Je bent bevroren. Zit in een bubbel. Staat onder een stolp. De tijd staat stil.
Je wil het uitroepen. Het is hoofdpaginanieuws. Grote letters in de krant.
Maar het leven gaat door. Andere mensen hebben plezier. De wereld blijft draaien.
Terwijl jouw wereld stilstaat.
Dat was het gevoel, toen. Het slijt, gelukkig, met de jaren. Maar de dingen worden nooit meer als ze waren. De wereld is voor altijd anders.
Hoewel sommige dingen altijd hetzelfde blijven, terwijl ze anders lijken. We blijven 3 zussen. Je bent voor altijd één van de dochters. Je bent voor altijd mama. Je bent voor altijd… nog zoveel meer. Je bent nooit echt helemaal weg. Je blijft in onze gedachten.
Het is al 9 jaar, Christine, dat je er niet meer bent. Maar we denken aan jou. Je bent nog lang niet vergeten.
Laat een reactie achter bij Mima MaaktReactie annuleren