Mijn lenzen #projectblogboek

Schrijf over een product/dienst/voorwerp dat voor jou onmisbaar is (pagina 22 opdracht 8)

Er zijn twee dingen waaraan ik hierbij moet denken. Dat is mijn Kindle, en dat zijn mijn lenzen. En aangezien mijn lenzen onmisbaarder zijn, zal ik het daar maar eens over hebben.

lenzen03

Ze zijn niet echt onmisbaar, uiteraard, mijn lenzen. We hebben het zo lang met enkel een bril gedaan. Maar ik heb ze verdorie graag!

Ik heb altijd slecht gezien. Dat werd pas officieel in het eerste leerjaar, bij het medisch onderzoek. Maar er waren wel altijd tekenen dat ik niet goed zag. Mijn ogen gingen aan snel tempo achteruit, en dat bleef zo tot ik volgroeid was. Toen stabiliseerde het zaakje.

Ik ben bijziend, maar ik zie zo slecht dat van dat bijziend niet veel over is. Momenteel heb ik een bril van -14 (die is eigenlijk nét iets te zwaar) en lenzen van -10. Uitleg over dat verschil volgt hieronder.

Ik ben ermee begonnen toen ik 21 jaar was. Dat is begot al 25 jaar geleden, een jubileum dus! Ha! Ik was die bril zo beu, maar echt, zo beu. Mijn ma vond dat niet erg tof, ze heeft erg moeten wennen aan mijn gezicht zonder bril. En het ís raar. Sommige mensen zien dat niet, of je nu ja dan neen een bril op hebt. Anderen zien het meteen. Ik vind dat mensen die na jaren brillen, zich laten behandelen of lenzen nemen, dat die er vaak slaperig uit zien zonder bril. Mijn ma was mij zo gewoon met een bril, en ze vond me met bril ook mooi, dus ze heeft er hard aan moeten wennen.

Ik heb er nooit last van gehad, van mijn lenzen. Over het algemeen draag ik ze van ’s morgens vroeg tot ik ga slapen. Ik heb dat een tijd anders proberen doen, maar nu is het weer echt zo: ik sta op, en ik doe mijn lenzen in. En ik doe ze uit als ik ga slapen. Dan lees ik nog wel een uurtje met mijn bril. Maar dat tel ik eigenlijk niet mee. Of dat goed is, ik weet het niet, maar na 25 jaar heb ik nog steeds nergens last van, dus ik hoop maar op het beste. Mijn bril geeft me een claustrofobisch gevoel, dus die gaat ’s morgens zo snel mogelijk uit.

lenzen02

Nu, waarom dat verschil in dioptrie tussen lenzen en bril? Als mijn lenzen zwaarder worden dan -10, dan zie ik er dichtbij niet goed meer mee. Dan heb ik moeite met lezen, met op een computerscherm kijken. Met een bril lukt dat wel. Dus met een bril kan ik zwaarder gaan en ver beter zien. Die lenzen kan ik corrigeren door een bril te dragen als het nodig is. Lenzen -10 en een bril -2 erboven: probleem opgelost. En een bril -2 is minder lastig om dragen dan een bril -12, in het dagelijkse leven. Vind ik.

Ik ga al jarenlang naar een oogarts in het Jan Palfijn. Voor ons is dat de andere kant van de stad, en een vervelende verplaatsing. Toen er een oogarts 2 straten verder kwam, vond ik dat we die maar eens moesten uitproberen. En die had een oplossing, dacht ik, voor het lenzenprobleem. Neem lenzen -12, en corrigeer met een leesbril? Maar jong toch, briljant idee! Alleen: het werd niks. Het lukte me niet. Ik slaagde er niet in te werken met een leesbril. Leuke oplossing de deur uit. Toen heb ik wel mijn bril een jaar gedragen, omdat ik het erg vond om die nieuwe lenzen in de vuilbak te kieperen omdat het me niet lukte. Die dingen kosten veel geld, namelijk.

lenzen01

Daarna ben ik overgeschakeld op maandlenzen, die zijn er nu namelijk ook. Vroeger was dat niet zo: de afwijking aan mijn ogen was toen té groot, er was geen markt voor. Blijkbaar kan dat nu al makkelijker.

En ik blijf zeer tevreden van het dragen van lenzen. Mijn wereld is letterlijk groter. Ook al zie ik met lenzen iets minder goed, mijn zichtveld wordt niet beperkt door de montuur van een bril en het wazige beeld ernaast.

Ik vind het alleen jammer dat mijn voeten zo groot zijn als ik lenzen in heb. Als ik mijn bril draag, lijken die toch een maat of 2 kleiner.

Verwante Berichten:

Zeg het eens?

%d bloggers liken dit: