Het geeft toch nog een gevoel van enige vrijheid.

    En ‘love this life’, ik probeer het dag na dag, uur na uur 🙂

    Het desolate Gent zou ik ook graag bezoeken, alleen hoort dit onder ‘de nutteloze verplaatsingen’ en met de fiets toch wat te ver….

    1. Love This Life, af en toe met een dipje tot serieuze dip, maar we doen ons best hè 🙂

      Ja, dat fietsen zorgt toch wel voor het gevoel dat je niet helemaal opgesloten zit.

      Misschien moet ik nog eens door de stad fietsen en wat foto’s maken, ter vervanging van het echte gevoel. Hoewel ik over het algemeen de andere kant uitrij en de heel rustige regionen opzoek, kwestie van zo weinig mogelijk mensen tegen te komen…

        1. Ja, hier hetzelfde eigenlijk. We doen ons best om niet te humeurig te zijn tegen elkaar, want dat levert niks op, maar die dipjes zijn er wel.

    1. Mooi hoe je omgaat met de beperkingen die je opgelegd worden. Niet altijd gemakkelijk, denk ik, maar wel de beste manier. Zeuren over wat we niet meer kunnen, heeft weinig zin.

  2. tja, gelukkig gebeuren er nog renovaties en bouwwerken en ligt niet alles stil. Eender welke dag is te vroeg wakker worden lastig, maar soms moet het eh. Al dacht ik dat voor 7u het nog gold als nachtlawaai, maar misschien stopt nachtlawaai om 6u

    1. Ja, gelukkig ligt niet alles stil (mijn zoon werkt ook in de bouw, trouwens), maar toon wat respect en ga niet als eerste een container wisselen in een zeer druk bevolkte buurt. Net zoals je dat in “gewone” tijden ook niet doet tijdens de ochtendspits. Maar da’s ook zo’n moeilijke. In Gent ben je weinig met een klacht wegens nachtlawaai, staat niet in het reglement, voor zover ik weet.

        1. Hehe, da’s dan veranderd, want vroeger was daar geen melding over.
          Het gaat me vooral over een beetje respect en begrip voor de medemens.
          (zo irriteert het heerschap dat hier al weken lawaait aan zijn gevel me ook verschrikkelijk. Een zaterdagavond om 19u45 staan slijpen? Ik vind dat weinig sympathiek) (maar het is wel zo dat ik het na 30 jaar hier gehad heb met het eeuwige lawaai en mijn tolerantie serieus verminderd is) (op het vlak van lawaai, bedoel ik, ik ben maatschappelijk zéér tolerant)

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: