Liefde voor de typemachine #40dagenbloggen

Ik doe mee met 40 dagen bloggen, uitleg vind je hier, deelnemers vind je hier.

Op woensdag pluk ik een onderwerp uit de suggesties die we via mail toegestuurd kregen.

Je favoriete bezigheid als kind en doe je het nu nog altijd even graag? Waarom wel of waarom niet?

Ik heb altijd iets gehad met typemachines.

Toen ik klein was, had mijn vader eens ergens een erg oud exemplaar op de kop getikt. Zo echt een hoog, oud ding waar je keihard op moest kloppen. Het was een gepruts met het lint, en er was een letter die bleef hangen, maar ik was gefascineerd. En typte erop los.

Vanaf het derde middelbaar volgde ik de richting Moderne Talen. En daar leerden we typen. Mijn meelezende klasgenoten zullen het zich nog wel herinneren. Een klaslokaal vol mechanische typemachines. Waarop de toetsen afgedekt waren met gekleurde dopjes. Daarop leerden we met z’n allen typen. Beginnen met FRF, FRF, FRF, FRF, tot in het oneindige, allemaal samen. En zo verder. Eindigend met AQA, AQA, AQA, AQA, waarbij we na een tijd allemaal onnozel werden van de pijn in ons arme pinkje. Maar ik heb er dus deftig leren tikken. Heb ik al héél veel aan gehad.

Thuis kreeg ik na een tijdje een elektrische typemachine (ik denk dat daar eerst enige bomen voor omgezaagd zijn). Later een elektronische typemachine. Uren heb ik gesleten met typen. Niet alleen oefenen voor school. Vanalles deed ik. Tot het bijhouden van gegevens over mijn platen, op A5’jes in een mapje. (*) Ik zat soms gewoon voor het plezier te typen, ha. Hoe nerdy was ik niet.

Ik schakelde snel over op de PC, maar soms mis ik dat nog, een echte typemachine. Ik vind dat gewoon mooi om zien ook. Zo’n mooie, oude typemachine. Prachtig toch?

Foto’s bij dit bericht gemaakt door Herman in een verlaten museumdorp in een woestijn in Californië.

(*) ik heb van weinig dingen uit het verleden spijt. De dingen waar ik spijt van heb, zijn altijd muziek-gerelateerd. Dat ik niet naar het concert van Crowded House in de Vooruit in Gent geweest ben, bijvoorbeeld, in 1991. En ook: dat ik die map met uitgetikte velletjes over mijn LP’s weggegooid heb. Ik hield daarover vanalles bij: waar gekocht, voor hoeveel geld, aankoopdatum, enzovoort. De meeste gegevens zijn uiteraard terug te vinden, behalve die persoonlijke gegevens. Later gaf ik dat allemaal in in een programma op mijn PC, en dat bestand is verdwenen. *gaat even in een hoekje huilen*

Verwante Berichten:

2 reacties

  1. Ik heb nog leren typen op zo’n oud ding! Héérlijk!
    Toen ik overstapte op een computer typte ik 10 a-tjes als ik er één nodig had!

    Ik heb nog geen enkel onderwerp van de lijst van 40 dagen bloggen gebruikt! Op zich goed, als ik over een week geen inspiratie meer heb! Hahaha!

    1. Er waren dus nog verslaafden 🙂

      Ik zoek elke woensdag een vraagje uit, zo kom ik nog een eind toe, met mijn vaste rubrieken kom ik er wel. En zo kan ik de vragen kiezen die ik kan beantwoorden zonder dat ik moet zitten piekeren wat ik nu ga antwoorden. Ze komen wel goed van pas!

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: